از آدمایی که زیاد سوال میپرسن بدم میاد.

واقعا دلم میخواد یه روزی تو زندگیم یکیو داشته باشم که با خیال راحت بتونم واسش صدمو بذارم و پشیمونم نکنه.

من فقط از این پشیمونم که چرا اون حسای قشنگو با تو تجربه کردم.

چمیدونم والا شاید دوست داشتنی نیستم و زندگی همینه..

متاسفانه بلک فرایدی هم با بودجه‌ی ما سازگار نبود؛ دیوار مهربانی برگزار کنید.

واقعا اخر هفته خونه بودن و چک کردن فضای مجازی ‏در شان و شخصیت من نیست.

من به شدت آدم " ولم کنید بزارید تو حال خودم باشم " ای هستم

دلیل بیشتر بداخلاقیا، عصبی بودن نیست، دلتنگ بودنه.

ولی بهترین رابطه ها معمولا اتفاقی شروع میشه.

من نه انتقام می‌گیرم، نه تلافی می‌کنم، فقط دیگه باهات حرف نمی‌زنم.

بهتره آدم‌هایی که خیلی وقته فراموشت کردن رو فراموش کنی.

رفتار قشنگ صد هیچ از حرف قشنگ جلوتره.

اون قسمتی از وجودم که مدارا رو انتخاب میکرد از بین رفته، دیگه نمیتونم هر طور شده آدم‌ها رو کنار خودم نگه دارم.

من اگه میتونستم خندیدنمو وقتی دارم دروغ‌ میگم کنترل کنم الان خیلی جلوتر بودم.

خدایا بخدا ما اکست نیستیم اینطوری رفتار میکنی.

عزیزم زندگی برات صبر نمی‌کنه، آدم‌ها هم همینطور.

احساس میکنم یه سندرومی هست به اسم «وای من خیلی عقبم» که خیلیامون بهش دچاریم.