نزارید چیزی براتون حسرت بشه، حسرت تنها دردیه که نه جبران میشه، نه عادت

آدما همیشه بهت ثابت میکنن
‏ که باید خودتو بیشتر از اونا دوس داشته باشی.

من نمیفهمم چرا باید پول مترو بدم
‏خب تو که داری در هر صورت اونوری میری.

‏سرعت سین کردن یه استاندارده که بفهمی طرف چقد واست ارزش قائل میشه.

ما هم یه زمانی خوشحال بودیم.

گذشته رو فراموش کن ولی درسی که ازش گرفتی رو نه.

خدايا. دیگه اگه نشه هم حرفی نیست.
ما سپردیم به خودت،
تو که دیگه بد مارو نمیخوای!

‏کاش هیچکس نیاز نداشت بهش یک‌ سری چیزا رو یادآوری کنی.

این دنیا مقدار زیادی پول بهم بدهکاره.

هرکسی خودش لیاقت خودشو تعیین میکنه.

خیلی مهمه که ادم‌های دورت کسایی باشن که بهت باور داشته باشن؛ توی هر چیزی.

هیشکی بی دلیل رفتارش عوض نمیشه
‏تو دلیلشو نفهمیدی.

غم انگیزه اینکه بارها از خودت می‌پرسی چرا باید اینجوری می‌شد.

سکوت من واسه شخصیت خودمه، وگرنه نه شما زرنگی، نه من بی‌خبر

شبی که فرداش تعطیلی، از خود روز تعطیل بیشتر حال میده.

میدونید قسمت جالب دانشگاه کجاست؟ هیچ جاش؛ هیچ چیز جالبی نداره.

حسرت ها تبدیل میشن به نفس عمیق، سکوت و نگاه.

من عمیقا به این اعتقاد دارم که آدما با یه حرکت میتونن برای همیشه از چشمت بیوفتن.