This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔴 نه به اعدام
تهیه شده درکانال جدید
مصاحبه با مینا احدی درباره قتل های زنجیره ای و اعدام بیگناهان در جمهوری اسلامی
فرزانه نباتی۱۶ آذر ۱۳۹۶-۷ دسامبر ۲۰۱۷
تهیه شده درکانال جدید
مصاحبه با مینا احدی درباره قتل های زنجیره ای و اعدام بیگناهان در جمهوری اسلامی
فرزانه نباتی۱۶ آذر ۱۳۹۶-۷ دسامبر ۲۰۱۷
گزارش
-----------------------------------
بازهم جلوگیری ، باز هم سرکوب
روز هفدهم آذر بنا بود مراسم یادبود نوزدهمین سالگرد قتل سیاسی محمد مختاری و محمد جعفر پوینده دو نویسندهی عضو کانون نویسندگان ایران بر مزار آنها برگزار شود اما ماموران امنیتی همچون سال پیش بر درهای ورودی ایستاده بودند و از ورود اعضای کانون و دیگر کسانی که برای شرکت در این مراسم آمده بودند جلوگیری میکردند. شرح ماجرا این است که طبق روال هر سال، امسال نیزکانون نویسندگان ایران از یک هفته قبل، از طریق رسانه های اجتماعی اعلام کرد که در روز جمعه 17 آذر1396 بر مزارِ جانباختگان راه آزادی گرد می آییم و یادشان را گرامی می داریم. اما دوستدارانِ این کشتگان ستم، با ممانعت نیروهای امنیتی روبرو شدند. هنوز چند دقیقه به ساعت 15 مانده بود که به محض ورود جمعی از دبیران کانون نویسندگان، یک نفر از لباس شخصی ها با بیان این که « بنا به حکم دادستان کرج، مراسم لغو شده است» مانع ورود دبیران و مردم شد. در اثنایی که یکی از دبیران مشغول صحبت با فرد لباس شخصی بود، یکی از ماموران امنیتی آمد و با رضا خندان مهابادی عضو هیئت دبیران کانون احوالپرسی کرد و او را به سمت خودرویی برد و در خودرو نشاند. سپس به سوی اکبر معصوم بیگی، یکی دیگر از اعضای هیئت دبیران، آمد و او را نیز به همین ترتیب در خودرو نشاند. طولی نکشید که ناصر زرافشان را هم به آن ها اضافه کردند. جمعیت از در شرقی وارد گورستان شد تا سر مزار گرد آید که ماموران، محسن حکیمی (عضو کانون) را داخل خودرو بردند. سپس هر چهار نفر را به مینیبوس نیروی انتظامی منتقل کردند. علیرضا عباسی و علیرضا جباری دو عضو دیگر هیئت دبیران و چند نفر از مردم معترض را نیز که خواهان آزادی توقیفشدگان بودند، از جمعیت جدا کردند و به سوی مینیبوس یادشده بردند و از مردم خواستند که گورستان را ترک کنند. ماموران در حقیقت با گروگان گرفتن شماری از دبیران و اعضای کانون نویسندگان ایران و مردم، تصمیم گرفته بودند تا نگذارند مراسم یادبود شکل بگیرد. جمعیت در بیرون از درهای گورستان ایستادند و اصرار و اعلام کردند که تا بازداشت شدگان را آزاد نکنید، از اینجا نمی رویم . ساعتی بعد، بازداشت شدگان را آزاد کردند.
نکته یادکردنی از رفتار ماموران این است که امسال بر خلاف پار و پیرار، از نمایش آشکار و پُرشمار خودروها و ماموران پلیس خودداری کردند و با شگرد گروگان گیری مانع برگزاری مراسم شدند و یک بار دیگر نشان دادند که از هرگونه مراسم و تجمع حتی در گورستان، هراس دارند. کما این که در جمعه گذشته 10 آذر نیز از برگزاری مراسم یادبود علی اشرف درویشیان در تهران جلوگیری کرده بودند، زیرا در هراس از جامعهی پرمسئلهاند. این برخوردها شکل روشنی از اعمال خشونت و پامال کردن حقوق اولیه شهروندان است.
به نقل از فیس بوک کانون نویسندگان
@Icaeir
-----------------------------------
بازهم جلوگیری ، باز هم سرکوب
روز هفدهم آذر بنا بود مراسم یادبود نوزدهمین سالگرد قتل سیاسی محمد مختاری و محمد جعفر پوینده دو نویسندهی عضو کانون نویسندگان ایران بر مزار آنها برگزار شود اما ماموران امنیتی همچون سال پیش بر درهای ورودی ایستاده بودند و از ورود اعضای کانون و دیگر کسانی که برای شرکت در این مراسم آمده بودند جلوگیری میکردند. شرح ماجرا این است که طبق روال هر سال، امسال نیزکانون نویسندگان ایران از یک هفته قبل، از طریق رسانه های اجتماعی اعلام کرد که در روز جمعه 17 آذر1396 بر مزارِ جانباختگان راه آزادی گرد می آییم و یادشان را گرامی می داریم. اما دوستدارانِ این کشتگان ستم، با ممانعت نیروهای امنیتی روبرو شدند. هنوز چند دقیقه به ساعت 15 مانده بود که به محض ورود جمعی از دبیران کانون نویسندگان، یک نفر از لباس شخصی ها با بیان این که « بنا به حکم دادستان کرج، مراسم لغو شده است» مانع ورود دبیران و مردم شد. در اثنایی که یکی از دبیران مشغول صحبت با فرد لباس شخصی بود، یکی از ماموران امنیتی آمد و با رضا خندان مهابادی عضو هیئت دبیران کانون احوالپرسی کرد و او را به سمت خودرویی برد و در خودرو نشاند. سپس به سوی اکبر معصوم بیگی، یکی دیگر از اعضای هیئت دبیران، آمد و او را نیز به همین ترتیب در خودرو نشاند. طولی نکشید که ناصر زرافشان را هم به آن ها اضافه کردند. جمعیت از در شرقی وارد گورستان شد تا سر مزار گرد آید که ماموران، محسن حکیمی (عضو کانون) را داخل خودرو بردند. سپس هر چهار نفر را به مینیبوس نیروی انتظامی منتقل کردند. علیرضا عباسی و علیرضا جباری دو عضو دیگر هیئت دبیران و چند نفر از مردم معترض را نیز که خواهان آزادی توقیفشدگان بودند، از جمعیت جدا کردند و به سوی مینیبوس یادشده بردند و از مردم خواستند که گورستان را ترک کنند. ماموران در حقیقت با گروگان گرفتن شماری از دبیران و اعضای کانون نویسندگان ایران و مردم، تصمیم گرفته بودند تا نگذارند مراسم یادبود شکل بگیرد. جمعیت در بیرون از درهای گورستان ایستادند و اصرار و اعلام کردند که تا بازداشت شدگان را آزاد نکنید، از اینجا نمی رویم . ساعتی بعد، بازداشت شدگان را آزاد کردند.
نکته یادکردنی از رفتار ماموران این است که امسال بر خلاف پار و پیرار، از نمایش آشکار و پُرشمار خودروها و ماموران پلیس خودداری کردند و با شگرد گروگان گیری مانع برگزاری مراسم شدند و یک بار دیگر نشان دادند که از هرگونه مراسم و تجمع حتی در گورستان، هراس دارند. کما این که در جمعه گذشته 10 آذر نیز از برگزاری مراسم یادبود علی اشرف درویشیان در تهران جلوگیری کرده بودند، زیرا در هراس از جامعهی پرمسئلهاند. این برخوردها شکل روشنی از اعمال خشونت و پامال کردن حقوق اولیه شهروندان است.
به نقل از فیس بوک کانون نویسندگان
@Icaeir
نامه اتنا دائمی فعال حقوق بشر زندانی در زندان اوین به مناسبت روز حقوق بشر
برای روز جهانی حقوق بشر در این روزهایی که حقوق بشر از نگاه مردم چیزی جز ژست های سیاسی نیست! درد نامه ای برای این روز پر درد.سالها پیش که عده ای از سراسر دنیا گرد هم آمدند تا با وضع قوانینی برای کشور های عضو سازمان ملل از هر نوع جنگ و خشونتی پیشگیری کنند، هرگز نمیتوانستند تصور کنند که اکنون بعد از ۷۸ سال هنوز در اکثر نقاط دنیا این قوانین، از سوی قدرت ها به طرز وحشتناکی نقض می شوند.
در آن روز ها با وضع این قوانین میخواستند از سوی کشور ها و حاکمان آن ها دیگر شاهد جنگ هایی نظیر جنگ اول و دوم جهانی، جنگ های داخلی اسپانیا و کشتار چینی ها و سیاه پوستان آمریکا و یا جنگ های چند ساله ی هند و پاکستان نباشند.
اما کم کم خواسته شد از تمام بشریت این حقوق را بشناسند و بر آن حرمت نهند و چنانچه نقض آن را شاهد بودند به آن معترض شوند. نه مانند این سالهای اخیر که مسلمانانی “خود جوش” بهاییان را به آتش کشیدند. آرزو داشتند تا صلح جهانی برپا شود و بشریت زیر پرچم عقل و انسانیت و با هر عقیده و تفکر و نژاد و جنسی بتوانند آزادانه زندگی کنند.
شاید در برخی نقاط دنیا این روز، روز بزرگی باشد و در آن از پیشرفت های بشر و از تحقق حقوقی که روزی محال بود یاد کنند اما در اینجا ایران که یکی از امضا کننده های این سند بین المللی است، نه تنها پیشرفت چشمگیری در وضع حقوق بشر حاصل نشده، بلکه گویا امیدی هم برای روز های بهتر وجود ندارد.
ایرانی که حاکمانش آن را اسلامی و مهد دموکراسی و عین حقوق بشر معرفی میکنند اما کمترین و حداقلی حقوق انسان ها در آن نقض میشود. برای مثال از افزایش آمار اعدام ها نگرانیم و به همان میزان نگران از افزایش ارتکاب جرم های وحشتناک به سبب اعمال محدودیت های فراوان به بهانه اسلام، اخیرا شاهد تجاوز های پی در پی به کودکان خردسال و زنان هستیم و به جای پرداختن به چرایی این اتفاقات به سبب قوانین غیر انسانی اعدام و قصاص، چوبه های دار هر روزه ده ها انسان را از پا در می آورند.
درحالی که می بایست اول کسانی که به سبب سیاست های مستبدانه باعث وقوع چنین حوادثی شدند مجازات شوند و دوم فرهنگ سازی گسترده از سوی نهاد های مدنی صورت گیرد که متاسفانه در ایران، از قبل همان سیاست های مستبدانه نهاد مدنی از معنا تهی است و فعالان مستقل حقوق بشر نیز هم چو من اکنون در زندان! و یا اکثر مردم در سراسر این کشور در فقر بسر می برند.
فقر فرهنگی و فقر مالی! شعار اقتصاد مقاومتی سر می دهند اما پس از اتمام این شعار ها از رسانه ها شاهد هر تبلیغات لوکسی هستیم که قطعا تعدادی نه برای داشتن چنین زندگانی زیبا و لوکسی، بلکه فقط برای گذران زندگانی خیلی معمولی خویش، در این اوضاع بیکاری و ورشکستگی بانک ها و کارخانه جات و این وضعیت گرانی روز افزون، راهی جز دزدی و کلاهبرداری و جعل و بعضا قتل، پیش روی خود نمی بینند و باز فقط زندان هاست که پر میشود و چوبه های دار همچنان فعال و این در حالی است که همه ما شاهد دزدی ها و اختلاس های کلان از سوی مردان قدرتیم!
وجود مشکلات پیش روی جوانان برای ادامه تحصیل، تفریح، کار و ازدواج و از طرفی نگاه های تبعیض آمیز و ابزاری به زنان و کودکان، وضعیت هم جنس گرایانی که به رسمیت شناخته نمی شوند، اقلیت های دینی و مذهبی مانند بهاییان که همچنان اجازه ی کار و تحصیل ندارند و زرتشتی ها که از مشاغل دولتی اخراج می شوند و سنی ها که سال هاست مورد بی توجهی قرار گرفته اند و از بازداشت و صدور حبس های طولانی برای فعالان مدنی و سیاسی که همچنان ادامه دارد، همه این موارد نقض فاحش ابتدایی ترین حقوق انسان هاست که متاسفانه تمام این موارد یا انکار میشوند و یا با مسائل مذهبی و سیاسی توجیه! این مهد دموکراسی و اسلامش که بقول خودشان عین حقوق بشر است، به محض به قدرت رسیدن هزاران نفر از منتقدان و مخالفان مجاهد و چپ و بهایی خود را به دار کشید و پس از آن در گور های دسته جمعی خواباند. و سپس ۸ سال جنگ و تحریم را برای مردم این کشور رقم زد و بدین ترتیب رقم زد و بدین ترتیب نسلی از بهترین های وطن به طرق مختلف کشته شدند که اثرات آن فجایع همچنان باقی است.سعی در پاکسازی برخی عقائد و دیدگاه ها و حتی بعضی اقوام دارند و هر کس به شیوه ی درست یا نادرست در دفاع از آرمان و عقیده اش برپا خواست افرادی نظیر افشین و رامین حسین پناهی که به تازگی به سبب محصول همان بذر بازداشت و اکنون در بدترین شرایط ممکن در زندانند.۸ سال پیش تنها بدلیل نظر نزدیک شخص اول به دوم به سبب این انتخاب و اعتراضات به آن بسیاری کشته و سال ها زندانی شدند. قاتلان کشته شده ها یا هرگز شناسایی نشدند یا پس از سال ها تنها به ۲ سال حبس محکوم شدند و همچنان خانواده قربانیان مورد آزار و اذیت فراوان قرار دارند.
حال پس از ۸ سال به اشتباه خود پی برده ولی حاضر به اعتراف و عذرخواهی هم نیست
برای روز جهانی حقوق بشر در این روزهایی که حقوق بشر از نگاه مردم چیزی جز ژست های سیاسی نیست! درد نامه ای برای این روز پر درد.سالها پیش که عده ای از سراسر دنیا گرد هم آمدند تا با وضع قوانینی برای کشور های عضو سازمان ملل از هر نوع جنگ و خشونتی پیشگیری کنند، هرگز نمیتوانستند تصور کنند که اکنون بعد از ۷۸ سال هنوز در اکثر نقاط دنیا این قوانین، از سوی قدرت ها به طرز وحشتناکی نقض می شوند.
در آن روز ها با وضع این قوانین میخواستند از سوی کشور ها و حاکمان آن ها دیگر شاهد جنگ هایی نظیر جنگ اول و دوم جهانی، جنگ های داخلی اسپانیا و کشتار چینی ها و سیاه پوستان آمریکا و یا جنگ های چند ساله ی هند و پاکستان نباشند.
اما کم کم خواسته شد از تمام بشریت این حقوق را بشناسند و بر آن حرمت نهند و چنانچه نقض آن را شاهد بودند به آن معترض شوند. نه مانند این سالهای اخیر که مسلمانانی “خود جوش” بهاییان را به آتش کشیدند. آرزو داشتند تا صلح جهانی برپا شود و بشریت زیر پرچم عقل و انسانیت و با هر عقیده و تفکر و نژاد و جنسی بتوانند آزادانه زندگی کنند.
شاید در برخی نقاط دنیا این روز، روز بزرگی باشد و در آن از پیشرفت های بشر و از تحقق حقوقی که روزی محال بود یاد کنند اما در اینجا ایران که یکی از امضا کننده های این سند بین المللی است، نه تنها پیشرفت چشمگیری در وضع حقوق بشر حاصل نشده، بلکه گویا امیدی هم برای روز های بهتر وجود ندارد.
ایرانی که حاکمانش آن را اسلامی و مهد دموکراسی و عین حقوق بشر معرفی میکنند اما کمترین و حداقلی حقوق انسان ها در آن نقض میشود. برای مثال از افزایش آمار اعدام ها نگرانیم و به همان میزان نگران از افزایش ارتکاب جرم های وحشتناک به سبب اعمال محدودیت های فراوان به بهانه اسلام، اخیرا شاهد تجاوز های پی در پی به کودکان خردسال و زنان هستیم و به جای پرداختن به چرایی این اتفاقات به سبب قوانین غیر انسانی اعدام و قصاص، چوبه های دار هر روزه ده ها انسان را از پا در می آورند.
درحالی که می بایست اول کسانی که به سبب سیاست های مستبدانه باعث وقوع چنین حوادثی شدند مجازات شوند و دوم فرهنگ سازی گسترده از سوی نهاد های مدنی صورت گیرد که متاسفانه در ایران، از قبل همان سیاست های مستبدانه نهاد مدنی از معنا تهی است و فعالان مستقل حقوق بشر نیز هم چو من اکنون در زندان! و یا اکثر مردم در سراسر این کشور در فقر بسر می برند.
فقر فرهنگی و فقر مالی! شعار اقتصاد مقاومتی سر می دهند اما پس از اتمام این شعار ها از رسانه ها شاهد هر تبلیغات لوکسی هستیم که قطعا تعدادی نه برای داشتن چنین زندگانی زیبا و لوکسی، بلکه فقط برای گذران زندگانی خیلی معمولی خویش، در این اوضاع بیکاری و ورشکستگی بانک ها و کارخانه جات و این وضعیت گرانی روز افزون، راهی جز دزدی و کلاهبرداری و جعل و بعضا قتل، پیش روی خود نمی بینند و باز فقط زندان هاست که پر میشود و چوبه های دار همچنان فعال و این در حالی است که همه ما شاهد دزدی ها و اختلاس های کلان از سوی مردان قدرتیم!
وجود مشکلات پیش روی جوانان برای ادامه تحصیل، تفریح، کار و ازدواج و از طرفی نگاه های تبعیض آمیز و ابزاری به زنان و کودکان، وضعیت هم جنس گرایانی که به رسمیت شناخته نمی شوند، اقلیت های دینی و مذهبی مانند بهاییان که همچنان اجازه ی کار و تحصیل ندارند و زرتشتی ها که از مشاغل دولتی اخراج می شوند و سنی ها که سال هاست مورد بی توجهی قرار گرفته اند و از بازداشت و صدور حبس های طولانی برای فعالان مدنی و سیاسی که همچنان ادامه دارد، همه این موارد نقض فاحش ابتدایی ترین حقوق انسان هاست که متاسفانه تمام این موارد یا انکار میشوند و یا با مسائل مذهبی و سیاسی توجیه! این مهد دموکراسی و اسلامش که بقول خودشان عین حقوق بشر است، به محض به قدرت رسیدن هزاران نفر از منتقدان و مخالفان مجاهد و چپ و بهایی خود را به دار کشید و پس از آن در گور های دسته جمعی خواباند. و سپس ۸ سال جنگ و تحریم را برای مردم این کشور رقم زد و بدین ترتیب رقم زد و بدین ترتیب نسلی از بهترین های وطن به طرق مختلف کشته شدند که اثرات آن فجایع همچنان باقی است.سعی در پاکسازی برخی عقائد و دیدگاه ها و حتی بعضی اقوام دارند و هر کس به شیوه ی درست یا نادرست در دفاع از آرمان و عقیده اش برپا خواست افرادی نظیر افشین و رامین حسین پناهی که به تازگی به سبب محصول همان بذر بازداشت و اکنون در بدترین شرایط ممکن در زندانند.۸ سال پیش تنها بدلیل نظر نزدیک شخص اول به دوم به سبب این انتخاب و اعتراضات به آن بسیاری کشته و سال ها زندانی شدند. قاتلان کشته شده ها یا هرگز شناسایی نشدند یا پس از سال ها تنها به ۲ سال حبس محکوم شدند و همچنان خانواده قربانیان مورد آزار و اذیت فراوان قرار دارند.
حال پس از ۸ سال به اشتباه خود پی برده ولی حاضر به اعتراف و عذرخواهی هم نیست
ند، حال همان حرف هایی که هشت سال پیش گفته شد و تاوانش قتل و زندان واعدام بود به راحتی توسط مسئولین گفته می شود و… حال از داعش میگویند اما ما فراموش نمی کنیم ۸ سال پیش را که چگونه در میدان ولی عصر تهران جوانان داعش وار توسط نیروی انتظامی و سپاه زیر چرخ های اتوموبیل له شدند! درست مانند جنایت های داعش در اروپا را، فراموش نمیکنیم همچون شلیک ماموران آمریکا به سیاه پوست ها، در همین ایران عزیزمان، جوانان به ضرب مستقیم گلوله کشته شدند و فقط و فقط به خاطر نظر شخصی که اشتباه بود!!!
حال ما فعالان حقوق بشر که خود در زندانیم چگونه از داخل زندان این روزا گرامی می داریم و از کدام پیشرفت ها و از کدام احقاق حقوقی در ایران یاد کنیم؟! هرچه پیشتر میرویم شان انسان و حقوق آن و حرمت نهادن به آن از یادها می رود و هر روز بیشتر از قبل شاهد افول شان انسان هستیم، اما با این حال این روز را به اندک فعالان حقوق بشر در ایران و فعالان حقوق بشر در سراسر دنیا تبریک می گویم و امیدوارم روزی همه انسانها زیر پرچم انسانیت با هر عقیده و باور و نژاد و جنسیتی بتوانند آزادانه زندگی کنند.
آتنا دائمی
فعال حقوق بشر_بندزنان زندان اوین
۱۸ آذر ۱۳۹۶
@Icaeir
حال ما فعالان حقوق بشر که خود در زندانیم چگونه از داخل زندان این روزا گرامی می داریم و از کدام پیشرفت ها و از کدام احقاق حقوقی در ایران یاد کنیم؟! هرچه پیشتر میرویم شان انسان و حقوق آن و حرمت نهادن به آن از یادها می رود و هر روز بیشتر از قبل شاهد افول شان انسان هستیم، اما با این حال این روز را به اندک فعالان حقوق بشر در ایران و فعالان حقوق بشر در سراسر دنیا تبریک می گویم و امیدوارم روزی همه انسانها زیر پرچم انسانیت با هر عقیده و باور و نژاد و جنسیتی بتوانند آزادانه زندگی کنند.
آتنا دائمی
فعال حقوق بشر_بندزنان زندان اوین
۱۸ آذر ۱۳۹۶
@Icaeir
بررسی سیستم قضایی جمهوری اسلامی با قوانین منتج از قوانین شریعه وسیستم دادرسی ومحاکمه و قوانین مربوط به قصاص وقوانین در ارتباط با اتهامات سیاسی و عقیدتی.
گفتگو با سیامک بهاری
@Icaeir
گفتگو با سیامک بهاری
@Icaeir
بررسی سیستم قضایی جمهوری اسلامی با قوانین منتج از قوانین شریعه وسیستم دادرسی ومحاکمه و قوانین مربوط به قصاص وقوانین در ارتباط با اتهامات سیاسی و عقیدتی.
گفتگو با سیامک بهاری
@Icaeir
گفتگو با سیامک بهاری
@Icaeir
بررسی سیستم قضایی جمهوری اسلامی با قوانین منتج از قوانین شریعه وسیستم دادرسی ومحاکمه و قوانین مربوط به قصاص وقوانین در ارتباط با اتهامات سیاسی و عقیدتی.
گفتگو با سیامک بهاری
@Icaeir
گفتگو با سیامک بهاری
@Icaeir
بررسی سیستم قضایی جمهوری اسلامی با قوانین منتج از قوانین شریعه وسیستم دادرسی ومحاکمه و قوانین مربوط به قصاص وقوانین در ارتباط با اتهامات سیاسی و عقیدتی.
گفتگو با سیامک بهاری
@Icaeir
گفتگو با سیامک بهاری
@Icaeir
رامین حسین پناهی ششمین روز اعتصاب غذای خود را در سلولهای انفرادی ادارە اطلاعات پشت سر گذاشت
کمک کنید کە صدای رامین شنیدە شود.
**************************
به نقل از صفحه فیسبوک امجد حسین پناهی برادر زندانی سیاسی رامین حسین پناهی.
کمیته بین المللی علیه اعدام خواهان پایان دادن به بساط شکنجه و زندان و اعدام جمهوری اسلامی و آزادی کلیه زندانیان سیاسی است. رامین و افشین حسین پناهی باید فورا از زندان آزاد شوند.
#به کانال تلگرام کمیته بین المللی علیه اعدام بپیوندید:
@Icaeir
کمک کنید کە صدای رامین شنیدە شود.
**************************
به نقل از صفحه فیسبوک امجد حسین پناهی برادر زندانی سیاسی رامین حسین پناهی.
کمیته بین المللی علیه اعدام خواهان پایان دادن به بساط شکنجه و زندان و اعدام جمهوری اسلامی و آزادی کلیه زندانیان سیاسی است. رامین و افشین حسین پناهی باید فورا از زندان آزاد شوند.
#به کانال تلگرام کمیته بین المللی علیه اعدام بپیوندید:
@Icaeir
با تایید حکم اعدام احمدرضا جلالی از سوی دیوانعالی او یک قدم دیگر به اجرای این حکم نزدیک تر شده است.
ویدا مهراننیا روز یکشنبه ۱۹ آذر در گفتوگو با رادیو فردا خبر داد که دیوان عالی ایران حکم اعدام همسرش، احمدرضا جلالی، را تایید کرده ولی هنوز این حکم به آنها ابلاغ نشده است.
خانم مهراننیا میگوید که روز شنبه از تایید این حکم خبردار شد «بدون اینکه شعبه دیوان عالی مشخص شده باشد و اینکه چطور این حکم تایید شده است، چون هنوز هیچ شماره پروندهای وجود ندارد».
وی با بیان اینکه «حتی رئیس دیوان عالی کشور این پرونده را امضاء نکرده است»، افزود که با این حال «از طریق دو نفر از اعضای دیوان عالی که حتی اسمشان هم برده نشده، این حکم تایید شده است».
در اینجا اطلاعیه کمیته بین المللی علیه اعدام به تاریخ ۲ آبان ۱۳۹۶- ۲۴ اکتبر۲۰۱۷ را ملاحظه می کنید که طی آن ما خواستار الغای حکم اعدام احمد رضا جلالی شده ایم.
حکم اعدام احمد رضا جلالی باید ملغی شود!
بدنبال انتشار خبر حکم اعدام احمد رضا جلالی محقق و پزشک ساکن سوئد اکنون مقامات جمهوری اسلامی رسما صدور حکم اعدام برای وی را تایید کرده اند. وزارت امور خارجه سوئد نیز صدور این حکم را تایید کرده است.
روز شنبه گذشته ویدا مهران نیا همسر احمد رضا جلالی اعلام کرد که همسرش در دادگاهی در ایران به اتهام "محاربه" و "همکاری با دولت اسرائیل" به اعدام محکوم شده است. اتهامی که از سوی احمد رضا جلالی رد شده است. بنا به گفته ویدا مهران نیا، همسرش "سیصد برگ" مدرک دال بر بیگناهی و عدم همکاری به دادگاه ارائه کرده اما دادگاه به این مدارک توجهی نداشته و "بدون سند و مدرک" این اتهام "واهی" را وارد دانسته است.
احمد رضا جلالی که در زمینه پزشکی بحران تخصص دارد در آوریل ۲۰۱۶ به دعوت دانشگاههای تهران و شیراز برای برگزاری یک کارگاه مدیریت بحران به ایران سفر کرد و دستگیر شد. او چندین بار در اعتراض به ادامه بازداشت خود، بلاتکلیفی و اعمال فشارهای روحی و روانی دست به اعتصاب غذا زده است.
به گفته همسر جلالی، این پزشک در تهران در حال رانندگی به سمت کرج توسط ماموران وزارت اطلاعات بازداشت شد و سه ماه در بازداشتگاه این وزارتخانه بود. به گفته ویدا مهران نیا، همسرش در این سه ماه اجازه ملاقات با خانواده خود را پیدا نکرد و حتی پس از انتقال به بند ۲۰۹ زندان اوین، تا چهار ماه اجازه گرفتن وکیل یا تماس با او را نداشت. به گفته همسر این پزشک، در جلسه بازپرسی روز ششم دیماه سال گدشته، بازپرس جلالی را تهدید به اعدام کرده و گفته که او را به زندان رجایی شهر کرج و بند زندانیان اعدامی منتقل میکند.
در یک رکورد صوتی که در روز ۲۲ اکتبر در یوتیوب منتشر شد صدای احمد رضا جلالی شنیده می شود که می گوید او در زمان حبس انفرادی وادار شد دو بار در برابر دوربین با خواندن بیانیه هایی که بازجوها از قبل آماده کرده بودند "اعتراف" کند. او می گوید که از طریق شکنجه روانی و تهدید به اعدام و بازداشت فرزندانش تحت فشار شدید قرار گرفت تا "اعتراف کند" که جاسوس یک "دولت متخاصم است." او در این پیام صوتی می گوید که عقاید آکادمیک او برای محکوم کردنش به اعدام به کار گرفته شده است. او همچنین این اتهامات را رد کرده و می گوید ساخته و پرداخته ماموران وزارت اطلاعات است.
مارگوت والستروم، وزیر خارجه سوئد، در مورد وضعیت احمدرضا جلالی گفته است: ما پیش از این هم در این مورد مراتب اعتراض خود را بیان کرده ایم. با توجه به خبر حکم اعدام احمد رضا جلالی ما بلافاضله این موضوع را در سطوح عالی با نمایندگان جمهوری اسلامی مطرح خواهیم کرد.
کمیته بین المللی علیه اعدام خواهان لغو فوری اعدام احمد رضا جلالی است. جمهوری اسلامی تاکنون انسانهای زیادی را به دلایل واهی و ساختگی اعدام کرده است. دادرسی عادلانه تحت حاکمیت جمهوری اسلامی بی معناست. سیستم قضایی جمهوری اسلامی اصولا ربطی به عدل و داد و دادگستری و مجازات و قوانین قضایی مدرن ندارد و کاملا ضد بشری و محکوم است.
دولت سوئد میتواند از طریق فشارهای سیاسی و دیپلماتیک علنی و کشاندن آن به اروپای واحد فشار زیادی به جمهوری اسلامی برای لغو حکم اعدام احمد رضا جلالی و آزادی او وارد کند اما متاسفانه بسیار محافظه کارانه عمل کرده و این سیاست همیشگی دولت سوئد بوده است. ما ضمن تلاش و کوشش همه جانبه برای لغو احمد رضا جلالی و دعوت عموم برای جلوگیری از اعدام وی، از دولت سوئد میخواهیم سیاست دیگری برای نجات جان احمدرضا جلالی در پیش گیرد.
کمیته بین المللی علیه اعدام
۲ آبان ۱۳۹۶- ۲۴ اکتبر ۲۰۱۷
@Icaeir
ویدا مهراننیا روز یکشنبه ۱۹ آذر در گفتوگو با رادیو فردا خبر داد که دیوان عالی ایران حکم اعدام همسرش، احمدرضا جلالی، را تایید کرده ولی هنوز این حکم به آنها ابلاغ نشده است.
خانم مهراننیا میگوید که روز شنبه از تایید این حکم خبردار شد «بدون اینکه شعبه دیوان عالی مشخص شده باشد و اینکه چطور این حکم تایید شده است، چون هنوز هیچ شماره پروندهای وجود ندارد».
وی با بیان اینکه «حتی رئیس دیوان عالی کشور این پرونده را امضاء نکرده است»، افزود که با این حال «از طریق دو نفر از اعضای دیوان عالی که حتی اسمشان هم برده نشده، این حکم تایید شده است».
در اینجا اطلاعیه کمیته بین المللی علیه اعدام به تاریخ ۲ آبان ۱۳۹۶- ۲۴ اکتبر۲۰۱۷ را ملاحظه می کنید که طی آن ما خواستار الغای حکم اعدام احمد رضا جلالی شده ایم.
حکم اعدام احمد رضا جلالی باید ملغی شود!
بدنبال انتشار خبر حکم اعدام احمد رضا جلالی محقق و پزشک ساکن سوئد اکنون مقامات جمهوری اسلامی رسما صدور حکم اعدام برای وی را تایید کرده اند. وزارت امور خارجه سوئد نیز صدور این حکم را تایید کرده است.
روز شنبه گذشته ویدا مهران نیا همسر احمد رضا جلالی اعلام کرد که همسرش در دادگاهی در ایران به اتهام "محاربه" و "همکاری با دولت اسرائیل" به اعدام محکوم شده است. اتهامی که از سوی احمد رضا جلالی رد شده است. بنا به گفته ویدا مهران نیا، همسرش "سیصد برگ" مدرک دال بر بیگناهی و عدم همکاری به دادگاه ارائه کرده اما دادگاه به این مدارک توجهی نداشته و "بدون سند و مدرک" این اتهام "واهی" را وارد دانسته است.
احمد رضا جلالی که در زمینه پزشکی بحران تخصص دارد در آوریل ۲۰۱۶ به دعوت دانشگاههای تهران و شیراز برای برگزاری یک کارگاه مدیریت بحران به ایران سفر کرد و دستگیر شد. او چندین بار در اعتراض به ادامه بازداشت خود، بلاتکلیفی و اعمال فشارهای روحی و روانی دست به اعتصاب غذا زده است.
به گفته همسر جلالی، این پزشک در تهران در حال رانندگی به سمت کرج توسط ماموران وزارت اطلاعات بازداشت شد و سه ماه در بازداشتگاه این وزارتخانه بود. به گفته ویدا مهران نیا، همسرش در این سه ماه اجازه ملاقات با خانواده خود را پیدا نکرد و حتی پس از انتقال به بند ۲۰۹ زندان اوین، تا چهار ماه اجازه گرفتن وکیل یا تماس با او را نداشت. به گفته همسر این پزشک، در جلسه بازپرسی روز ششم دیماه سال گدشته، بازپرس جلالی را تهدید به اعدام کرده و گفته که او را به زندان رجایی شهر کرج و بند زندانیان اعدامی منتقل میکند.
در یک رکورد صوتی که در روز ۲۲ اکتبر در یوتیوب منتشر شد صدای احمد رضا جلالی شنیده می شود که می گوید او در زمان حبس انفرادی وادار شد دو بار در برابر دوربین با خواندن بیانیه هایی که بازجوها از قبل آماده کرده بودند "اعتراف" کند. او می گوید که از طریق شکنجه روانی و تهدید به اعدام و بازداشت فرزندانش تحت فشار شدید قرار گرفت تا "اعتراف کند" که جاسوس یک "دولت متخاصم است." او در این پیام صوتی می گوید که عقاید آکادمیک او برای محکوم کردنش به اعدام به کار گرفته شده است. او همچنین این اتهامات را رد کرده و می گوید ساخته و پرداخته ماموران وزارت اطلاعات است.
مارگوت والستروم، وزیر خارجه سوئد، در مورد وضعیت احمدرضا جلالی گفته است: ما پیش از این هم در این مورد مراتب اعتراض خود را بیان کرده ایم. با توجه به خبر حکم اعدام احمد رضا جلالی ما بلافاضله این موضوع را در سطوح عالی با نمایندگان جمهوری اسلامی مطرح خواهیم کرد.
کمیته بین المللی علیه اعدام خواهان لغو فوری اعدام احمد رضا جلالی است. جمهوری اسلامی تاکنون انسانهای زیادی را به دلایل واهی و ساختگی اعدام کرده است. دادرسی عادلانه تحت حاکمیت جمهوری اسلامی بی معناست. سیستم قضایی جمهوری اسلامی اصولا ربطی به عدل و داد و دادگستری و مجازات و قوانین قضایی مدرن ندارد و کاملا ضد بشری و محکوم است.
دولت سوئد میتواند از طریق فشارهای سیاسی و دیپلماتیک علنی و کشاندن آن به اروپای واحد فشار زیادی به جمهوری اسلامی برای لغو حکم اعدام احمد رضا جلالی و آزادی او وارد کند اما متاسفانه بسیار محافظه کارانه عمل کرده و این سیاست همیشگی دولت سوئد بوده است. ما ضمن تلاش و کوشش همه جانبه برای لغو احمد رضا جلالی و دعوت عموم برای جلوگیری از اعدام وی، از دولت سوئد میخواهیم سیاست دیگری برای نجات جان احمدرضا جلالی در پیش گیرد.
کمیته بین المللی علیه اعدام
۲ آبان ۱۳۹۶- ۲۴ اکتبر ۲۰۱۷
@Icaeir
🔴 رضا شهابی در زندان سکته کرده است
در ملاقاتی که روز چهارشنبه خانواده با رضا شهابی در زندان داشته است نیمه چپ صورت رضا افتادگی داشته و زیر چشمش نیز فرو رفتگی خاص داشته است. و رضا گفته به پزشک زندان که مراجعه کردم؛ به من گفته سکته خفیف کرده ای.
پزشک متخصص پیش از این تشخیص داده بود شهابی توان جسمی تحمل زندان ندارد. علاوه بر این رضا مکرر فشار خونش بالا بوده و در زندان خون دماغ شده است. سر دردهای شدید مکرر داشته است. ولی مسولین زندان و دادستانی تهران بی توجهی کرده اند و هر از گاهی با تاخیر های بدون توجیه وی را برای معاینه به بیمارستان اعزام کردند و به تشخیص پزشک متخصص هم توجه نکردند تا اینکه متاسفانه این کارگر زندانی سکته کرد. حتی پس از سکته نیز برای معاینه و جلوگیری از تشدید بیماری اش به بیمارستان اعزام نشده است.
سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه تاکید می کند محکومیت حبس رضا شهابی پایان یافته است. علاوه بر این پزشک متخصص تشخیص داده که شهابی از نظر جسمی توان تحمل کیفر ندارد و سکته وی و نشانه های قابل مشاهده حال وی نیز گویای درستی تشخیص پزشک متخصص برای آزاد کردن شهابی می باشد. بنابراین ادامه زندان ایشان را می توان تصمیم به حذف تدریجی این کارگر زندانی تلقی کرد. رضا شهابی بنا بر آنچه گفته شد باید فوری و بدون قید و شرط آزاد گردد. و سندیکا نهادهای امنیتی و دادستانی تهران و مسئولین زندان را مسئول حفظ جان کارگر زندانی رضا شهابی می داند.
منبع: سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه
برگرفته از اتحادیه آزاد کارگران ایران
@Icaeir
در ملاقاتی که روز چهارشنبه خانواده با رضا شهابی در زندان داشته است نیمه چپ صورت رضا افتادگی داشته و زیر چشمش نیز فرو رفتگی خاص داشته است. و رضا گفته به پزشک زندان که مراجعه کردم؛ به من گفته سکته خفیف کرده ای.
پزشک متخصص پیش از این تشخیص داده بود شهابی توان جسمی تحمل زندان ندارد. علاوه بر این رضا مکرر فشار خونش بالا بوده و در زندان خون دماغ شده است. سر دردهای شدید مکرر داشته است. ولی مسولین زندان و دادستانی تهران بی توجهی کرده اند و هر از گاهی با تاخیر های بدون توجیه وی را برای معاینه به بیمارستان اعزام کردند و به تشخیص پزشک متخصص هم توجه نکردند تا اینکه متاسفانه این کارگر زندانی سکته کرد. حتی پس از سکته نیز برای معاینه و جلوگیری از تشدید بیماری اش به بیمارستان اعزام نشده است.
سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه تاکید می کند محکومیت حبس رضا شهابی پایان یافته است. علاوه بر این پزشک متخصص تشخیص داده که شهابی از نظر جسمی توان تحمل کیفر ندارد و سکته وی و نشانه های قابل مشاهده حال وی نیز گویای درستی تشخیص پزشک متخصص برای آزاد کردن شهابی می باشد. بنابراین ادامه زندان ایشان را می توان تصمیم به حذف تدریجی این کارگر زندانی تلقی کرد. رضا شهابی بنا بر آنچه گفته شد باید فوری و بدون قید و شرط آزاد گردد. و سندیکا نهادهای امنیتی و دادستانی تهران و مسئولین زندان را مسئول حفظ جان کارگر زندانی رضا شهابی می داند.
منبع: سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه
برگرفته از اتحادیه آزاد کارگران ایران
@Icaeir
عفو بین الملل: مصونیت آمران و عاملان قتلهای زنجیرهای باید متوقف شود
با گذشت ۱۹ سال از قتلهای فراقضایی تعدادی از روشنفکران، نویسندگان و مخالفان سیاسی به دست ماموران وزارت اطلاعات ایران، خانوادههای قربانیان نه تنها شاهد مصونیت آمران و عاملان از محاکمه و مجازات هستند، بلکه خود نیز با آزار و اذیتهای مختلف روبر هستند. آنها ازحق برگزاری آزادانه و علنی مراسم یادبود برای عزیزانشان محروم گشتهاند و به دلیل فعالیت در راستای حقیقت طلبی و دادخواهی مورد انواع اتهامات بی اساس امنیتی، بازجوییهای خودسرانه و حتی محاکمه ناعادلانه قرار گرفتهاند.
عفو بینالملل خواستار تغییر رویکرد امنیتی مقامات ایران در قبال خانوادههای قربانیان و حرکت به سمت رویکردی مبتنی بر جبران و ترمیم جنایتهای گذشته است. مقامات ایران باید به جای تاختن بر خانوادههای دردمند، خواستهای به حق آنها در زمینه حقیقت و دادخواهی را به جا آورند و عاملان و آمران این جنایت را منطبق با استاندارهای بینالمللی محاکمه و مجازات کنند.
مقامات ایران همچنین موظف هستند که حقایق مربوط به بستر سازمانی و فرایند برنامه ریزی و پیشبرد قتلها را برای خانوادهها و عموم جامعه آشکار کنند و اجازه دهند که خانوادهها و مدافعان حقوق بشر نظرات خود را آزادنه و بدون ترس از آزار و اذیت ابراز کنند. این اقدامات برای پایاندادن به پدیده فراگیر مصونیت در ایران ضروری هستند
@Icaeir
با گذشت ۱۹ سال از قتلهای فراقضایی تعدادی از روشنفکران، نویسندگان و مخالفان سیاسی به دست ماموران وزارت اطلاعات ایران، خانوادههای قربانیان نه تنها شاهد مصونیت آمران و عاملان از محاکمه و مجازات هستند، بلکه خود نیز با آزار و اذیتهای مختلف روبر هستند. آنها ازحق برگزاری آزادانه و علنی مراسم یادبود برای عزیزانشان محروم گشتهاند و به دلیل فعالیت در راستای حقیقت طلبی و دادخواهی مورد انواع اتهامات بی اساس امنیتی، بازجوییهای خودسرانه و حتی محاکمه ناعادلانه قرار گرفتهاند.
عفو بینالملل خواستار تغییر رویکرد امنیتی مقامات ایران در قبال خانوادههای قربانیان و حرکت به سمت رویکردی مبتنی بر جبران و ترمیم جنایتهای گذشته است. مقامات ایران باید به جای تاختن بر خانوادههای دردمند، خواستهای به حق آنها در زمینه حقیقت و دادخواهی را به جا آورند و عاملان و آمران این جنایت را منطبق با استاندارهای بینالمللی محاکمه و مجازات کنند.
مقامات ایران همچنین موظف هستند که حقایق مربوط به بستر سازمانی و فرایند برنامه ریزی و پیشبرد قتلها را برای خانوادهها و عموم جامعه آشکار کنند و اجازه دهند که خانوادهها و مدافعان حقوق بشر نظرات خود را آزادنه و بدون ترس از آزار و اذیت ابراز کنند. این اقدامات برای پایاندادن به پدیده فراگیر مصونیت در ایران ضروری هستند
@Icaeir
خبری خوش
#رامین بعد از ملاقات با کاک انورمان ( برادر بزرگ و از فعالان مدنی) و قول مساعد مسئولان به اعتصاب غذای خود پایان داد
⬇️
#رامین بعد از ملاقات با کاک انورمان ( برادر بزرگ و از فعالان مدنی) و قول مساعد مسئولان به اعتصاب غذای خود پایان داد
⬇️
خبری خوش
#رامین بعد از ملاقات با کاک انورمان ( برادر بزرگ و از فعالان مدنی) و قول مساعد مسئولان به اعتصاب غذای خود پایان داد
"وزارت اطلاعات و همچنین قاضی پرونده موافقت کردەاند که رامین از وکیل اختیاری استفاده نماید و همچنین دادگاه رسیدگی وی که قرار بود 25 آذرماه برگزار شود، به تاریخ دیگری موکول شود که وکیل ایشان آقای حسین احمدی نیاز بتواند پرونده را مطالعه و نیز دفاعیات خود را به دادگاه ارائه نماید و رامین هم از ملاقات با خانواده و استفاده از کتاب و روزنامەی روزانه برخوردار شود."
خبر کامل:
رامین حسین پناهی بعد از نه روز به اعتصاب غذای خود پایان داد
رامین حسین پناهی بعد از ملاقات با برادر خود انور حسین پناهی و با قول مساعد مسئولان اداره اطلاعات به اعتصاب غذای خود پایان داد.
رامین حسین پناهی، زندانی سیاسی که ابتدای تیرماه سال جاری توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده بود، و از آن زمان تاکنون در سلولهای انفرادی اطلاعات سپاه و اداره اطلاعات شهر سنندج بسر میبرد، در اعتراض به بلاتکلیفی خود و همچنین عدم انتقال وی به زندان مرکزی ، در بازداشتگاه اداره اطلاعات سنندج از تاریخ چهارده آذرماه دست به اعتصاب غذا زده بود.
این فعال سیاسی امروز عصر امروز پنج شنبه بعد از ملاقات با انور حسین پناهی برادر خود و همچنین با قول مساعد مسئولان اداره اطلاعات سنندج بعد از نه روز به اعتصاب غذای خود پایان داد.
به گفته خانواده حسین پناهی، وزارت اطلاعات و همچنین قاضی پرونده موافقت کردەاند که رامین از وکیل اختیاری استفاده نماید و همچنین دادگاه رسیدگی وی که قرار بود 25 آذرماه برگزار شود، به تاریخ دیگری موکول شود که وکیل ایشان آقای حسین احمدی نیاز بتواند پرونده را مطالعه و نیز دفاعیات خود را به دادگاه ارائه نماید و رامین هم از ملاقات با خانواده و استفاده از کتاب و روزنامه ی روزانه برخوردار شود.
رامین حسین پناهی فعال سیاسی کُرد اول تیرماه سال جاری توسط نیروهای امنیتی در شهر سنندج بازداشت شده بود که با گذشت چندین ماه از بازداشت و گردش پرونده کماکان به زندان منتقل نشده است.
گفتنی است که پرونده این فعال سیاسی به شعبه اول دادگاه انقلاب ارجاع شده است. و بنابه گفته خانواده حسین پناهی سپاه پاسداران برای وی درخواست اعدام را کرده است.
پیشتر در ۹ تیرماه ، سازمان عفو بین الملل که مقر آن در لندن است با انتشار بیانیه ای، بازداشت رامین حسین پناهی و چهار عضو خانواده اش را به مثابه ” ناپدید شدن اجباری” خواند و خواستار آشکارا شدن سرنوشت و محل نگهداری آنان و همچنین شفاف سازی در رابطه با وضعیت رامین حسین پناهی که پس از واقعه سنندج بصورت زخمی بازداشت شده است شد. این سازمان از مقامات ایرانی خواست هر چه سریعتر به آزادی سایر افرادی که صرفا بخاطر نسبت خانوادگی با رامین حسین پناهی بازداشت شده اند اقدام کند.
خانواده حسین پناهی نیز در همین رابطه در تظلم خواهی خود به گزارشگر حقوق بشر سازمان ملل، خانم اسما جهانگیر نامه ای نوشتند.
**************************
به نقل از صفحه فیسبوک امجد حسین پناهی برادر زندانی سیاسی رامین حسین پناهی.
#به کانال تلگرام کمیته بین المللی علیه اعدام بپیوندید.
@Icaeir
#رامین بعد از ملاقات با کاک انورمان ( برادر بزرگ و از فعالان مدنی) و قول مساعد مسئولان به اعتصاب غذای خود پایان داد
"وزارت اطلاعات و همچنین قاضی پرونده موافقت کردەاند که رامین از وکیل اختیاری استفاده نماید و همچنین دادگاه رسیدگی وی که قرار بود 25 آذرماه برگزار شود، به تاریخ دیگری موکول شود که وکیل ایشان آقای حسین احمدی نیاز بتواند پرونده را مطالعه و نیز دفاعیات خود را به دادگاه ارائه نماید و رامین هم از ملاقات با خانواده و استفاده از کتاب و روزنامەی روزانه برخوردار شود."
خبر کامل:
رامین حسین پناهی بعد از نه روز به اعتصاب غذای خود پایان داد
رامین حسین پناهی بعد از ملاقات با برادر خود انور حسین پناهی و با قول مساعد مسئولان اداره اطلاعات به اعتصاب غذای خود پایان داد.
رامین حسین پناهی، زندانی سیاسی که ابتدای تیرماه سال جاری توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده بود، و از آن زمان تاکنون در سلولهای انفرادی اطلاعات سپاه و اداره اطلاعات شهر سنندج بسر میبرد، در اعتراض به بلاتکلیفی خود و همچنین عدم انتقال وی به زندان مرکزی ، در بازداشتگاه اداره اطلاعات سنندج از تاریخ چهارده آذرماه دست به اعتصاب غذا زده بود.
این فعال سیاسی امروز عصر امروز پنج شنبه بعد از ملاقات با انور حسین پناهی برادر خود و همچنین با قول مساعد مسئولان اداره اطلاعات سنندج بعد از نه روز به اعتصاب غذای خود پایان داد.
به گفته خانواده حسین پناهی، وزارت اطلاعات و همچنین قاضی پرونده موافقت کردەاند که رامین از وکیل اختیاری استفاده نماید و همچنین دادگاه رسیدگی وی که قرار بود 25 آذرماه برگزار شود، به تاریخ دیگری موکول شود که وکیل ایشان آقای حسین احمدی نیاز بتواند پرونده را مطالعه و نیز دفاعیات خود را به دادگاه ارائه نماید و رامین هم از ملاقات با خانواده و استفاده از کتاب و روزنامه ی روزانه برخوردار شود.
رامین حسین پناهی فعال سیاسی کُرد اول تیرماه سال جاری توسط نیروهای امنیتی در شهر سنندج بازداشت شده بود که با گذشت چندین ماه از بازداشت و گردش پرونده کماکان به زندان منتقل نشده است.
گفتنی است که پرونده این فعال سیاسی به شعبه اول دادگاه انقلاب ارجاع شده است. و بنابه گفته خانواده حسین پناهی سپاه پاسداران برای وی درخواست اعدام را کرده است.
پیشتر در ۹ تیرماه ، سازمان عفو بین الملل که مقر آن در لندن است با انتشار بیانیه ای، بازداشت رامین حسین پناهی و چهار عضو خانواده اش را به مثابه ” ناپدید شدن اجباری” خواند و خواستار آشکارا شدن سرنوشت و محل نگهداری آنان و همچنین شفاف سازی در رابطه با وضعیت رامین حسین پناهی که پس از واقعه سنندج بصورت زخمی بازداشت شده است شد. این سازمان از مقامات ایرانی خواست هر چه سریعتر به آزادی سایر افرادی که صرفا بخاطر نسبت خانوادگی با رامین حسین پناهی بازداشت شده اند اقدام کند.
خانواده حسین پناهی نیز در همین رابطه در تظلم خواهی خود به گزارشگر حقوق بشر سازمان ملل، خانم اسما جهانگیر نامه ای نوشتند.
**************************
به نقل از صفحه فیسبوک امجد حسین پناهی برادر زندانی سیاسی رامین حسین پناهی.
#به کانال تلگرام کمیته بین المللی علیه اعدام بپیوندید.
@Icaeir