آن جا یک قهوه‌خانه بود.
اما ننشستیم به نوشیدن دو تا استکان چای.
چرا؟دنیا خراب می‌شد اگر دقایقی آن جا
می‌نشستیم و نفری یک استکان چای می‌خوردیم؟
عجله،همیشه عجله...
کدام گوری می‌خواستم بروم؟
من به بهانه‌ی رسیدن به زندگی، همیشه زندگی را کشته‌ام.

؛
چه‌قدر خودت را عذاب می‌دهی
چه‌قدر خودت را به خاطر زندگی می‌آزاری!
این چیز‌هایی که از آن‌ها شکایت می‌کنی
همان زندگی است؛
هرگز برای هیچ‌کس یا در هیچ‌زمان
بهتر از این نبوده است.

برایم چه داری،در آن چشمها./

؛
در جدی ترین موقعیت ها
یجوری صحبت میکنم،طرف مقابل ریسه بره
خب دختر چرا میخوای همه رو بخندونی؟
یکم جدی باش(:

؛
حالا بگذار از دست برویم
مگر آنهایی که ماندند خیری دیدند؟

؛
ولی کتابهایی که آلبوم دارن(:

-

-

؛
هر بار که سطحتان بالا می‌رود
چیزی را از دست خواهید داد؛
یک عادت،یک دوستی،یک رابطه
یک نسخه از خودتان.این باخت نیست.
این هزینه ورود است.

احوال؟
مثل هوای رشت.

-

؛
بنام
حیدر امیر مستان

؛
هر رَنجی که از خَلق به دل می‌رسد
اگر با چشمِ معرفت بنگری
لطف پنهان خدا را در آن خواهی یافت
تا دل،غیر از خدا بَرکَند و جز به او امید نبندد.

؛
قشنگ توی اون نقطه از تاریخیم
که بعدا توی کتابای تاریخ ازش با عنوان
«بی‌کفایتی حاکمان و فساد درباریان و
مداخلات بیگانگان»یاد می‌کنن.
مگر این که مردم واقعا مبعوث
بازی رو به هم بزنن.

؛
آهنگ های
روزبه بمانی(: