همه چی خوبه، تا اینکه شب میشه.

من درونگرا نیستم فقط با هرکسی معاشرت نمی‌کنم.

کاش قابلیت mute کردن overthink هامو داشتم.

اگه گذشته عذابت میده، یعنی نگذشته.

از بعضی آدم‌ها رفتارهایی می‌بینی که نه ناراحت میشی، نه متنفر، فقط ساکت میشی و با خودت میگی "چرا فکر می‌کردم این با بقیه فرق داره؟"

کم‌ توجهی تنها چیزیه که هرگز نمیتونم بپذیرمش.

ولی من واقعا به اینکه «کی سر چه سفره‌ای بزرگ شده» شدیدا اعتقاد دارم.

حرف‌هایی که نمی‌تونم بهت بگم، داره زیاد میشه عزیزم.

من کوچک‌تر از اونیم که همه چیز انقدر برام سخت بگذره.

زندگیه دیگه گاهی خستت میکنه...

تو آدمی که دوستت داشت رو غمگین کردی.

من میگم ناراحت نشدم، ولی رفتارم باهات سرد میشه.

بعضی چیزا هم تو زندگی بدست آوردنی نیست ، بیخیال شدنیه.

"دیگه عادت کردم" دردناک ترین حرفیه که یک نفر به زبون میاره.

آدما پر از تظاهرن

تقصیر خودمه.
‏خیلی جدی گرفتم؛ حرف‌ها رو، قول‌ها رو، آدم‌ها رو، حتی دنیا رو!

کاش الان داشتی باهام حرف میزدی.