از یه جایی به بعد بحث کردن بی‌فایده‌ست. سکوت کنی، بیشتر آرامش داری.

از آدمایی که به تک تک قسمت‌ های پیامت جواب میدن، خیلی خوشم میاد.

لاو لنگوئج من چسبوندن لپم به لپ اونیه که دوسش دارم.

وقتی براش فرقی با بقیه نداری، چه اصراریه دوستش داشته باشی؟

تو فرقی نداشتی من متفاوت دیدمت.

+آدم اصیل؟
‏-کسی که وقتی بهش ارزش میدی عوض نشه.

حال خوب من بر می‌گرده،
ولی ارزش از دست رفته تو هرگز.

با هر چیزی کنار نیاین، شما لیاقت اینو دارین که باهاتون درست رفتار بشه.

بدترین حس اینه که ندونی باید منتظر بمونی یا بیخیال شی.

ناراحت بودن در کنار منطقی بودن اینطوریه که درک میکنی و ساکت میشی.

از مکالمه با ادمایی که باید همش مراقب باشی یه چیزی نگی یهو بهش برنخوره متنفرم.

هیچ علاقه‌ای به آدم خوبه بودن ندارم، ناراحتم کنی ناراحتت می‌کنم.

امیدوارم آرزویی که توی قلبت داری، چشمات برآورده شدنش رو به زودی ببینه.

هرجا هستید یه قدم از آدمی که اشتباهش رو قبول نمی‌کنه و بابتش عذرخواهی نمی‌کنه؛ فاصله بگیرید.

هیچ چیزی بدتر از بلاتکلیف بودن نیست.

آدم ذره ذره به همه چی عادت می‌کنه به جز صبح زود بیدار شدن.

بی‌صبرانه منتظر پاییزم.
‏روزای کوتاه، ساکت، خُنک، خیابونای زرد و نارنجی، قهوه زیر بارون.