شاید یروزی دوباره همدیگرو دیدیم و به هم توضیح دادیم که واقعا چه اتفاقی افتاد.

«هستی یه قهوه بزنیم؟»
ترجمه: من در مرز فروپاشی کاملم، اگه همو نبینیم نمی‌دونم چه بلایی سرم بیاد.

از آدمایی که به همه‌ی قسمتای پیامت جواب میدن خیلی خوشم میاد.

ممنون، بد نیستم؛ شاید خودمو پرت کنم پایین.

از هر آجری نمیشه دیوار ساخت
اینو وقتی تکیه بدی میفهمی.

از زل زدن بی دلیل به صفحه گوشی خسته و بیزارم.

نحوه رفتار آدما باهات خیلی مهم‌تر از احساسیه که بهت دارن.

محتاج بغلم، طولانى و واقعى.

‏سرعت سين كردن يه استاندارده كه بفهمى طرف چقدر واست ارزش قائل ميشه.

تنها چیزی که تو زندگیم ثابته و اصلا تغییر نمیکنه استرسه.

خیلی وقتا دوستامون بهتر از ما میفهمن یه آدم بدرد ما می‌خوره یا نه.

این پست رو فقط آدمای ”ناراحت” فوروارد کنن

آدمی به بوجی موجی زنده ست.

بعضی زخم ها اهل رفتن نيستند، وفادارند…

‏بزرگ‌ترین باگ دوست داشتن یه نفر اینه که
اگه اون بهت توجه نکنه
انگار کل دنیا ازت متنفرن.