من میگم ناراحت نشدم ولی ذوقی که داشتم کور میشه.

از آدمایی که میخوان کار تورو، درس تورو، زحمت تورو، غم تورو، تلاش تورو بی اهمیت نشون بدن متنفرم.

‏وقتی از دستش میدی، تازه قدرشو‌ میدونی
چون وقتی که بود عادی شده بود
ولی وقتی که نیست جای خالیشو حس میکنی
همیشه خیلی زود دیر میشه…

لطفا در مورد موقع هایی که کمکتون کردیم هم غیبت کنید.

هر وقت حس کردی برای در یاد موندن نیاز به یادآوری خودت داری اجازه بده فراموشت کنن.

این پست رو فقط کسایی که تاحالا کادو ولنتاین نگرفتن فوروارد کنن.

شما معمولا حس ناکافی بودن رو از کسی می‌گیرید که از سرش هم زیادید.

من به حرفات گوش میدم، به رفتارت توجه میکنم.

از بالا رفتن سنم ناراحت نیستما، این‌که از جوونیم هیچی نفهمیدم یکم غمگینم!

یهو به خودت میای می‌بینی همه ازت کوچیک ترن.

کاش آدم می‌تونست یه وقتایی همون ‌جایی باشه که دلش اونجاست.

این‌که بعضی آدما برات دیگه مثل قبل نمیشن بخاطر ضربه‌ ایه که خودشون به جایگاهی که داشتن زدن.

آخرش میفهمی بی‌تفاوتی بهترین راه برای کنار اومدن با زندگیه..

گاهی باید رفت…

هر آدمی باید یکی رو داشته باشه برای توضیح ندادن، برای فقط بغل شدن.

حس ها هیچ وقت بهت دروغ نمیگن.

با بعضیا غریبه که میشی دلت میگیره
همونایی که تمام تلاشتو کردی تا خوشحالیشون رو ببینی.

از یه جا به بعد دیگه دوسش نداری فقط تو فکرشی.

آدم‌ها تو دلشون میگن اصلا مهم نیست، ولی می‌شینن درباره‌ش گریه می‌کنن.