قدرشناسی نشونه تربیت صحیح یک آدمه.

این ما هستیم که بالاخره تمام می‌شویم نه غم‌هایمان.

قسمت ترسناک زندگی اينه كه هيچ وقت نميدونی اين روزايی که داره میگذره روزای خوبته يا بد .

دیگه نه تو قراره بفهمی، نه من قراره حرفی بزنم..

جون کندی تا حالتو خوب کنی، خرابش نکن.

کاش آدما انقدر بد نبودن، یه سریاشون رو جدی جدی دوست داشتم بی شوخی.

اگه دیدین حالم بده به روم نیارید یهو میزنم زیر گریه :)

ای کاش تمام دنیا ناراحتم میکرد، جز تو.

مشکل از خودت بوده.
همه جوره پای یه عده موندی،
همیشه با همه چیز ساختی،
بی چشم داشت خوبی کردی،
همه جوره بخشیدی،
همه جوره جنگیدی،
همه جوره برگشتی،
در صورتی که باید می‌رفتی و پشتتم نگاه نمی‌کردی.

رازات پیش من امن میمونن (آلزایمر دارم)

بی‌دلیل گل گرفتن خیلی کار قشنگ و خوبیه، زیاد انجام بدید.

سلام عزیزم، من (درگرما) آدم خوبی نیستم.

تو خوشگل نیستی؛ تورو رسما خدا نقاشی کردی.

شاید من همه چی رو دارم خیلی سخت میگیرم.

من لاو لنگوئجم حرف زدنه. یعنی به طور کلی ساکت و کم حرفم و فقط با کسایی که واقعا دوسشون دارم می‌تونم حرف بزنم.

احساس میکنم در دنیای بعد از نسترن زندگی میکنم چون هیچی ازم نمونده باقی.

من از تربیت کردن خسته شدم، من نیاز به مراقبت دارم.

عجب زندگی نارا‌حت ‌کننده‌ایه.

هیچوقت شانس کافی برای دوست داشته شدن توسط آدم های مناسب خودم رو نداشتم.

تو از من ناراحتی، من از خودم.