؛
اگر از من در این زمان میپرسیدی
دوست داشتی انسان باشی یا
نخلی در بین الحرمین؟
قطعا دومی را انتخاب میکردم
و منتظر میماندم صدای باد صبا بیاید
و مرا تکان دهد.

؛
تو گلزار شهدا یکی از بچه ها
که خیلی بی قراری میکرد برای جور شدن کربلاش
بهش گفتم نگران نباش،هیچکس جا مونده نیست
حتی اگه نتونی بری و همینجا باشی باز امام حسین
بیشتر از همیشه حواسش بهت هست
اگر یک درصد نرفتی،به خودت نگو جا مونده
آقا منتظر یه فرصت خیلی قشنگه تا تورو دعوت کنه
نمیدونم اون شب اون آدم متقاعد شد یا نه
ولی الان این حرفا رو منم تاثیر نداره
دل منطق نمیفهمه؛جاموندیم

من حتی نمیتونم بخونم:
میاد خاطراتم جلوی چشمام
چون خاطره ای ندارم
هرچی بوده تصور بوده(:

ء
بدیش اینه که هنوز زندگی ادامه داره

؛
در دایره‌ قسمت،ما نقطه تسلیمیم.
لطف آنچه تو اندیشی،حکم آنچه تو فرمایی

صدا میزنی،به صوت جلی
سلامٌ علیٰ حسینِ بنِ علي(:

؛
من گاهی خسته می‌شوم،می‌رنجم،
ناامیدی را تجربه می‌کنم و حساسیت‌هایی دارم.
این‌ چیزها بخشی از صفات انسانی من است
نمی‌توانم از «انسان بودن» انصراف بدهم
- معین دهاز

؛
برای انسانی که اصلا هیچ وجدانی ندارد
عذاب وجدان چه معنایی دارد؟
به جای او، مردم محترمی که هنوز
قدری وجدان و شرف داشتند،رنج کشیدند.
برادران کارمازوف-داستایفسکی

آن یک عده که این چند ماه
گزینشی،برای وطن گریستند؛

در شب ظلمت،ماه منی
دلیل عشقی،راه منی
نماز روحم،سوی تو و
قبلهٔ من،محراب منی،آقای منی(:

؛
گالری و پلی لیست آدم میتونه
تو یه عصر گرم تابستونی
تورو پرت کنه وسط خاطراتِ
آفتاب خیره کنندهٔ هویزه و غروب همون آفتاب
تو علقمه و نیزار تاریکش.-

این مداحی
بوی خنکی کولر داخل اتوبوس رو میده
وقتی مقصدت علقمه بود

؛
همون رفقایی که باهاشون تو خاک شلمچه
هم قدم شدم
تو خنکی کولر اتوبوس
شاید اینو پلی کنن
ولی مقصدشون دیگه یادمان علقمه نیست
صاحب علقمه ست
کــربلا؛

؛
همیشه یا اونی که باید نیست
یا اونی که هست
اونی نیست که باید باشه.