من آدمی نیستم بگم این رفت یکی دیگه میاد، انقدر فیلتر واسه ارتباط گرفتن دارم که هر کی حذف میشه شاید سال‌ها طول بکشه جاش پر شه.

اونجایی که فکر می‌کنی خیلی خوب کسی رو شناختی، همون‌جا منتظر باش که حسابی غافلگیرت کنه!

خيلى عادى نشستی يهو دردى كه بارها پذيرفتی قلبتو ميسوزونه.

ماه امشب قشنگه، تو هر شب.

شما معمولا حس ناكافى بودن رو از كسى می‌گيريد كه از سرش هم زياديد.

ماه همیشه منو شگفت‌زده می‌کنه؛ وقتی ناقصه قشنگه، وقتی کامله قشنگه، جلوش ابره قشنگه، وقتی رنگی میشه هم قشنگه. هرطوری که باشه، من دوستش دارم.

چون صبرت زیاد بود، گمان کردن چیزی حس‌ نمی‌کنی.

هیچ وزنه‌ای سنگین‌ تر از بلند کردن خودت تو روزهای ناامیدی نیست.

دروغ چرا؛ من از صبر کردن و منتظر موندن خسته شدم. از این‌که هر روز می‌بینم هیچی اون‌جوری که من دلم می‌خواد پیش نمیره خسته شدم. از این‌که مدام منتظر اون روز خوبی‌ام که همه میگن اما هیچ‌وقت نمی‌رسه خیلی خسته شدم‌.

سازگاری بیش از حد، عزیزت نمی‌کنه فقط بی‌ارزشت می‌کنه.

نه میخوام درس بشی، نه تجربه، فقط میخوام پیشم بمونی.

از نشونه‌های احساس امنیت در حضور یک نفر، پرحرف شدنه.

گاهى آرامشت خيلى مهم تر از ثابت كردن منظورته.

من به نبودن آدما عادت دارم.

ولی باور کنید غم وزن داره!
وقتی غمگینی کندتر میشی، اگر دراز کشیده باشی نمیتونی بلند شی، راه رفتنی دوست داری پخش زمین شی.
اصلا انگار دستگاه پرس داره بهت فشار وارد می‌کنه.

خانواده ایرانی درکی از اینکه یکی خوابیده ندارن.

گاهی اوقات ما از آدم‌ها ناراحت نمی‌شیم؛ فقط حسرت می‌خوریم که خودمون چرا اون‌ همه بودیم، صدمون رو گذاشتیم.