پرسید چه شده؟
گفتم این روزها از همه چیز خسته‌ام.
گفت باید صبر داشته باشی.
گفتم از صبر کردن بیشتر از همه چی خسته‌ام.

یک همدم با وفا ندیدم جز درد…

اون قسمتی از من که سعی می‌کرد آدمارو نگه داره از بین رفته و دیگه وجود نداره.

اصلا آمادگی شنبه رو ندارم، کاش فردا جمعه۲ بود.

آمادگی من واسه رفتن داخل قبر به مراتب از رفتن تو سالن امتحان بیشتره.

بعضی وقتا باید قبول کنی یه چیزایی دیگه هیچوقت نمیتونه اونطوری که بود بشه.

من حساس نیستم فقط جزئیات خیلی برام مهمه.

من اگه ولنتاین امسال رو هم سینگل باشم بعدش میتونم به عنوان پیامبر سینگلا اعلام نبوت کنم.

در من بسیار چیزها از بین رفتند
که گمان می‌کردم تا ابد ماندگارند.

‏توجه به یسریا از شیشه بیشتر توهم میاره.

هیچ انسانی رو جدی نگیرید، استثنا هم قائل نشید.

:)

گاهی بلوغ یعنی بپذیری که یک نفر می‌تونه تو قلبت باشه، اما تو زندگیت نه.

براتون تو زندگی "آدمای واقعی" آرزو می‌کنم.

اعتبار چشم به سیر بودنشه.