امان از بلاتکلیفی...

آفرین همین🤝

کلاسای مجازی خیلی خسته کنندن

اما همچنان خیلی بهتر از جو مدرسس

پس از تو خانه،خانه نشد
هوایم عاشقانه نشد؛

دیگه حتی گوشی هم سرگرم کننده نیست.

آنچه هستم روایتی است میان سکوت و صدا.

کاش کسی اصالتشو فراموش نکنه
اصالت قشنگترین و مهمترین دارایی هر فرده

آسمون ابری تا ابد بهترینِ

پر حرفی واقعا آزار دهندس
من حتی اگه ساکت باشم هم از صورتم زیرنویس پخش میشه

نمیتونم شدت آرامش بخش بودنشو توصیف کنم.

‏من پذیرفته بودم که بعضی «روز»ها، روز من نباشن، ولی «ماه» و «سال» یکم سخته.

«عکاسی درون آینه با آیفون های قسطی
رفیق های جنسِ مخالفِ صمیمی
استوری های روشن‌فکرانه ادبی
خودشیفته های به ظاهر دل رحمِ طبیعی
قاتلانِ عشقِ حقیقی به هنگام یافتن پولداری و پلیدی»
حال انتظار داری آن ها را دوست بدارم
به روش دوستی های قدیمی!

چیزی به اسم قطع ارتباط گاها لازم و ضروریه!

تنها کاری که تو هوای برفی میچسبه بهم
زیر برف خیابونارو متر کنم با آهنگ قفلیم

گهی گریان،گهی خندان،گهی چون ابر سرگردان
گهی عاقل تر از عاقل، گهی نادان تر از نادان

پیشنهاد میکنم حتما فیلم «در روز عروسی تو»رو ببینین
درسته بهم نمیرسن اما این نرسیدن خیلی قشنگتر از رسیدنشون بود
خیلی آموزنده و منطقی بود 🫠🫠

آدم وقتی زیاد و عمیق فکر می‌کنه
کم کم نسبت به خیلی چیزا شکاک میشه
شکاک که شد
کم کم استرسی میشه
استرسی که شد واسه هر کاری استرس گرفت و نتونست به نحو احسن انجام بده اون کارو به خاطر استرس کوفتی
زندگیش به باد می‌ره.