هر اتفاقی که خوشحالت می‌کنه‌ رو private نگه‌دار.

‏من یه "شاید مزاحم باشم" درون دارم که گند زده به تمام روابطم.

بی‌احترامی، درهایی رو می‌بنده که معذرت‌ خواهی هم نمی‌تونه بازشون کنه.

کاش یسریارو هیچ وقت جدی نمی‌گرفتم.

از کنار اومدن بدم میاد. همیشه دارم کنار میام، با همه چی کنار میام. غمباد گرفتم.

تو زندگی حواستون به گلدن تایم همه چی باشه.

کاش می‌تونستم درباره‌ی تمام جزئیات امروز با تو حرف بزنم؛ چه قدر جای تو امروز خالی بود.
‏مثل دیروز. مثل همیشه.

آدم‌ها می‌گن حالشون خوبه ولی دیگه واسه چیزی ذوق نمی‌کنن.

می‌دونم.
چقدر درک نشدی، چقدر نا‌امیدت کردن، چقدر تحمل کردی، چقدر زمان برد، چقدر اشک ریختی، چندبار بلند شدی و چقدر جنگیدی و چقدر همه‌چی سخت تر شد؛
ولی بازم ادامه بده. خسته نشو. هنوز مونده تا به جاهای خوبش برسی. تو لیاقتشو داری.

کاش میشد خودمو دی اکتیو کنم.

‏من راجبش حرف نمیزنم، لج می‌کنم.

من کربن نیستم که تحت فشار الماس شم، من حساسم یهو میشینم تا 6 صبح گریه میکنم.

آدما هیچ‌وقت یهویی ناراحت نمی‌شن، فقط یهویی دیگه صبرشون تموم میشه.

و سپس ما دیگر صحبت نکردیم.