گرما اگه خوب بود خدا باهاش تهدیدمون نمی‌کرد.

آدم‌ها همین‌اند، ‏ناامید کننده.

‏+بزرگ‌ترین آسیب روحی؟
‏-زخم خوردن از کسایی که انتظار داشتی ازت محافظت و پشتیبانی کنن.

هیچ‌چیز فراموش نمی‌شود.

همه چیز بر می‌گرده بجز دختری که با همه چیت ساخته بود و کنارت مونده بود.

شاید دوست داشتن ما سخته، نمیدونم.

بی‌احترامی، درهایی رو می‌بنده که معذرت‌ خواهی هم نمی‌تونه بازشون کنه.

بعضی وقتا فقط خودت میدونی که چقدر دیگه اون آدم سابق نیستی.

واقعا چیزی که ته نداره دلتنگیه.

نتیجه‌ی توقع داشتن از ادما، فقط ناراحتیه.

ظاهر آدم هر چقدر ساده‌تر، جذاب‌تر.

‏دلم برات تنگ شده، کاش باهام اینجوری نمی‌کردی.

منم میدونم میگذره درس میشه، ولی من الان غمگینم.

‏خیلی مسخره‌ست که دیگه به هم ربطی نداریم.

اگه میشه skip کنیم سریع تر برسیم به اون بخشی که من پولدار میشم.

هیچ وزنه‌ای سنگین‌تر از بلند‌ کردن خودت تو روزهای نا امیدی نیست.

راجع‌بهش گریه نمی‌کنم ولی خب غذا هم نمی‌خورم، درست نمی‌خوابم، با کسی هم حرف نمی‌زنم.

خیلی دوست دارم یه بار بدون اینکه اذیت بشم اتفاق خوبی برام بیوفته.

آخرش هم نمی‌فهمی یه غریبه بود یا یه تیکه از وجودت.