سخت ترین کار دنیا اینه که بخوای با کسی بحث کنی که از اول به خودش قول داده "هیچی نفهمه".

زندگی کوتاه‌تر از اونیه که بخوایم با اونی که دوسش داریم نباشیم .

تظاهر عمر کوتاهی داره؛ شخصیت واقعی آدم‌ها همیشه برملا می‌شه.

آدما خودشون فرصتاشونو از دست میدن.

همه‌ چیز یک دوره‌ای داره؛
‏هیچی، هیچ آدمی، هیچ شرایطی تا همیشه اون‌جوری که هست نمی‌مونه؛ یا تموم میشه یا شکلش عوض میشه.

خیلی از آدم ها فراموش نمی کنند، فقط نقش آدم فراموش کرده را خوب بلدند بازی کنند.

منو نکشت، قوی ترم هم نکرد، صرفا فرسوده و دل‌سردم کرد.

یه وقتایی بی دلیل غمگین ترین آدم جهانم.

چمیدونم، حالا یه بارم واسه ما بشه.

من دوام آوردم.
‏باز هم دوام میارم.
‏ولی دلم میخواست معنی زندگیم چیزی بیشتر از دوام آوردن باشه…

ما به اندازه حرف‌هایی که بهم نمی‌زنیم از هم دور می‌شیم.

به هیچکس‌ اعتماد نکن؛
آدما درست‌ مثل‌ آب و هوا عوض میشن.

یه روزایی حوصله‌ی حرف زدن با آدما رو ندارم، مثل امروز، دیروز و هر روز.

حالا درسته هی مسخره بازی در میارم ولی واقعا خستم.

‏تو هيچوقت قرار نيست بفهمى من براى اينكه تورو ناراحت نكنم چقدر خودمو ناراحت كردم.

متوجه که بودی، ولی خودت نخواستی بفهمی.

می‌گذره؛ دفعه قبل هم گذشت.