قدم زدن تو خیابونا رو تا وقتی دوست دارم که بتونم انگشت اشارم بکشم روی دیوار و راه برم

تا وقتی غیرممکنی وجود نداشته باشه هرگز عشق واقعی خودش نشون نمیده..
تو بیشتر فیلما و کتاب ها زمانی عشق واقعی هست که غیرممکن باشه خواستن یکی..

بابام سرش رو پاهام بود
یه نخ از موهای جو گندمی‌ش اشک تو چشام جمع کرد

گاهی وقتا باید شکست تا از اول ساخت

پلن جدیدم

از وقتی فهمیدم سازنده تلگرام گوشی همراه‌ش همیشه کنارش نیست و از تلگرام هم استفاده نمیکنه
حس میکنم بازیچه دست ادمام

گاهی می‌شود با سکوت ها پل زد...

توی تنها چیزی که حاضرم اخرین نفر باشم عاشق شدنه

من به شدت ادم
اگه دلش بخواد میاد حرف میزنه
ای هستم

گاهی احترام ها عشق میسازن

حتی آلزایمر هم نتونست هویت واقعی ادم کشی‌ش رو از یادش ببره..

میدونی خیلی چیزا اونی که میخوای نمیشه ها
ولی بازم قبل خواب چشات میبندی خود به خود تصورش میکنی

برا چه کسایی نگران بودی
حالا بدون تو خوشحال ترن