اینا هستن که میرن مسافرت
با دوچرخه
پیاده
یا یه ماشین قدیمی که بیشتر وقتا خراب میشه
اینا همونایین که دارن دنبال زنده بودن میگردن با دیدن
اونایی هستن که یه کتاب یه جا میبینن میشینن بدون در نظر گرفتن شرایط حتی اگه وسط پیاده رو باشن کتابه رو میخونن
اینا هم همون ادمان که دنبال زنده بودن میگردن

کسایی هم که تو سینما تئاتر و موسیقی گل گیاه غرقن
اینا هم دنبال زنده بودنن

دوست دارم زنده باشم

دست هاشون بگیرم بیان تو زندگی

اما خودم بدجوری غرق شدم تو نبود زندگی من ته تارکیم

تاریکی پایان نیست
تاریکی سرآغاز غم‌هاست

شادی ها رو بهتر میشه با چشم دید و درک کرد
ولی غمای پررنگ همیشه تو تارکین

قشنگ ترین دلبری که رو انگشتام شده پفک بوده

اره همایون دیگه چه فرقی میکنه

بیا تو زندگیم یه سرک بکش
دیگه نمیدونم تو دفترچه خاطراتم چی بنویسم

مخاطب خاصم فکر کنید شانسه🤣🤣

حداقل ناشناس هام هستن خدیا شکرت

یعنی واقعا بعد ۱۰۰ سال
کسی منو یادش هست؟
کسی هست بدونه این عکس پدر مادر و پدربزرگ و مادربزرگ من هستن؟
کسی اسم مادرم پدرم میدونه؟
اسم من رو چطور؟

سالنامه امسالم

منم

من پیام ها رو پاک میکنم اما درد ها رو نه

دوتا جمله هست خیلی فرق بینشونه

-عشقم میشه پول بزنی برام برم ترمیم ناخونم؟

+میشه این لاکو تو برام بزنی؟