+چرا انقدر درونگرا و ساکتی؟
‏-درونگرا نیستم با تو حرفی ندارم.

پیش خودت فکر می‌کنی یه نفر رو خوب می‌شناسی تا زمانی ‌که یه اتفاقی میفته و بهت می‌فهمونه که هیچ‌وقت درست نشناختیش!

آدما به قشنگی حرفایی که می‌زنن نیستن.

آرزو می‌کنم خدا یه خوشحالی بهت بده که نگران پایانش نباشی.

دیگه ذوقی ندارم که بخوای کورش کنی، هرطوری دلت میخواد رفتار کن.

سلامت روانم فرامرزه، اصلا نی.

تكرار نكردن اشتباه، قشنگ‌تر از معذرت خواهيه.

بله عزیزم میگذره، البته از روی من.

‏آدما میتونن تورو از همه چی متنفر کنن؛ از آهنگ مورد علاقت، از خیابونا، از زمین، از زمان، حتی از خودت.

‏آدم فکر می‌کنه اعصابش آرومه، تا اینکه آستینش به دستگیره گیر می‌کنه.

آدمای ارزون واست گرون تموم میشن.

مگه ما چقدر پیچیده بودیم که هیچکس بلدمون نبود!

من گفتم مهم نیست اما خیلی مهم بود.

از تموم چیزایی که به موقع اتفاق نیوفتادن و نمیوفتن، خستم‌.

من دوستت نداشتم؟ بله من دوستت نداشتم.

این که همه چیو به همه نگی هم یه مهارت مهمه.

درد آدما رو تغییر میده..