"Wraż­li­wość opie­ra się na wza­jem­no­ści i wy­ma­ga gra­nic oraz za­ufa­nia. To nie nad­mier­na wy­lew­ność, to nie próba oczysz­cze­nia się, to nie chao­tycz­ne i przy­pad­ko­we ob­na­ża­nie wła­snych uczuć, nie jest to rów­nież śmiet­ni­sko z in­for­ma­cja­mi w ce­le­bryc­kim stylu rodem z me­diów spo­łecz­no­ścio­wych. Wraż­li­wość to dzie­le­nie się uczu­cia­mi i do­świad­cze­nia­mi z oso­ba­mi, które za­słu­ży­ły sobie na to, by o nich usły­szeć. Bycie wraż­li­wym i otwar­tym ba­zu­je na wza­jem­no­ści i sta­no­wi in­te­gral­ną część pro­ce­su bu­do­wy za­ufa­nia."

Wciąż zbyt często postrzegana jest jako słabość.
#cytat #refleksja

#Zadanie
Bierzesz kartkę, notes, zeszyt. Tak ten papierowy, żeby nie tracić zdolności ręki do pisania, która zaczyna wygasać, żeby stworzyć dla siebie inne doświadczenie (inne niż praca kojarzona z komputerem, czy obowiązki i sprawunki kojarzone z telefonem)
Pisz tak długo, aż poczujesz, że już nic do Ciebie nie przychodzi.

Napisz: kim jesteś? Co wiesz o sobie? (Niech to płynie)

Sama usiadłam do tego kilka dni temu, żeby poukładać pewne myśli. Okazało się, że wypłynęły ze mnie myśli i zdania, których się nie spodziewałam. To fajne ćwiczenie bo co jakiś czas można je robić i zaglądać wstecz, żeby sprawdzać jak to co zwraca uwagę w nas samych, się zmienia. Jaką na tym etapie mamy narrację o sobie, co jest dla nas w nas najbardziej widoczne.

Jak często zdarza Ci się narzekać na coś, czyli wiedzieć, że Ci nie służy, znać rozwiązanie i po nie nie sięgać?
Masz takie coś?
• Czas spędzany przed ekranem?
• Dbanie o sen?
• Będę jeść mniej śmieciowego jedzenia?
• .....(Wpisz swoje 😉)
To nie są tematy, do których potrzeba specjalnych narzędzi.
To tematy do których potrzeba decyzji oraz osobistego po co?
Po co - bo tak warto, bo to zdrowe, bo mówią, że tak lepiej nie zadziała, bo nie ma tego czegoś dla czego warto się postarać.
Zmiana oznacza włożenie wysiłku w robienie czegoś inacznej, żeby chciało nam się ten wysiłek włożyć potrzebne jest:
⚪ albo poczucie cierpienia (coś już mi szkodzi i czuję przez to dyskomfort, coś tracę)
⚪ albo wyraźną gratyfikacja, dzięki temu dosięgnę czegoś na czym mi zależy i to zależy musi iść naprawdę ze środka.
Jeśli coś próbujesz zmienić (nawyk, sposób spędzania czasu), sprawdź jakie to ma miejsce.
Czy Twoje po co jest ze środka?
Czy realnie czujesz, że jest po co włożyć wysiłek?
Pomysł jakie mogło by być Twoje po co, bez tego ciężko będzie ruszyć 🌻

#myśli

Pułapka
Napisze Ci o pułapce, w którą łatwo się wpada. Wszystko wygląda ładnie, a ma się poczucie, że wiele rzeczy nie działa jak powinno.

Masz relacje, ludzi wokół siebie. Spędzacie miło czas. Dbasz o ich regularność.
A jednak:
- w trudnych momentach czujesz potrzebę izolacji, nie masz siły na spotkania, wycofujesz się albo dbanie o kontakty wymaga dużego wysiłku,
- co jakiś czas dopada Cię poczucie samotności, ponieważ nie widzisz jej racjonalnych powodów, spychasz ją w nicość, odwracasz uwagę.
- kontakty nie lądują twoich baterii, nawet jeśli miło spędzasz czas i daje Ci poczucie radości, nie sprawiają, że po czujesz się lżej, jakby coś z Ciebie zdjęto.

Dlaczego tak jest:
- relacje, w których nie czujemy, że możemy być sobą w pełni, w których wciąż boimy się oceny głównie pochłaniają energię. Wymagają od nas ciągłej uwagi, trzymania jakiejś granicy, którą wytworzyliśmy.
- ponieważ w tych relacjach ukrywamy różne informacje o sobie, nie otwieramy się w pełni, mamy poczucie, że nie mamy ludzi blisko siebie - bo nie da blisko. Są w naszym życiu, ale nie dajemy im możliwości by było naszym realnym wsparciem.
- nie wszystkie relacje muszą być bliskie, ale bez tych bliskich nie mamy gdzie naładować swojej 🔋. Można z kimś miło spędzić czas i czuć się po spotkaniu zmęczonym. Można z kimś spędzić czas dzieląc się czymś trudnym i samo spotkanie może nie jest super mile, ale wschodzi się z niego z ulgą.

Rozumiesz różnice?
Sprawdź czy masz relacje, które są bliskie, a nie pozornie bliskie.
Trudno Ci takie tworzyć? Znajdź blokadę.
Bez takich relacji dużo szybciej się wypalamy.
A posiadanie takich relacji pomaga przetrwać trudne momenty.


#myśli #mysk@odkryjswojezasoby

"Przyjemność jest ważna dla rozwoju jednostki i dla zwykłego przetrwania. Wyrzekanie się przyjemności to strategia nieprzystosowawcza. Uważność i umiejętność koncentracji na przyjemnych (drobnych i pozornie nieznaczących) aspektach rzeczywistości są bezcenne w sytuacji kryzysu i w stanie długotrwałego stresu.
Dobre emocje i doświadczenia hedoniczne - zmysłowe, intelektualne, społeczne-pozwalają nam pozostać ludźmi w najtrudniejszych okolicznościach."

#cytat

Co zrobiłaś, zrobiłeś ostatnio dla przyjemności?

Tęsknota….

To jedno z bardziej pokręconych uczuć. Z jednej strony nieprzyjemne, przykre, czasem bolesne. Z drugiej, mówi o tym, że mamy w życiu coś lub kogoś dla nas dobrego i ważnego.

Nie tęsknimy za tym, co jest nam obojętne, co nas nie obchodzi.
Tęsknimy za tym, co ważne i czego odczuwamy brak.
Jesteśmy więc pomiędzy brakiem czegoś, a świadomością, że przeżyliśmy coś dobrego, mamy coś lub kogoś, kto ma dla nas znaczenie.

Jeśli tęsknisz za kimś, znaczy, że lubisz/kochasz, tę osobę.
Jeśli tęsknisz za czymś, znaczy, że to jest dla Ciebie ważne, dobre, ma znaczenie dla Twojego funkcjonowania, jest Ci potrzebne (robienie jakiejś aktywności – biwakowanie, śpiewanie czy pisanie wierszy).

Jak sobie radzić z tęsknotą?
Jeśli to możliwe, dbać o to, by być w kontakcie z tym, za czym tęsknimy.
Skupiać się na tu i teraz, na aktywnościach,prostych zadaniach - nie po to by zepchnąć uczucie tęsknoty i go nie czuć, ale by nadmiernie się na niej nie fiksować, zakotwiczyć umysł w teraźniejszości.
Jeśli ukojenie jej nie jest możliwe, bo czasem to za czymś tęsknimy, jest poza zasięgiem, możemy na podstawie tego przeżycia szukać tego, co było dla nas ważne, w innych miejscach, realizować to w inny sposób.
Zdarza się też tak, że potrzeba dać sobie czas, bo tęsknota jednocześnie staje się stratą, kiedy ktoś odchodzi; nie mamy możliwości wrócić dokądś. Mieszanka tych dwóch tworzy doświadczenie żałoby, a ta potrzebuje czasu.

Bywa, że tęskniąc, dbamy o różne wymienione powyżej, a na końcu i tak potrzebujemy dać sobie prawo, by się smucić, by płakać, by wspominać, by próbować się od nowa zorganizować i czekać…

“Król wziął pierścionek i przeczytał na głos: Musisz wiedzieć, że to też minie.”


#myśli