پذیرفتن به معنی کم کردن دردش نیست. من خیلی چیز‌ها رو پذیرفتم اما هر روز بابتشون درد می‌کشم.

دیگه هیچی نمیتونه منو ناراحت کنه چون تقریبا همه‌ی اتفاقا افتاده.

هم میگذره، هم درس میشه ولی تو اون آدم قبلی نمیشی دیگه..

‏شکست عشقی قدیمی شده، مشکلات خانوادگی بیشتر از هر چیزی آدم رو به هم میریزه.

یه حرف انقدر میتونه سنگین باشه که کل جسم و پوست و روحتو بهم بریزه.

هر جنگی ارزش جنگیدن نداره، گاهی عمدا بباز بیا بیرون.

Mood

هیچ وقت از چیزی که باعث خندیدنت شده پشیمون نباش!

به رفتن عادت کن ، تموم میشه همه بودنا

تو منو ناراحت کردی و من گفتم ببخشید.

از چشم افتادن برای خود شخص دردناک‌تره. هر بار نگاهش می‌کنی میگی کاش از چشمم نمی‌افتادی.

‌هممون بازيگرای خوبی شديم؛
از درون خيلی داغون، از بيرون خيلی آروم.

‏نمیدونم چطوری بگم اما انگار دارم هدر میرم. خودم، عمرم، جوونیم، انرژیم، استعدادم، احساساتم، ذوقم، تلاشم و کلا همه وجودم داره هدر میره. ناراحتم.