مقصر ما نیستیم، گاهی وقتا واقعا نمی‌شه با یه سری چیزها جنگید.

یه روز متوجه میشی لاکچری ترین چیز تو زندگی یه ذهن آرومه.

ببخشيد دير جواب دادم، اصلا نمی‌خواستم جواب بدم الانم دستم خورد.

انگار تو دوره‌ی بعد از نسترنیم، دیگه هیچی نمونده باقی.

دقیقا اونجایی‌ام که شایع میگه:
‏احتیاج دارم به یه خوشحالی از ته دل.

من آدمی نیستم بگم این رفت یکی دیگه میاد، انقدر فیلتر واسه ارتباط گرفتن دارم که هر کی حذف میشه شاید سال‌ها طول بکشه جاش پر شه.

اونجایی که فکر می‌کنی خیلی خوب کسی رو شناختی، همون‌جا منتظر باش که حسابی غافلگیرت کنه!

خيلى عادى نشستی يهو دردى كه بارها پذيرفتی قلبتو ميسوزونه.

ماه امشب قشنگه، تو هر شب.

شما معمولا حس ناكافى بودن رو از كسى می‌گيريد كه از سرش هم زياديد.

ماه همیشه منو شگفت‌زده می‌کنه؛ وقتی ناقصه قشنگه، وقتی کامله قشنگه، جلوش ابره قشنگه، وقتی رنگی میشه هم قشنگه. هرطوری که باشه، من دوستش دارم.

چون صبرت زیاد بود، گمان کردن چیزی حس‌ نمی‌کنی.

هیچ وزنه‌ای سنگین‌ تر از بلند کردن خودت تو روزهای ناامیدی نیست.

دروغ چرا؛ من از صبر کردن و منتظر موندن خسته شدم. از این‌که هر روز می‌بینم هیچی اون‌جوری که من دلم می‌خواد پیش نمیره خسته شدم. از این‌که مدام منتظر اون روز خوبی‌ام که همه میگن اما هیچ‌وقت نمی‌رسه خیلی خسته شدم‌.

سازگاری بیش از حد، عزیزت نمی‌کنه فقط بی‌ارزشت می‌کنه.

نه میخوام درس بشی، نه تجربه، فقط میخوام پیشم بمونی.

از نشونه‌های احساس امنیت در حضور یک نفر، پرحرف شدنه.

گاهى آرامشت خيلى مهم تر از ثابت كردن منظورته.