بازی بعدی پیکادو والیبال‌ بود. بهشون تل و دستبند پیکاچویی داده بودن. از هر تیم یک نفر باید به عنوان پیکادو انتخاب میشد و برای حرف زدن فقط می‌تونست از "دودو" زبان فضایی ساکویا استفاده کنه، غیر از این چیزی میگفت میباخت

ریکو قبلا پاسور بوده و پسرا ازش خواستن بهشون یکم والیبال یاد بده یکم شکست نفسی کرد که مهارتم اونقدر زیاد نیست و اینا بعد شروع کرد به آموزش سرویس، پاس و اسپک و ...

ساکویا مثل این پسربچه‌های تخسیه که میگن اصلانم درد نداشت

شیون کم مونده بود عقلش رو از دست بده دیگه طوری شده بود که به غیر از پیکادو‌ها بقیه‌هم دودو می‌گفتن و قاطی کرده بودن که پیکادو‌های اصلی کیا هستن

همه درحال دودو گفتن
ساکویا: چوچوچو~ از اونجایی که من پیکاچو‌ام
اعضا: (...)
ریو: خنده‌دار نبود...ساکویا اصلا خنده‌دار نبود
ساکویا: AAggggghhh

حرص خوردنش خیلی کیوت

جه‌هی پیکادو بود فقط میتونست با دودو از خودش دیفند کنه😭