چهار ذکر فوق‌العاده
امام صادق(ع) فرمودند:
«در شگفتم از کسی که از چهار چیز بیم دارد، چگونه به چهار کلمه پناه نمی برد!
۱. در شگفتم از کسی که ترس بر او غلبه کرده، چگونه به ذکر «حَسبُناالله و نِعمَ الوَکیل...» (سوره آل عمران، آیه ۱۷۱) پناه نمی برد.
در صورتی که خداوند به دنبال ذکر یادشده فرموده است:
«پس (آن کسانی که به عزم جهاد خارج گشتند و تخویف شیاطین در آنها اثر نکرد و به ذکر فوق تمسّک جستند)، همراه با نعمتی از جانب خداوند (عافیت) و چیزی زاید بر آن (سود در تجارت) بازگشتند و هیچ گونه بدی به آنان نرسید.»
۲. در شگفتم از کسی که اندوهگین است، چگونه به ذکر «لااله الّا أنت سُبحانَک أنّی کُنتُ مِنَ الظّالِمین» (سوره انبیاء، آیه ۸۷) پناه نمی برد؛ زیرا خداوند به دنبال این ذکر فرموده است:
«پس ما یونس را در اثر تمسّک به ذکر یادشده، از اندوه نجات دادیم و همین گونه مؤمنان را نجات می بخشیم.» (سوره انبیاء، آیه ۸۸)
۳. در شگفتم از کسی که مورد مکر و حیله واقع شده، چگونه به ذکر «وَ أُفَوِّضُ أَمْرِی إِلَی اللهِ إِنَّ اللهَ بَصِیرٌ بِالْعِباد» (سوره غافر، آیه ۴۴). .. پناه نمی برد؛ زیرا خداوند به دنبال ذکر فوق فرموده است:
«پس خداوند (موسی را در اثر ذکر یادشده) از شرّ و مکر فرعونیان مصون داشت.» (سوره غافر آیه ۴۵)
۴. در شگفتم از کسی که طالب دنیا و زیبایی های دنیاست، چگونه به ذکر «ماشاءَ اللهُ لاقُوَّةَ إِلَّا بِالله » (سوره کهف، آیه 39) پناه نمی برد؛ زیرا خداوند بعد از ذکر یادشده فرموده است:
«مردی که فاقد نعمت های دنیوی بود، خطاب به مردی که از نعمت ها برخوردار بود) فرمود: اگر تو مرا به مال و فرزند، کمتر از خود می دانی، امید است خداوند مرا بهتر از باغ تو بدهد.»
«الأمالی( للصدوق)»، ص 6؛ «بحارالانوار»، ج 90، 184-185.

💎نقشه ی ۲۵ گنج بزرگ دنیا



🔹امام صادق علیه السلام فرمودند:

۱- طلبتُ الجنة، فوجدتها فی السخأ،
بهشت را جستجو نمودم، پس آن را در بخشندگی و جوانمردی یافتم.

۲- و طلبتُ العافیة، فوجدتها فی العزلة،
و تندرستی و رستگاری را جستجو نمودم، پس آن را در گوشه گیری یافتم.

۳- و طلبت ثقل المیزان، فوجدته فی شهادة «ان لا اله الا الله و محمد رسول الله»،
و سنگینی ترازوی اعمال را جستجو نمودم، پس آن را در گواهی به یگانگی خدا تعالی و رسالت حضرت محمد (صلی الله علیه و آله) یافتم.

۴- و طلبت السرعة فی الدخول الی الجنة، فوجدتها فی العمل لله تعالی،
سرعت در ورود به بهشت را جستجو نمودم، پس آن را در کار خالصانه برای خدای تعالی یافتم.

۵- و طلبتُ حب الموت، فوجدته فی تقدیم المال لوجه الله،
و دوست داشتن مرگ را جستجو نمودم، پس آن را در پیش فرستادن ثروت (انفاق) برای خشنودی خدای تعالی یافتم.

۶- و طلبت حلاوة العبادة، فوجدتها فی ترک المعصیة،
و شیرینی عبادت را جستجو نمودم، پس آن را در ترک گناه یافتم.

۷- و طلبت رقة القلب، فوجدتها فی الجوع و العطش،
و رقت قلب را جستجو نمودم، پس آن را در گرسنگی و تشنگی یافتم.

۸- و طلبت نور القلب، فوجدته فی التفکر و البکأ،
و روشنی قلب را جستجو نمودم، پس آن را در اندیشیدن و گریستن یافتم.

۹- و طلبت الجواز علی الصراط، فوجدته فی الصدقة،
و (آسانی) عبور بر صراط را جستجو نمودم، پس آن را در صدقه یافتم.

۱۰- و طلبت نور الوجه، فوجدته فی صلاة اللیل،
و روشنی رخسار را جستجو نمودم، پس آن را در نماز شب یافتم.

۱۱- و طلبت فضل الجهاد، فوجدته فی الکسب للعیال،
و فضیلت جهاد را جستجو نمودم، پس آن را در به دست آوردن هزینه زندگی زن و فرزند یافتم.

۱۲- و طلبت حب الله عزوجل، فوجدته فی بغض اهل المعاصی،
و دوستی خدای تعالی را جستجو کردم، پس آن را در دشمنی با گنهکاران یافتم.

۱۳- و طلبت الرئاسة، فوجدتها فی النصیحة لعباد الله،
و سروری و بزرگی را جستجو نمودم، پس آن را در خیرخواهی برای بندگان خدا یافتم.

۱۴- و طلبت فراغ القلب، فوجدته فی قلة المال،
و آسایش قلب را جستجو نمودم، پس آن را در کمی ثروت یافتم.

۱۵- و طلبت عزائم الامور، فوجدتها فی الصبر،
و کارهای پر ارزش را جستجو نمودم، پس آن را در شکیبایی یافتم.

۱۶- و طلبت الشرف، فوجدته فی العلم،
و بلندی قدر و حسب را جستجو نمودم، پس آن را در دانش یافتم.

۱۷- و طلبت العبادة فوجدتها فی الورع،
و عبادت را جستجو نمودم، پس آن را در پرهیزکار یافتم.

۱۸- و طلبت الراحة، فوجدتها فی الزهد،
و آسایش را جستجو نمودم، پس آن را در پارسایی یافتم.

۱۹- و طلبت الرفعة، فوجدتها فی التواضع،
برتری و بزرگواری را جستجو نمودم، پس آن را در فروتنی یافتم.

۲۰- و طلبت العز، فوجدته فی الصدق،
و عزت (ارجمندی) را جستجو نمودم، پس آن را در راستی و درستی یافتم.

۲۱- و طلبت الذلة، فوجدتها فی الصوم،
و نرمی و فروتنی را جستجو نمودم، پس آن را در روزه یافتم.

۲۲- و طلبت الغنی، فوجدته فی القناعة،
و توانگری را جستجو نمودم، پس آن را در قناعت یافتم.

۲۳- و طلبت الانس، فوجدته فی قرائة القرآن،
و آرامش و همدمی را جستجو نمودم، پس آن را در خواندن قرآن یافتم.

۲۴- و طلبت صحبة الناس، فوجدتها فی حسن الخلق،
و همراهی و گفتگوی با مردم را جستجو نمودم، پس آن را در خوشخویی یافتم.

۲۵- و طلبت رضی الله، فوجدته فی برّ الوالدین،
و خوشنودی خدا تعالی را جستجو نمودم، پس آن را در نیکی به پدر و مادر یافتم.


📖مستدرک الوسائل،ج۱۲،ص۱۷۳-۱۷۴،ح ۱۳۸۱۰
@alifaniofficial

#عید_مبارک
عید امسال به ایام بهار آمده است
بعد عمری خبر از جانب یار آمده است

خوش‌تر از عید و گل و بلبل و نوروز بود
اینکه دلدار سر قول و قرار آمده است

سید شاه آغا فاضل _ نیوجرسی
02/05/2022 _ عید سعید فطر

حضرت امام جعفر صادق (علیه السلام ) فرموده اند: در شگفتم برای کسی که از چهار چیز دل گرفتگی و بیم دارد، چگونه به چهار (ذکر) پناه نمی برد!
۱- در شگفتم برای کسی که ترس بر او غلبه کرده، چگونه به ذکر «حسبنا الله و نعم الوکیل» (آل عمران ایه ۱۷۱) پناه نمی برد. در صورتی که خداوند به دنبال ذکر یاد شده فرموده است: فانقلبوا بنعمة من الله و فضل لم یمسسهم سوء (پس (آن کسانی که به عزم جهاد خارج گشتند، و تخویف شیاطین در آنها اثر نکرد و به ذکر فوق تمسک جستند) همراه با نعمتی از جانب خداوند (عافیت) و چیزی زاید بر آن (سود در تجارت) بازگشتند، و هیچگونه بدی به آنان نرسید.)
۲- در شگفتم برای کسی که اندوهگین است چگونه به ذکر «لا اله الا انت سبحانک انی کنت من الظالمین» (سوره انبیاء آیه ۸۷) پناه نمی برد. زیرا خداوند به دنبال این ذکر فرموده است: فاستجبنا له ونجیناه من الغم وکذلک ننجی المؤمنین «پس ما (دعای یونس را در اثر تمسک به ذکر یاد شده) استجابت کرده و از اندوه نجاتش دادیم و همین گونه مؤمنان را نجات می بخشیم.» (سوره انبیاء آیه ۸۸)
۳- در شگفتم برای کسی که مورد مکر و حیله واقع شده ( و بخصوص از خودی و آشنا اعم از دوست یا حویشاوند و همسر، رودست و به اصطلاح رکب خورده )، چگونه به ذکر «افوض امری الی الله، ان الله بصیر بالعباد» (سوره غافر آیه ۴۴) ... پناه نمی برد. زیرا خداوند به دنبال ذکر فوق فرموده است: فوقاه الله سیئات ما مکروا «پس خداوند (موسی را در اثر ذکر یاد شده) از شر و مکر (فرعونیان) مصون داشت.» (سوره غافر آیه ۴۵) 
۴- در شگفتم برای کسی که طالب دنیا و زیباییهای دنیاست چگونه به ذکر «ماشاءالله و لاقوة الا بالله» (سوره کهف آیه 39) پناه نمی برد، زیرا خداوند بعد از ذکر یاد شده فرموده است: «مردی که فاقد نعمتهای دنیوی بود، خطاب به مردی که از نعمتها برخوردار بود) فرمود:انْ تَرَنِ أَنَا أَقَلَّ مِنْکَ مالًا وَ وَلَداً فَعَسى‏ رَبِّی أَنْ یُؤْتِیَنِ خَیْراً مِنْ جَنَّتِکَ( عسی در آیه حتم و یقین است ) اگر تو مرا به مال و فرزند، کمتر از خود می دانی پس (بدان  که) حتما خداوند مرا بهتر از باغ تو بدهد.»
از بعضی از بزرگان دیدم که فرموده بود هر کدام از ذکر ها 100 مرتبه گفته شود.

چو عاشق می‌شدم گفتم که بُردم گوهرِ مقصود
ندانستم که این دریا چه موجِ خون‌فشان دارد

پيامبر رحمت صلى الله عليه و آله می فرمایند:
ثَلاثٌ يُدرِكُ بِهِنَّ العَبدُ رَغائِبَ الدُّنيا وَالآخِرَةِ : الصَّبرُ عَلَى البَلايا ، وَالرِّضا بِالقَضاءِ ، وَالدُّعاءُ فِي الرَّخاءِ .
سه چيز است كه بنده به واسطه آنها به خواسته هاى دنيا و آخرت مى رسد: صبر بر بلايا، راضى بودن به قضا[ى الهى] ، و دعا در هنگام آسايش و رفاه.
كنز العمّال : جلد 15 صفحه 808 حدیث 43211
(شاعر: حافظ)

امام صادق(علیه السلام) می‌فرماید: «كسی كه هر شب سوره واقعه را بخواند... در دنیا سختی‌، فقر، نیازمندی و آفتی از آفت دنیا را نمی‌بیند و از دوستان حضرت علی(علیه السلام) می‌شود.

وسائل الشیعه‌، شیخ حر عاملی‌، ج 6، ص 112، مؤسسه آل البیت‌، قم‌.

💠 از اعمال شب جمعه این است که 10 بار دعای یادائم الفضل علی البریّه خوانده شود/ به نقل از مفاتیح الجنان

🔸🔶 یا دَائِمَ الْفَضْلِ عَلَى الْبَرِیَّةِ یَا بَاسِطَ الْیَدَیْنِ بِالْعَطِیَّةِ یَا صَاحِبَ الْمَوَاهِبِ السَّنِیَّةِ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ خَیْرِ الْوَرَى سَجِیَّةً وَ اغْفِرْ لَنَا یَا ذَا الْعُلَى فِی هَذِهِ الْعَشِیَّةِ

🆔 @hadisgraph

این فرد می آید یا می رود؟
تست هوش تصویری که به عنوان» توانایی تفکر در تصاویر« تعریف می‌شود، یکی از مهارت‌های شناختی است که به شما اجازه می‌دهد تجربه عمیقی از جهان داشته باشید.
این یک تصویر پیچیده است که پاسخ آن نیاز به تجزیه و تحلیل دارد. برای پاسخ، با آرامش به جزئیات تصویر نگاه کنید!


جواب در انتهای صفحه:
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.به کفش پای بلند شده نگاه کنید.
درست است، با نگاه کردن به کفش می توان دید که کفش رو به جلو است، یعنی فرد به سمت ما می آید

اهمیّت دادن به اقلّ امکانات در مسیر فعالیّت اقتصادی
در حدیث نقل شده که یکى از انصار را نیازى پیش آمد و پیامبر(صلی الله علیه وآله وسلم) را از آن آگاه ساخت، حضرت(صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: «هر چه در خانه دارى بیاور و چیزى را بیارزش نشمار». آن انصارى به خانه‏اش رفت، زیر‌انداز[1] و کاسه­ای را با خود آورد.
پیامبر(صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: «چه کسی اینها را میخرد؟» مردى گفت: آنها را به یک درهم خریدارم.
حضرت(صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: «چه کسی بیشتر میخرد؟» مردى گفت: به دو درهم، پیامبر(صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: «مال تو».
آن گاه به مرد انصارى فرمودند: «با یک درهم طعامى براى خانواده‏ات فراهم ساز و با درهم دیگر تبرى[2] خریداری کن».
و چون آن مرد تبر را با خود آورد، فرمودند: «چه کسی دسته‏اى براى این تبر دارد؟»، یکى از حاضران گفت: من.
پیامبر(صلی الله علیه وآله وسلم) آن را گرفت و با دست خود آن را در تبر محکم کرد و به انصارى فرمودند: «برو هیزم جمع کن و هیچ خارى و تر و خشکى را اندک نشمار (و همه را بردار)».
آن مرد چنین کرد و پس از پانزده روز آمد و وضع زندگیش خوب شده بود.
پیامبر(صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: «این براى تو نیکوتر از آن است که روز قیامت در حالى وارد محشر شوى که بر صورتت لکّه‏هاى صدقه (که از مردم گرفته‏اى) دیده شود».[3]

1. در روایت، تعبیر «حِلْس» ذکر شده که به معنای زیر‌انداز، گلیم، پلاس، آنچه بر پشت مرکب زیر زین یا پالان اندازند، به کار رفته است.
2. در روایت، تعبیر «فأس» ذکر شده که به معنای تبر یا تیشه بکار رفته است.
3. بحار الأنوار (چاپ بیروت)، ج‏100، ابواب المکاسب، باب1، ص10، ح44.