زمان بهت نشون ميده حقيقت آدمارو.

اگر بعدها دیدمت، برات تعریف می‌کنم این روزها چقدر بهم سخت گذشت.

از جمله «اینو دیدم یاد تو افتادم» خوشم میاد.

بهت توضيح ميدم، چون واسم مهمى.

همه رو می‌بخشم،
‏بجز اونیایی که اعتماد به نفس و انگیزه آدما رو می‌کُشن.

آدم‌های کم حوصله، بیشتر از همه انتظار کشیدن.

اورثینک خیلی کلمه‌ی ناچیزیه در برابر کاری که من با مغزم میکنم.

بعضی وقتا، فقط نمی‌دونم.

بزرگسالی داره بهم آسیب میزنه، دیگه نمی‌خوام بزرگ‌تر ازین بشم.

دلم برات یذره‌ست اما قرار نیست بدونی.

حالت خوبه ولی رندوم یاد یه چیزی میوفتی و انگار خنجر زدن تو قلبت.

نمیدونم به شانسه، به رفتاره، به سیاسته، هرچی که هست من اونو ندارم.

نه عزیزم درست نشد، فقط انقد تکرار شد که دیگه عادت کردم.

زخما یادگاری می‌شن، دردا تجربه.

هر اتفاقی که خوشحالت می‌کنه‌ رو private نگه‌دار.

‏من یه "شاید مزاحم باشم" درون دارم که گند زده به تمام روابطم.

بی‌احترامی، درهایی رو می‌بنده که معذرت‌ خواهی هم نمی‌تونه بازشون کنه.

کاش یسریارو هیچ وقت جدی نمی‌گرفتم.