داشتنش سخته نداشتنش سخت تر.

خیلی عادی نشستی، یهو دردی که بارها پذیرفتی، قلبتو می‌سوزونه.

از یه سنی به بعد
شما دیگه وقت نداری بشینی گریه کنی
مجبوری همراه با اشک ریختن رانندگی کنی، ظرف بشوری، سرکار بری یا به بقیه کارای عقب موندت برسی.

گریه نیست، سبک زندگیمه.

وقتی تلاش میکنی برای برگردوندن صمیمت از دست رفته، یه بار دیگه متوجه میشی که چرا از دست رفته بود.

اگه دیدین یه نفر با همه مشکل داره بدونید مشکل اصلی خودشه.

اما عزیز من
‏زندگی که فقط فتح قله ها نیست،
‏زندگی گاهی بیرون امدن از دره هاست.

اتفاق خوب، وقتی خوبه که به وقتش بیفته؛ وگرنه فقط یه اتفاقه.

هرچی میگذره، بیشتر غریبه میشم با آدمای دورم.

تعهد رو مد کنید؛
هم شیکه، هم لول آپ، هم باکلاس.

بد ترین لحظه اونجاست که نیاز داری با یکی حرف بزنی، ولی حوصله‌ی حرف زدن نداری.

و در نهایت هرچیزی به وقتش قشنگه.

بغل خیلی خوبه؛ یهو همه غم و‌ غصه و ناراحتی، از بین میره.

هر چیزی تا یه جایی ارزش گفتن داره، اما از یه جایی به بعد، آدم خسته میشه و دیگه حرفی نمیزنه.

من دلم میخواد یه بار بخوام بشه، همون موقع که ذوقشو دارم بشه، همون وقتی كه منتظرشم بشه، نه ديگه وقتی که بیخیالش شدم.

این قضیه "اگه میخواست، انجام میداد" خیلی ناراحت کننده‌ست واقعا.

چای نیست، سبک زندگیمه.

واسه ادامه‌ی زندگی نیاز به یه ذوق از ته دل دارم.

اینکه دیگران در موردت چه فکری میکنن مهم نیست، تو کاری رو انجام بده که خوشحالت میکنه.