پایان ها تلخن اصلا دوست ندارم پایان رو

خودم پروفایل خودم نگاه میکنم ذوق میکنم

خونه مادربزرگ تشکش باعث میشه صبح کمردرد بگیرم
پتوهاش بوی گذشته ها رو میده
در دیوارش پر خاطرست
سکوتش فریاد خنده هامه
من عاشق خونه مادربزرگ هامم حتی با وجود تشک هاش

این عکسم عاليه پشت صحنه هم عالیه

این عکس ها و فیلمه ۴ ساله تو گالریمه

یکی هم نیست یه اهنگ بفرسته گوش بدیم

یه سال خوردیه داره از این آرزوم میگذره و هنوز براورده نشده

من تلگرام میام یه اهنگ از چنلای موردعلاقم پلی میکنم و باز میرم

خیلی وقته داره میشه دیگه توی مجازی به جایی تعلق ندارم

امروز یه کلیپ تو اینستاگرام دیدم
یادت افتادم
چون اون متنی که نوشته شده بودو فقط با تو تجربه کرده بودم مثل حسی که مادر به بچه میده و بچه بجز بغل مادر هیجا اونو پیدا نمیکنه