ترجیح میدم یا درست دوست داشته بشم یا تنها بمونم.

‏یهو سرد نشدم عزیزم، یهو شناختمت.

وای ۹۰٪ جمله‌هام با «وای» شروع میشه.

یه دو دیقه اومده بودیم زندگی کنیم، همش باید قوی‌تر می‌شدیم.

برنده اونیه که میتونه با آدمای تموم شده خداحافظی کنه.

واقعا خسته‌م از این همه کافی نبودن.

متاسفم عزیزم من دیگه خیلی وقته که بابت هیچکس و هیچ چیز تلاش نمی‌کنم، بذار هر چی می‌خواد بشه.

اگه کسی باهات صبوری می‌کنه، بی‌شک تو براش مهمی که داره از باارزش‌ترین داراییش بهت می‌ده.

برگشتنی تو کار نیست،
‏قدر هرچیزی رو به موقعش بدونید.

زندگیم هرروز داره "کاریش نمیشه کرد" تر می‌شه.

خیلی عادی دارم زندگیمو می‌کنم،
‏ولی خیلی غیر عادی قلبم یهو پر از غم میشه.

نمیدونم عزیزم شایدم من واقعا دوست نداشتنی‌ام.

تمایلی به خودکشی ندارم.
‏ولی اگر فردا از خواب بیدار نشم هم برام مهم نیست.

بله می‌گذره و میره، اما روح و ذوقت کشته می‌شه.

آدم یسری کارا رو می‌کنه شرمنده دلش نشه، بعدش شرمنده عقلش میشه.

دخترا بی‌رحمانه ‌ترین تصمیمات زندگی رو، درست بعد از کور شدن ذوقشون می‌گیرن.

اصلیه، همیشه اصلیه‌اس. چه باشه، چه نباشه.
‏چه یه روز بگذره چه یه قرن.

امان از کور شدن ذوق.

خیلی حیفم برای لاو لایفی‌که دارم.