؛
ما که قدم هامون به مشایه نرسید
امام رضا بغلمون کرد(:

هرگاه اندوه مي‌‌خواهد مرا بشکند،
یادِ تو مي‌افتم، و قلبم لبخند مي‌زند.

تو پناهگاهِ مني؛وقتي همهٔ راه‌ها درمانده‌ام کنند.

من هیچوقت اونی نبودم که شما میخواستی
ولی شما همیشه همه چیزی بودی که من میخواستم(:

؛
اگه امام رضا نشنوه و حالمو خوب نکنه
دیگه هیچی نمیتونه حالمو خوب کنه(:

«هرگز این در باورمان نمی‌گنجید
که آدم‌ها این‌همه سرسخت باشند.
هرگز این باورمان نمی‌شد
که قلبمان این‌همه تاب داشته‌ باشد.»

هرجا دل‌زدگي هست،
تویي که شور زندگي را برمي‌گرداني.

؛
اجازه ندید هياهوى عقايد دیگران، نداى درون شما رو
ضعيف کنه؛
شهامت لازم براى پیروی از قلب و بينش خودتون رو داشته باشيد.

امام رضا هم میبینه
هم میشنوه
هم مثل همیشه شرمندم کرد(:

ء
ای کاش اونجوری که اول امام علی
و بعد امام حسین و حضرت عباس ع
به آقای مجتبی شکوری نگاه کردن
به ماهم نگاه کنن