تظاهر عمر کوتاهی داره، شخصیت واقعی آدم‌ها همیشه برملا میشه.

روز‌های جالبی نیست اما صبر میکنم.

هرچی سرمون میاد از "این با همه فرق می‌کنه" میاد.

ولی خب تو جزو کسایی نبودی که بگم این نشد یکی دیگه.

من راجبش حرف نمیزنم، لج می‌کنم.

‏هر چیزی که متقابل باشه تا ابد ادامه داره؛
درک، ادب، احترام، توجه، عشق، محبت و…

آدم برای این همه خداحافظی ساخته نشده واقعا.

“وفاداری” خیلی اصیل و باکلاسه.

تو پیام ندی، یکی دیگه میده اما من حوصلشو‌ ندارم جواب بدم.

بخاطر احساساتت معذرت خواهی نکن.

من کلا کنار میام، کنار میام، کنار میام بعدش یهو از همون کنار میرم.

تنهات میزاره اونی که یروز بوسیدت.

لطفا منو ناراحت نکنید، من همین‌جوریش هم ناراحتم.

جمله‌ی "باز چته" آدمو از حرف زدن پشیمون میکنه.

همه‌چیز خیلی آسون‌تر و‌ قشنگ‌تر باید باشه؛ اگر سخته، حتماً جای اشتباهی هستیم.

گاهی هم بگذر
‏چنان که گویی هرگز در مسیر تو نبوده است!

یه روزی میاد که از نظر خیلی از آدم‌ها آدم بدی هستین، چون دیگه بیخودی جلوشون کوتاه نمیاین.

من هر وقت صدمو برای یکی گذاشتم، برای بار صدم گفتم غلط کردم.

نجاتم بده؛ پیش از آنکه تمام من به رنج تبدیل شود.

”اشکال نداره، تجربه شد” هام داره میره برا جلد دوم.

‏دنیا مال آدمای خوب نیست،
مال اوناییه که بلدن خوب بازی کنن.