نوشته بود مردم خوش قلبِ بد روزگار!
مردم عاصی، مردم مدام دویده‌ی هرگز نرسیده!
اینارو با کلمه‌ها نوشته بود، کاش فقط هم کلمه بود اما من قلبم تیر کشید، قلبم تیر کشید و درد به پوست و استخونم رسید.

دوستی و ارتباطات خوب یه جاهایی آدم رو نجات می‌ده که خیلی جالب و با ارزشه.

عاشق آدم‌هایی‌ام که دنیاشون رو باهام قسمت می‌کنن؛ با یه فیلم، یه عکس، یه کتاب، یا یه آهنگ.

آدم بدون شببخیر هم می‌تونه بره بخوابه ولی بعضی وقتا دلش می‌خواد که یه شببخیر داشته باشه.

اینکه فردا شنبه‌اس بی نهایت ناراحتم می‌کنه. کاش دوباره جمعه بود.

ما در عمق چندین هزار کیلومتری زیر آب قرار داریم و آب خیلی وقته از سرمون گذشته.

به نظر میاد این چاهی که ما توشیم ته نداره.