دخترا بی‌رحمانه ‌ترین تصمیمات زندگی رو، درست بعد از کور شدن ذوقشون می‌گیرن.

اصلیه، همیشه اصلیه‌اس. چه باشه، چه نباشه.
‏چه یه روز بگذره چه یه قرن.

امان از کور شدن ذوق.

خیلی حیفم برای لاو لایفی‌که دارم.

ببخشید که مجبور شدم ژن پدرم رو نشونت بدم، آخه عصبانیم کردی.

تمیزی رو خیلی هستم،
‏آدم تمیز
‏ذهن تمیز
‏قلب تمیز
‏رابطه‌ی تمیز

نمیدونم آدم امن کم شده یا من سخت پسند شدم.

مرسی که وجود داری.

برای کسایی که دوستتون ندارن، دل‌تنگ نشین.

اگه باهات خوبم خرابش نکن، با بقیه خیلی بدم.

من هنوزم مثل بچه‌ها رو قول آدما حساب می‌کنم، یعنی این شکلی‌ام که اگه فلانی قول داد پس اوکیه دیگه حتما بهش عمل می‌کنه.

من آدم های زیادی و میشناسم که آدم نیستن.

متأسفانه نه مقصد مشخصی دارم نه از مسیر لذت می‌برم.

مثلا من روزانه چند دقیقه به این موضوع فکر می‌کنم که آیا برق چشام دوباره برمی‌گرده یا نه.

من با نشدن مشکلی ندارم. با نشونه‌هایی از شدن، با امید‌های الکی، با فکرِ شدن مشکل دارم.

شاید نشون بدم که عادت کردم، ولی همیشه یه گوشه از قلبم بخاطرش درد می‌کنه.

بی توجهی از تو قطع ارتباط از من.

انگار همه‌ی نشدن‌ها برای منه.

باشد که زندگی با تو همان کند که تو با دیگران کردی.

کاش با حرف زدن درست می‌شد دلم واقعا برات تنگ شده.