خیلی وقته که دیره؛ تقریباً برای همه‌چی.

منتظر نمون، زندگی سریع تر از اون چیزی که فکر میکنی در جریانه.

- چرا با کوچک‌ترین حرفش رنجیدی؟
‏+ صاحب حرف برایم ارزشمند بود.

‏همه چی به ‘وقتش’ قشنگه.

آدم خوبی برای عاشقی بودم اگر عشق وجود داشت.

من بلد نبودم چی باید بگم. اما دلم می‌خواست باهات حرف بزنم.

مولانا چقدر قشنگ میگه:

يک روز میرسه گل هایی که گفتی باز نمیشه ، باز میشه
غمی که هرگز گفتی تمام نمیشه، تمام میشه
زمانی که گفتی نمیگذره ، میگذره
زندگی یک راز است
اول شکر
بعد صبر
و در آخر باید باور کرد...

‏یه‌ سری آدم‌ها، یه ورژنی از من رو داشتن که دیگه تکرار نمیشه.

براتون یه “آخیش دیدی بالاخره شد” آرزو می‌کنم

من همیشه آماده‌ام، آماده قطع ارتباط.

در موردش ناراحت نیستم ، در موردش دلم خیلی شکست.

اینکه یه چیزی «دیگه» برای آدم مهم نباشه خیلی ناراحت کننده‌ست.

‏کاری رو که از صمیم قلب انجامش دادی هیچوقت باخت حساب نمیشه.

شما افسرده نیستی؛ فقط کارتت به اندازه کافی موجودی نداره.

حالم خوبه ها، یه دفه یادم میفته انگار همه موفق شدن بجز من، همه خوشبختن بجز من، همه به یه جایی رسیدن بجز من، همه دوست داشته میشن بجز من، همه زندگی میکنن و من فقط نفس میکشم.

یکی از نشانه های شعور از نظر من، اصرار نکردنه.

پرسید چه شده؟
گفتم این روزها از همه چیز خسته‌ام.
گفت باید صبر داشته باشی.
گفتم از صبر کردن بیشتر از همه چی خسته‌ام.

یک همدم با وفا ندیدم جز درد…