Ասաց,որ 95 տոկոսով վստահ էր,որ պետք է սպանվի,բայց մահանալուց առաջ ուզում էր,որ ես իմանայի,որ միակ մարդը ում հանդեպ ինքը երբևէ որեևէ զգացմունք է ունեցել՝ես եմ:
Սեդա…
Սեդա…
❤1
Տարիներ հետո այս պատերազմի մասին կգրեն Հայոց Պատմության դասագրքերում: Չգիտեմ ինչ վերնագրով, բայց գրելու են:
Այս պատերազմը տևել է ամսից ավել և դեռ շարունակվելու է, իսկ գրքում՝ կգրեն ընդամենը 1-2 էջ…
Երեխաների կեսը կսովորեն, կեսը կասեն, որ լավ չեն սովորել, կեսը կասեն հաջորդ դասին կպատասխանեմ, կեսն էլ ուղակի 2 կստանան, չհասկանալով պահի լրջությունը… նրանք կմտածեն, որ դա ուղակի հերթական դաս է, ինչպես մենք էինք մտածում մեր ժամանակներում՝ 100 տարի առաջ տեղի ունեցած պատերազմի մասին: Բայց նրանք երբեք չեն պատկերացնի, որ մենք պատերազմի մասին սովորել ենք առանց կարդալու, որ զգացել ենք պատերազմի ցավը: Չեն հասկանա, որ հոգեպես մահացել ենք ամեն մի զինվորի կյանքի հետ… Ցավել ենք ամեն անգամ զոհվածների անունները կարդալուց ու ծանոթ անուն փնտրելուց: Երբե՛ք… երբեք չեմ ուզենա մեզնից հետո եկած սերունդը տեսնի այս ամենը նորից… Երբե՛ք
Այս պատերազմը տևել է ամսից ավել և դեռ շարունակվելու է, իսկ գրքում՝ կգրեն ընդամենը 1-2 էջ…
Երեխաների կեսը կսովորեն, կեսը կասեն, որ լավ չեն սովորել, կեսը կասեն հաջորդ դասին կպատասխանեմ, կեսն էլ ուղակի 2 կստանան, չհասկանալով պահի լրջությունը… նրանք կմտածեն, որ դա ուղակի հերթական դաս է, ինչպես մենք էինք մտածում մեր ժամանակներում՝ 100 տարի առաջ տեղի ունեցած պատերազմի մասին: Բայց նրանք երբեք չեն պատկերացնի, որ մենք պատերազմի մասին սովորել ենք առանց կարդալու, որ զգացել ենք պատերազմի ցավը: Չեն հասկանա, որ հոգեպես մահացել ենք ամեն մի զինվորի կյանքի հետ… Ցավել ենք ամեն անգամ զոհվածների անունները կարդալուց ու ծանոթ անուն փնտրելուց: Երբե՛ք… երբեք չեմ ուզենա մեզնից հետո եկած սերունդը տեսնի այս ամենը նորից… Երբե՛ք
❤1