واقعا چیزی که ته نداره دلتنگیه.

نتیجه‌ی توقع داشتن از ادما، فقط ناراحتیه.

ظاهر آدم هر چقدر ساده‌تر، جذاب‌تر.

‏دلم برات تنگ شده، کاش باهام اینجوری نمی‌کردی.

منم میدونم میگذره درس میشه، ولی من الان غمگینم.

‏خیلی مسخره‌ست که دیگه به هم ربطی نداریم.

اگه میشه skip کنیم سریع تر برسیم به اون بخشی که من پولدار میشم.

هیچ وزنه‌ای سنگین‌تر از بلند‌ کردن خودت تو روزهای نا امیدی نیست.

راجع‌بهش گریه نمی‌کنم ولی خب غذا هم نمی‌خورم، درست نمی‌خوابم، با کسی هم حرف نمی‌زنم.

خیلی دوست دارم یه بار بدون اینکه اذیت بشم اتفاق خوبی برام بیوفته.

آخرش هم نمی‌فهمی یه غریبه بود یا یه تیکه از وجودت.

یه روزی از یکی میگذری و بعد از اون دیگه توانایی گذشتن از هر چیزیو داری.

کاش دو نفر به یه اندازه دلشون واسه هم تنگ میشد،
خیلی غم انگیزه که یکی از دلتنگی خفه شه ولی اون یکی عین خیالش هم نباشه.

شاید نباید اینقدر همه چیزو جدی بگیرم.

وقتی روزای سخت زندگی رو تنها میگذرونی، دیگه برات مهم نیست کی می‌مونه کی میره.

می‌ترسم همه چیز همین‌قدر سخت باقی بمونه.

تظاهر عمر کوتاهی داره، شخصیت واقعی آدم‌ها همیشه برملا میشه.