من از وقتی دیگه اول پیام نمیدم از خیلیا خبر ندارم.

‏جدیدا حتی اگه صدای آهنگ رو تا ته زیاد کنم بازم صدای ذهنم رو ‌می‌شنوم.

جز خوردن چایی، پاسخی به مشکلات زندگی ندارم.

من فوبیای "نکنه مزاحم باشم" دارم.

کاش خواهر داشتم.

اگه کسیو داری که کل اتفاقای روزت رو براش تعریف کنی، تو خوشبختی.

اتاقم بهم ریختست؟ مغزمو ندیدی مامان.

بی معرفت نیستم، اما مزاحم آدمی که مشغول فراموش کردن منه نمیشم.

کسی که روحش از دست رفته، شاید بارها بخنده اما چشاش دیگه برق نمیزنه.

سلیطه باشید دوستان، آدم آروم کلاهش پس معرکه است.

فقط میدونم، آدم گاهی انقدر خسته میشه که دیگه منتظر هیچی نیست.

صمیمی ترین آدمای زندگیتونم‏ پشت سرتون حرف میزنن.

ولی اگه یه روزم من بخشیدمت، تو خودتو به خاطر شبایی که من با گریه خوابیدم نبخش.

۱۴۰۳ سالی پر از «وا» بود.

همیشه با قوی تر از خودت بازی کن،
میبازی؛ ولی بردن رو یاد میگیری.

بعضی وقتا خودت جوابو میدونی ولی هنوز اماده‌ی پذیرفتنش نیستی.

هر کی در توان خودش یه‌ جایی ناامیدت می‌کنه‌.

ولی من هیچوقت نشد حس کنم یکی واقعا دوسم داره.

واسه بقیه خوشحال باش، نوبت خودتم میرسه.