POV: a happy family by the Han River

وقت سفارش غذا رسید مکنه ها خیلی پر سروصدا منتظر شیون بودن تا غذا براشون سفارش بده؛ریو با لهجه ساتوری که از جه هی تقلید میکنه: "شیونی گفت میخواد غذا سفارش بده"

ادیتور:خیلی سخته پدر یه گروه باشی

یه صد مدل غذا سفارش دادن درکنارش تصمیم گرفتن رامیون فوری کنار رودخونه هان رو هم امتحان کنن

شیون دراز کشید تا استراحت کنه ریکو دوربین به دست منتظر یه فرصت
ریکو:عکس دوست پسری؟عکس دوست پسری؟ اینطور نیست؟الان من دوست پسرتم؟

😭😭😭😭😭😭‌

ریکو بس

مکنه ها+یوشی با یه توپ شروع کردن به بازی،توپ بسکتبال بود ولی باهاش فوتبالم بازی میکردن!

ریو روبه ساکویا:شبیه این بچه آهوهای تازه به دنیا اومده ای

اونری دوباره شروع کردن به تجدید خاطرات؛میگفتن خیلی وقته که کنار رودخونه هان نیومدن آخرین باری هم که اینجا بودن یه شب تو تابستون بوده البته با وجود شب بودن بازم هوا اونموقع خیلی گرم بود ولی الان بهاره و هوا خیلی خوبه^^ و این اولین گردششون بعد از مدتها تو فضای بازه اونم اینطوری که تشک پهن کنن استراحت کنن و اینا و اینکار رو فقط زمانی که بچه بودن تو دوران دبستانشون انجام دادن.

ریکو دوربین رو گرفت سمت یوشی جه هی و ساکویا و با خنده گفت واقعا کوچولو ان
ادیتو: وایب مهدکودکی😭

یوشی همیشه لا به لای مکنه ها

اونری دوباره تو نقش والدین ذوق زده برای بچه هاشون فرو رفتن و این دفعه نوبت ریو شد تا یه داستان ازش تعریف کنن.

شیون میگفت نیک نیم ریو مالتیزه که اینجا کنار رودخونه هان بهش این نیک نیم رو داده؛بعد گفت "میخواین بدونین چطوری این اتفاق افتاد"که با کلی خنده تعریفش کردن

ریکو: ما چند بار یه توپ رو پرت کردیم
شیون: و ریو با یه لبخند بزرگ روی صورتش میرفت سمت توپ میگرفتش،یه سیصد باری پرتش کردیمㅋㅋㅋ
ریکو:درسته یادمه
شیون:هی میرفت توپو میگرفت،واقعا شبیه یه مالتیز بود
ریکو:راستش اون موقع یه مالتیز واقعی هم درست کنارمون بود
شیون:واقعا دوتاشون شبیه هم بودن^^

شیون:عه چرا مالتیز تنهایی اونجاست؟

مالتیزِ شیون تنها روتاب نشسته بود و غر میزد که چرا هیچکس کنارم نیست و الان چی کار کنم:(

خیلی ملوسه

بعدش پاشد رفت دوباره حباب سازش رو برداشت و شروع کرد به حباب ساختن اون بین شیون با کلی خنده بهش میگفت شبیه استادِ ساختنِ حباب های صابونی شده

یوشی بعد از کلی بازی با مکنه ها دراز کشید خستگی در کنه که شیون رو باسنش لم داد و شروع کرد به حرف زدن!
میگفت گرسنشه و یه عالم غذا سفارش داده و الان خیلی بابتش هیجان زدست.دوباره تجدید خاطرات کرد که تو موکپو همش کونگوکسو سفارش میداده و اونجا ملت کونگوکسو رو شیرین میخورن اما تو سئول برعکسه و ملت همیشه شور میخورن^^