غـرور خــده حفـظ کـن هـم آدم زیــاد اســت هـم زمـــان !

ماما

چـیزی کـه بـرای هـمه در دسـترس باشـه بـرای مــن ارزشـی نداره ..!

ماما

برنگرد به همان جایے که لبخندت را از دست دادے

ماما

وقـتی خواهرت جـرع کدیم سوخـت گرفتیت ! بیـگ فـن شدی

حالی هم از نام پروفم مـیخای نام مره بد کنی
دکـال بجای دو زدن بگو ماما خواهرم جرع کد کونم سوخت گرفت!
بمال بمال نان ده مالیدنصـ بیگـ فنم !

ماما

بـراے بـ؏ـضـے هـا ارزش دادن..
بـے احـتـرامـے بـراے خـودت است

ماما

آدمـی کـه ذات ندارد .
همـه را مثـل خـودش مـیبیـند !

ماما

آغـ ـوش مـردانـہ زـیاد اسـت، دنبـ ـال قول مـردانـہ باش

ماما

مـا در نـسلی زنـدگی مـیکنیم کـه
حـرامزادگـی رواج شـده خـوبی کـردن خنـده دار !

ماما

ما خـود به خـلق نـمایانیم نه از مـا بد بگـو نه تعـریف کــن !

ماما

کـاش بـفـهمـید هـرچـیزی بـه شـما مربوط نـیست !

ماما

ذات پـاک نـزد مـا گـوهـر اسـت !

ماما

خـام بمان تا آسـان بگذرے پخـتگی بهای سـنگینے دارد!

ماما

کـثیفی دسـتمـون از ذات خیلیا تمـیزتـره!

ماما

ذاتــ انـسـان هـا تـاوقـــتی زیبــــــاست
کــــــه پنــــهان اســـــــت...!

ماما

شـما بـه فکری دیـده شـدن
مـا بفـکری فرامـوش شدن !

ماما

شـیشـه مـا کثـیف اسـت ،
ولـی دسـتمال شـماهـ ـم پـاك نیـست !

ماما

غرور خودهـ حفظ کن هم آدم زیاد است هــم زمان!

: ماما

نـمک نـشنـاسان یـاد شـان بـاشـد
آفـتـ ـاب پـشـ ـت آبـر هـا مـیمـانـ ـد
امـا دوباره بر مـیگـردد !

ماما