نه پیام دادن نوبتیه و نه زنگ زدن، اما خب آدم از یه جایی به بعد حس میکنه مزاحمه .

یه نفر آدمم، یه لشکر فکر و خیال.

یه مرحله‌ای هست که هیچ رفتاری دیگه متعجبت نمی‌کنه.

بارها تو دلم به آدم‌ها گفتم: از تو انتظار نداشتم.

ترس از تنهایی، آدم رو خیلی ضعیف میکنه.

من اگه میتونستم وقتایی که ناراحتم حرفمو بزنم و تو خودم نریزم، الان آدم شادتری بودم.

سعی کنیم به‌ هم‌دیگه انگیزه بدیم، آرامش همدیگه باشیم، همه خسته‌ایم.

وقتی با اونی که میخواستم نشد، اصن میخوام نشه.

وقتی کسی میگه "بذار فکرهام رو بکنم، خبر میدم"، فکرهاش رو کرده؛ فقط هنوز نمی‌دونه چطور خبر بده.

دوره‌ی جوونی ما رو باید بذارن جزو عجایب هفتگانه‌ی جهان.

پاییز خوبی نبود تکرار نشه لطفا

چیزیت نیست فقط پول نداری.

از خودم بخاطر تمام سکوت‌هایی که کردم، معذرت می‌خوام.

در رویا برای منی،‌
در واقعیت رویای منی.

آدما وقتی از موندنت مطمعن بشن عوض میشن .

وضعیت جالبی نیست. پیشنهاد نمی‌کنم