یه روز خوب میاد، ولی من دیگه نیستم.

میگذره؟
اره میگذره.
ولی به آدمی تبدیلت می‌کنه که خودت هم نمی‌شناسیش.

یه دقیقه دیگه تو این شهر معلوم نیست کی زنده‌اس، کی مُرده..
اگه قرار باشه من یه دقیقه دیگه زنده باشم،
دلم میخواد یه چیزایی بهت بگم؛
من خیلی تورو، چشماتو، صداتو، خنده‌هاتو، قشنگیاتو و بودنت تو زندگیمو دوست دارم.

[مراقب خودت باش]
یعنی نمير، يعنی دوستت دارم، یعنی دلم نمى خواد برات اتفاقى بيفته، یعنی دستم كوتاهه، یعنی كاشكى كارى از دستم برميومد، يعنی حاضرم براى من اتفاقى بيفته اما براى تو نه.

دستم برای مراقب از تو کوتاهه، اما تو مراقب خودت باش.

گفت نمردیم و چه چیزها دیدیم؛
گفتم ای کاش مرده بودیم و نمی‌دیدیم.

حداقل یه پیام میدادی می‌گفتی سالمی؟

ترسناک تر از صدای موشک و پدافند، آفلاین شدن ادماییه که نگرانشونیم.

اشک می‌ریزی و می‌گویی: پس رویاهایمان چه؟
می‌بوسمت و می‌گویم: بخواب،‌
در خاورمیانه رویا داشتن، خودش رویاست.

زندگی پنج روز پیشم انقدر برام دور و غریبه که باورم نمیشه انقدر سریع همه چی عوض شده.

تنها چیزی که این روزا سر جاشه، برق رفتنای دو ساعتمونه!

متاسفم برای تجربه‌ی تلخی که داشتیم.

تنها مکانیسم دفاعی خواب بود که اونم دیگه نداریم.

من بدون اینترنت.

فقط آرزوی تموم شدن این اوضاع رو ندارم، آرزوم اینه خوب تموم بشه.

آدمایی که این چند روز بهم sms دادن رو هیچوقت فراموش نمی‌کنم.

چشامو که میبندم ...Connecting می‌بینم.

این جنگ تموم میشه ولی یادم می‌مونه پیام ندادی.

به شخصه نت ملی بیشتر از جنگ به روحیه‌ام آسیب زد.