Қажы сұлтан - Әбілқайыр ханның әкесі.

Я уже писал, что Жетысу входил в состав Улуса Джучи, пока не пришел угедеид Хайду, а за ним и чагатаиды. Только при Касым хане джучиды вернули себе Семиречье.

Тарихты қазіргі шындықпен — әсіресе қазіргі этностармен — байланыстыру ең пайдасыз әрі нәтижесіз іс екен деген қорытындыға келемін. Біріншіден, бұл — әрбір адамның, тұтас халықтардың жүрегіне әсер ететін нәзік әрі күрделі тақырып. Екіншіден, этникалық үдерістер тым күрделі, сондықтан «міне, бәрі осылай болған» деп айтуға болмайды. Кейде бір ғана рудың тарихын сипаттау қиын, ал бүтін этностардың тарихын жазу — нағыз mission impossible. Үшіншіден, бұл — уақыт пен күштің босқа кетуі. Тарих деген — ұсақ-түйекке үңілетін ғылым, онда нақты мәселелердің егжей-тегжейін зерттеу керек, ал мұнда сен ғасырлардан секіріп өтіп, біртұтас нәрсе тігемін деп әуре боласың. Себептерін көптеп келтіруге болады, бірақ қорытынды біреу — қазіргі идеологияға немесе саяси ахуалға тәуелді емес, тар әрі нақты тақырыптарды алып зерттеген жөн. Себебі, дәл осындай шағын тақырыптарды зерттеген сайын жаңа деректер ашыла береді. Ал кең тақырыптарға келгенде, жаңа жаңалықтар ашу мүмкін болмайды, өйткені олардың бәрі ұсақ-түйек детальдарда жасырынған.
Мысалы, беклербек Едігенің әкесі жайлы алғашқы мақалам есіме түседі — оны 2016 жылы жазып, 2019 жылы жарияладым. Нағыз «ұсақ-түйек зерттеу» еді. Бірақ айта аламын: кейінгі зерттеулердің бәрі осы мақаламнан бастау алды. Иә, бұл тақырыпта Жирмунский жазған, бірақ оны кім көтеріп, кім артынан сол тақырыпқа қайта оралды? Қазіргі кейбір ғалымдар да бұл мәселеге шолып өткен, алайда бәрі «эпостық нұсқа қате» деп санаған. Ал қазір бұл нұсқаны бірнеше беделді ғалым мойындап отыр. Бұл жерде өзімді мақтап тұрған жоқпын, тек айтайын дегенім — ешкімге керек емес сияқты көрінетін ұсақ мәселелермен айналысу әлдеқайда дұрыс. Солардан барып шынымен қызықты дүниелер өсіп шығады.

Самые распространенные этносы по регионам (не считая казахов и русских)

Сюжеты наших героических эпосов - готовые сценарии для фильмов в духе голливудских блокбастеров.

В эпосах присутствуют героизм и слабости батыров, любовные линии есть, и предательства близких, и военные хитрости, политические интриги, дружба и братство воинов, коварность правителей, надежность и верность боевых коней, и даже элементы фантастики. И главное - не нужно ничего придумывать с нуля. Берешь готовый сюжет и все. Особенно хороши эпосы "Едіге", "Орақ - Мамай", "Қарасай - Қази".

Просто красиво

Не вышел еще⬆️

Видеолекция по теме "Взаимоотношения Казахского ханства и государства Сефевидов"

Видеолекция по теме "Персоязычные и тюркоязычные источники по истории Казахского ханства"

Меня упомянули 😎

Сборник материалов VIII Международного Золотоордынского форума. Очень много интересного.

Сообщили, что Р. Рёва прочитал интересный доклад про уйсунскую династию и их монеты в начале 15 века. Вроде речь шла о потомках уйсуна Пир-Махмуда (о котором я статью написал).

Эх, как бы я хотел бы прочитать текст этого доклада.

Речь о том, что в узбекистанской официальной истории игнорируют вклад династии Шибанидов в историю узбекского народа.

Текст есть в файле с материалами Форума, который я прикрепил выше.

Удивительно, но первым историком, назвавшим Казахское ханство государством-преемником Улуса Джучи является японский исследователь Тору Сагути (佐口透). В 1979 году вышли два его труда в которых он обозначил свою позицию.

Не зря мне нравится японская история. Как гласит древняя поговорка "қазақ-жапон бір туған".

Если бы Тизенгаузен в XIX веке не перевел на русский язык десятки арабских и персидских источников по истории Улуса Джучи, то все мы знали бы о ней куда меньше и в целом находились на более ранней стадии исследования джучидской истории.