-

کانال داره تو صفحهٔ کتابا خفه میشه./

-

؛
با لبی که کاربرد اصلی‌اش بوسیدن است
چای می نوشيد و قلب️ استکان می ایستاد.

ای رفیق بی ریا،حسین
اشکامو نگیریا،حسین

این سبک مداحیا
منو یاد هیئت میندازه،صوت هایی که‌
قبل شروع مراسم میزاشتن(:

اون حیدر هم که برداشتی
فوق العاده ست(:
دلم برای کتابفروشی های مشهد تنگ شده
انقدر بالا پایینشون کردم،خاک روی کتابارو خوردم.

اگه رو مود شورید./

؛
ردشدن و بدون واکنش گذشتن از کنار آدم هایی که
روزی عزیزترین بودن،حاصل ماه‌‌ها یا حتّی
سال‌ها تلاش و با خود کلنجار رفتنه.
آدمی ذاتاً بیخیال نبوده و نیست
بلکه یك‌سری افراد و اتفاقات در گذر زمان
باعثش شدن.به قول شهریـار
«صد سرا ویرانه شد،تا ساختن آموختیم.»

-

این کتاب تا الان معادل چندین جلسه
تراپی رفتن بوده برام،جوری که
هر نیم ساعت بیست صفحه میخونم میزارم کنار
که زود تموم نشه،حتی بعضی از جمله هاشو
چندین بار میخونم و بعد به گوشه ای خیره میشم.

؛
یه جای کتاب نوشته:
تنهایی مشکل است،اما به این دلیل که
تنهایی صحیحی نبوده است؛ذهنِ تنها در شهر شلوغ
در اشتیاق ارتباط گرفتن است،چرا که گمان میکند
ارتباط انسان با انسان همه چیز است!
اما در میان طبیعت بکر،تنهایی
در وضعیت متفاوتی قرار داشت؛تنهایی در ذاتش تبدیل به نوعی ارتباط میشد
ارتباط بین خودت و جهان؛
بین خودت و خودت!

شما بودید اینو دوبار نمیخوندید؟!

یه جای دیگه هم داشت میگفت
هرچه بیشتر مردم به رسانه های اجتماعی
وصل می‌شوند،جامعه تنها تر می‌شود!

ما نمیجنگیم. ما دفاع میکنیم‌‌. این دفاع مقدس است. دفاع از ایران و اسلام. متجاوز اهل جنگ با مدافع مظلوم یکی نیستند.