نرگس محمدی زندانی سیاسی در سالروز تولد فرزندانش:
دیگر تصویر روشن و واقعی از چهرههای کودکانم ندارم
۷ آذر روز تولد کودکان در غربت من است. سومین شمع تولد کیانا و علی را در زندان روشن میکنم، هرچند دیگر تصویر روشن و واقعی از چهرههای نازنینشان ندارم. کیانا در تماسی که داشتم، میگفت مامان نرگس تو الان چه شکلی شدی؟ میدانم که دیگر فرزندانم هم تصویری از من ندارند. و این نمایش تصویر عریان استبداد و ظلم است. هجران طولانی شده و به این میاندیشم که اگر روزی در جدال استبداد با آزادی، در کشمکش دل و عقل و عشق و مصلحت، دل وانهادیم، اکنون به روزگاری رسیدیم که به جدال دل با دل مبتلا شده و به تکهتکه شدن قلبهایمان تن دادهایم.
کیانا و علی جان تولدتان مبارک
مامان نرگس
زندان اوین
@Icaeir
دیگر تصویر روشن و واقعی از چهرههای کودکانم ندارم
۷ آذر روز تولد کودکان در غربت من است. سومین شمع تولد کیانا و علی را در زندان روشن میکنم، هرچند دیگر تصویر روشن و واقعی از چهرههای نازنینشان ندارم. کیانا در تماسی که داشتم، میگفت مامان نرگس تو الان چه شکلی شدی؟ میدانم که دیگر فرزندانم هم تصویری از من ندارند. و این نمایش تصویر عریان استبداد و ظلم است. هجران طولانی شده و به این میاندیشم که اگر روزی در جدال استبداد با آزادی، در کشمکش دل و عقل و عشق و مصلحت، دل وانهادیم، اکنون به روزگاری رسیدیم که به جدال دل با دل مبتلا شده و به تکهتکه شدن قلبهایمان تن دادهایم.
کیانا و علی جان تولدتان مبارک
مامان نرگس
زندان اوین
@Icaeir
بهنام ابراهیم زاده:
دیروز غروب در پی تماس خانواده علی رضا جوادی زندانی محکوم به اعدام که مدت یکسال ونیم در بند دو دارالقران رجایی شهر همبند بودیم ازسرپل ذهاب راهی تهرام شدم وهر طور بود تا غروب خودم وبه تهران رساندم و به همراه خانم حوریه فرج زاده با خیلی از دوستان با نفوذ سیاسی ومدنی وفعال تماس گرفتیم که هرطور شده به منزل شاکی علی رضا جوادی برویم اما متاسفانه انها نه تنها ادرس محل ومکان خود را به ما ندادند خواهر شاکی کلی فحش وناسزا وتوهین نثارمن کرد که البته از نظر من اصلا اهمیتی نداره چرا که ما کار بزرگی وباید انجام میدادیم در هرحال شاکی جواب نداد و بعد از ان همه تلفنها ش را خاموش کرد وموفق به تماس با انها نشدیم به همین منظور با تماس های مکرر با خانواده علی رضا جوادی بنا را بر ان گذاشتیم که صبح اول وقت ساعت سه جلو زندان رجایی شهر باشیم همینطور هم شد با خانم حوریه فرج زاده ما درست ساعت سه خودمون را به جلو زندان رساندیم خانواده علی رضا را در اغوش گرفتیم وپیگیر دیدن وپیدا کردن شاکی اقای عزیز تنبوری شدیم اما متاسفانه ما موفق نشدیم که ایشون را پیدا کنیم
ساعت پنج ونیم صبح به بعد سروصدای خانواده گریه
وشیون بلند شد خیلی ها نتوانسته بودند رضایت بگیرند این وضع روی خانواده علی رضا جوادی هم تاثیر خیلی بدی گذاشت ومن مدام خواهران علی رضا را دلداری میدادم اما گریه امانش نمیداد مریم جوادی خانمی جا افتاده که تعصب شدیدی به برادرش علی رضا داشت در این مدت از وضعیت پرونده برادرش وبی عدالتی های که بهشون شدبرایم گفت من وحوریه در این فاصله نه تنها در کنار خانواده علی رضا بلکه در کنار همه خانوادهای که عزیزانشان را تنها در چند ساعت از دست دادند بودیم ومدام خانواده ها را دلداری میدادیم تا ساعت شش تقریبا معلوم شد که چه تعداد زندانی اعدام شدند من به همراه مریم برای مطلع شدن از وضعیت جواد خودمان را به ماموران و درجه داران دم در زندان رساندیم این درست زمانی بود که خانواده ها به شدت شلوغ کردند حتی شاکی ها را هم زدند و زنان وجوانان جیغ وداد وحتی کمی وسایل داخل خیابان را تخریب کردند از پرسش های من وخواهران علی رضا به این نتیجه رسیدیم که حکم علی رضا اجرا نشده وخواهران وخانواده جوادی خیلی خوشحال شدند به طوری که منی که تا به حال این خواهران وخانواده را ندیده بودم در اغوش گرفتند واشک شادی ریختند اما دریغ که دروغی بیش نبود ما زندان وترک کردیم وبه خونه هامون امدیم بعد از دوساعتی از زندان تماس گرفتند که علی رضا اجرا شده اتفاقی که واقعا دیگه فکرشو نمیکردیم مریم وبهار خواهر علی رضا با من تماس گرفتند واز من خواستند که با مسولان زندان تماس بگیریم انها گفتند که باید حضورا زندان بیایید مریم با خانواده به زندان رفتند بعد ازدوساعتی که با مریم تماس گرفتم خبر داد که اقای شاکی عزیز تنبوری متاسفانه اجرا کرده وعلیرضای عزیز را قصاص کرده .
امروز واقعا فضای جلو زندان حیرت اور بود دیدن خانوادها وحضور نیروهای نظامی ودر کنار دهها ماشین نظامی وامبولانس ونیروهای ضد شورش واینکه از قبل اماده شده بودند جان این زندانیان را بگیرند غیر قابل تحمل بود .
علی رضا جوادی وحسین علی شیر وحسن امن زاده ومجید فیضی وحسام تقی زاده به همین راحتی اعدام شدند .
به امید برچیده شدن این قوانین ضد بشری عقب مانده ارتجاعی
@Icaeir
دیروز غروب در پی تماس خانواده علی رضا جوادی زندانی محکوم به اعدام که مدت یکسال ونیم در بند دو دارالقران رجایی شهر همبند بودیم ازسرپل ذهاب راهی تهرام شدم وهر طور بود تا غروب خودم وبه تهران رساندم و به همراه خانم حوریه فرج زاده با خیلی از دوستان با نفوذ سیاسی ومدنی وفعال تماس گرفتیم که هرطور شده به منزل شاکی علی رضا جوادی برویم اما متاسفانه انها نه تنها ادرس محل ومکان خود را به ما ندادند خواهر شاکی کلی فحش وناسزا وتوهین نثارمن کرد که البته از نظر من اصلا اهمیتی نداره چرا که ما کار بزرگی وباید انجام میدادیم در هرحال شاکی جواب نداد و بعد از ان همه تلفنها ش را خاموش کرد وموفق به تماس با انها نشدیم به همین منظور با تماس های مکرر با خانواده علی رضا جوادی بنا را بر ان گذاشتیم که صبح اول وقت ساعت سه جلو زندان رجایی شهر باشیم همینطور هم شد با خانم حوریه فرج زاده ما درست ساعت سه خودمون را به جلو زندان رساندیم خانواده علی رضا را در اغوش گرفتیم وپیگیر دیدن وپیدا کردن شاکی اقای عزیز تنبوری شدیم اما متاسفانه ما موفق نشدیم که ایشون را پیدا کنیم
ساعت پنج ونیم صبح به بعد سروصدای خانواده گریه
وشیون بلند شد خیلی ها نتوانسته بودند رضایت بگیرند این وضع روی خانواده علی رضا جوادی هم تاثیر خیلی بدی گذاشت ومن مدام خواهران علی رضا را دلداری میدادم اما گریه امانش نمیداد مریم جوادی خانمی جا افتاده که تعصب شدیدی به برادرش علی رضا داشت در این مدت از وضعیت پرونده برادرش وبی عدالتی های که بهشون شدبرایم گفت من وحوریه در این فاصله نه تنها در کنار خانواده علی رضا بلکه در کنار همه خانوادهای که عزیزانشان را تنها در چند ساعت از دست دادند بودیم ومدام خانواده ها را دلداری میدادیم تا ساعت شش تقریبا معلوم شد که چه تعداد زندانی اعدام شدند من به همراه مریم برای مطلع شدن از وضعیت جواد خودمان را به ماموران و درجه داران دم در زندان رساندیم این درست زمانی بود که خانواده ها به شدت شلوغ کردند حتی شاکی ها را هم زدند و زنان وجوانان جیغ وداد وحتی کمی وسایل داخل خیابان را تخریب کردند از پرسش های من وخواهران علی رضا به این نتیجه رسیدیم که حکم علی رضا اجرا نشده وخواهران وخانواده جوادی خیلی خوشحال شدند به طوری که منی که تا به حال این خواهران وخانواده را ندیده بودم در اغوش گرفتند واشک شادی ریختند اما دریغ که دروغی بیش نبود ما زندان وترک کردیم وبه خونه هامون امدیم بعد از دوساعتی از زندان تماس گرفتند که علی رضا اجرا شده اتفاقی که واقعا دیگه فکرشو نمیکردیم مریم وبهار خواهر علی رضا با من تماس گرفتند واز من خواستند که با مسولان زندان تماس بگیریم انها گفتند که باید حضورا زندان بیایید مریم با خانواده به زندان رفتند بعد ازدوساعتی که با مریم تماس گرفتم خبر داد که اقای شاکی عزیز تنبوری متاسفانه اجرا کرده وعلیرضای عزیز را قصاص کرده .
امروز واقعا فضای جلو زندان حیرت اور بود دیدن خانوادها وحضور نیروهای نظامی ودر کنار دهها ماشین نظامی وامبولانس ونیروهای ضد شورش واینکه از قبل اماده شده بودند جان این زندانیان را بگیرند غیر قابل تحمل بود .
علی رضا جوادی وحسین علی شیر وحسن امن زاده ومجید فیضی وحسام تقی زاده به همین راحتی اعدام شدند .
به امید برچیده شدن این قوانین ضد بشری عقب مانده ارتجاعی
@Icaeir
افشین حسین پناهی شکنجه شده است
امجد حسین پناهی برادر افشین و رامین حسین پناهی در فیس بوک خود نوشته است که برادرش افشین را بشدت شکنجە کردەاند. تمام ناخن پاهایش را کشیدەاند و به او برق وصل کرده اند. در اثر شکنجە از ناحیە سر و زانو و همچنین کمر هم دچار مشکل شدەاست.
ماموران ادارە اطلاعات سنندج از او خواستە بودند کە علیە خانوادەاش جلو دروبین هایشان صحبت کند. افشین نهایتا تسلیم نشد و هم اکنون در زندان مرکزی سنندج در بدترین شرایط موجود قرار دارد، بطوریکە قسمتی از سرش در اثر برق سوختە و همچنین از ناحیە زانو و کمر دچار آسیب دیدگی شدید شدە است. او از رسیدگی پزشکی محروم و از انتقال وی بە مراکز درمانی هم خودداری شدە است.
افشین حسین پناهی فعال مدنی و برادر رامین حسین پناهی در دادگاه انقلاب شهر سنندج به هشت سال و نیم زندان محکوم شد.
امجد حسین پناهی (ساکن آلمان) برادراین دو فعال مدنی می گوید، افشین از ابتدا بدونه هیچ اتهامی بازداشت و حالا هم تنها برای ایجاد رعب و وحشت و زهر چشم گرفتن از خانواده ما و عدم پیگیری پرونده رامین، وی را به این حکم سنگین محکوم کردەاند.
رامین حسین پناهی از تاریخ دوم تیرماە امسال بازداشت و تاکنون در سلول های انفرادی ادارە اطلاعات و اطلاعات سپاە بسر میبرد. وی در این مدت تحت شدیدترین فشارهای جسمی و روحی این دو نهاد امنیتی بودە است.
کمیته بین المللی علیه اعدام خواهان پایان دادن به بساط شکنجه و زندان و اعدام جمهوری اسلامی و آزادی کلیه زندانیان سیاسی است. رامین و افشین حسین پناهی باید فورا از زندان آزاد شوند.
@icaeir
امجد حسین پناهی برادر افشین و رامین حسین پناهی در فیس بوک خود نوشته است که برادرش افشین را بشدت شکنجە کردەاند. تمام ناخن پاهایش را کشیدەاند و به او برق وصل کرده اند. در اثر شکنجە از ناحیە سر و زانو و همچنین کمر هم دچار مشکل شدەاست.
ماموران ادارە اطلاعات سنندج از او خواستە بودند کە علیە خانوادەاش جلو دروبین هایشان صحبت کند. افشین نهایتا تسلیم نشد و هم اکنون در زندان مرکزی سنندج در بدترین شرایط موجود قرار دارد، بطوریکە قسمتی از سرش در اثر برق سوختە و همچنین از ناحیە زانو و کمر دچار آسیب دیدگی شدید شدە است. او از رسیدگی پزشکی محروم و از انتقال وی بە مراکز درمانی هم خودداری شدە است.
افشین حسین پناهی فعال مدنی و برادر رامین حسین پناهی در دادگاه انقلاب شهر سنندج به هشت سال و نیم زندان محکوم شد.
امجد حسین پناهی (ساکن آلمان) برادراین دو فعال مدنی می گوید، افشین از ابتدا بدونه هیچ اتهامی بازداشت و حالا هم تنها برای ایجاد رعب و وحشت و زهر چشم گرفتن از خانواده ما و عدم پیگیری پرونده رامین، وی را به این حکم سنگین محکوم کردەاند.
رامین حسین پناهی از تاریخ دوم تیرماە امسال بازداشت و تاکنون در سلول های انفرادی ادارە اطلاعات و اطلاعات سپاە بسر میبرد. وی در این مدت تحت شدیدترین فشارهای جسمی و روحی این دو نهاد امنیتی بودە است.
کمیته بین المللی علیه اعدام خواهان پایان دادن به بساط شکنجه و زندان و اعدام جمهوری اسلامی و آزادی کلیه زندانیان سیاسی است. رامین و افشین حسین پناهی باید فورا از زندان آزاد شوند.
@icaeir
به یاد شهلا جاهد هفت سال پس از اعدامش
آخرین صحبت های شهلا جاهد یک روز قبل ازاعدامش
سحرگاه روز چهارشنبه ۱۰ آذر ۱۳۸۹ یادآور یکی از جنایات هولناک جمهوری اسلامی در زندان اوین است. در این روز جمهوری اسلامی شهلا جاهد را اعدام کرد. هفت سال پس از گذشت این جنایت وکیل او، عبدالصمد خرمشاهی، همچنان معتقد است: «شهلا جاهد» قاتل نبود!
شهلا جاهد قبل از اینکه اعدام شود حدود ٨ سال در بند ویژه زندان اوين در تهران با کابوس اعدام زندگي مي کرد.
شهلا یک پرستار بود و عاشق فوتباليست معروف ايرانی ناصر محمد خانی شد و این دو نفر زندگی مشترک مخفی را با هم در آپارتمانی در تهران شروع کردند. ناصر محمد خانی همزمان همسر لاله سحرخیزان بود و لاله در مهرماه سال ٨١ در تهران به قتل میرسد، در حاليکه ناصر برای مسابقه فوتبال به آلمان رفته بود و شهلا در رابطه با اين قتل دستگير ميشود.
قبل از اينکه تحقيقاتي انجام بشود و چيزي اثبات شود در رسانه های حکومتی شهلا را به عنوان قاتل معرفی کردند و او را در زندان مخفی و مخوف اطلاعات زير بازجوئی همراه با شکنجه بردند. شهلا چند سال قبل در تماسی تلفنی از زندان به من گفت: "چندين روز و چندين هفته زير بازجوئی بودم. هر کاری ميتوانستند با من کردند. تا پای مرگ شکنجه ام کردند٬ تحقيرم کردند، هفته ها آزارم دادند و بالاخره مجبورم کردند آنچه را که آنها ديکته ميکنند٬ بگويم. حتي تهديدم کردند که دختر کوچکی از اقوام مرا که همچون فرزند من بود٬ به آنجا آورده و به او آزار ميرسانند... براي اينکه دست از سرم بردارند٬ هر آنچه آنها ميحواستند را "اقرار" کردم. بعد از اینکه شکنجه ها تمام شد در دادگاههای بعدی اعتراض کردم و اتهام قتل را رد کردم اما کسی گوشش بدهکار نیست".
وکيل پرونده شهلا، عبدالصمد خرمشاهي، همواره گفته است اين پرونده ده ايراد حقوقي دارد. از جمله در محل قتل سيگاري نيمه کشيده پيدا شده و شهلا اصلا سيگاری نيست. ضربه های چاقو توسط يک نفر چپ دست زده شده و شهلا با دست راست کار ميکند٬ جسد را بعد از به قتل رساندن٬ لباس تميز پوشانده اند و اين از عهده شهلا برنمی آيد در رسيدگي ابتدائی به اين پرونده، شاهد يك بررسی شفاف نبوديم و ايرادات شكلی و ماهوی زيادی از ابتدا در پرونده وجود داشت. تحقيقات اوليه به صورت كامل انجام نشد، شهود و مطلعين حاضر نشدند، بررسی هایي علمی صورت نگرفت و از سوی ديگر رسيدگی با سرعت انجام شد و ... معاینه پزشکی از لاله نیز نشان داد که احتمالا قبل از اینکه لاله به قتل برسد به او تجاوز شده است.
اما سیستم قضائی رژیم، تصمیمش را قبل از بازجوئی و اثبات چیزی گرفته بود. قصد داشت شهلا را قاتل معرفی کند و از این اقرار استفاده کرد و شهلا را به اعدام محکوم کرد و نهایتا این زن جوان را اعدام کرد.
دادگاه شهلا به یکی از جنجالی ترین دادگاهها تبدیل شد و همگان از زبان شهلا شنيدند که به زور شکنجه و تهديد از او اعتراف گرفته اند. شهلا جاهد در اين دادگاه از رفتارهاى وحشيانه در زندان و بى عدالتى موجود در دادگاه انتقاد کرد و گفت که قربانى ميشود تا اصل پرونده قتل مورد بررسى قرار نگيرد.
شهلا يک زن جوان، باهوش و علاقمند به هنر و شعر است. او در زندان شعر می گفت و بدليل خصوصیات و توانائی هایش مورد احترام زنان زنداني بود.
در سالهای قبل از اعدامش به یمن فعالیت گسترده علیه حکم اعدام شهلا در ایران و در سطح بین المللی از زندگي او فيلمي تهيه شده بنام "کارت سرخ" که در رسانه هاي بين المللي نشان داده شد و در برخی فستیوال ها از جمله در هلند به نمایش درآمد.
شهلا جاهد قربانی یک رژیم جنایتکار و زن ستیز شد. یادش گرامی باد. بگذار در هفتمین سالگرد اعدام شهلا جاهد نیروی اتحاد و مبارزه خود را گرد آوریم و یکصدا خواهان سرنگونی رژیم جمهوری اسلامی و لغو مجازات اعدام شویم.
کمیته بین المللی علیه اعدام
۱۰ آذر ۱۳۹۶-۱ دسامبر ۲۰۱۷
@icaeir
آخرین صحبت های شهلا جاهد یک روز قبل ازاعدامش
سحرگاه روز چهارشنبه ۱۰ آذر ۱۳۸۹ یادآور یکی از جنایات هولناک جمهوری اسلامی در زندان اوین است. در این روز جمهوری اسلامی شهلا جاهد را اعدام کرد. هفت سال پس از گذشت این جنایت وکیل او، عبدالصمد خرمشاهی، همچنان معتقد است: «شهلا جاهد» قاتل نبود!
شهلا جاهد قبل از اینکه اعدام شود حدود ٨ سال در بند ویژه زندان اوين در تهران با کابوس اعدام زندگي مي کرد.
شهلا یک پرستار بود و عاشق فوتباليست معروف ايرانی ناصر محمد خانی شد و این دو نفر زندگی مشترک مخفی را با هم در آپارتمانی در تهران شروع کردند. ناصر محمد خانی همزمان همسر لاله سحرخیزان بود و لاله در مهرماه سال ٨١ در تهران به قتل میرسد، در حاليکه ناصر برای مسابقه فوتبال به آلمان رفته بود و شهلا در رابطه با اين قتل دستگير ميشود.
قبل از اينکه تحقيقاتي انجام بشود و چيزي اثبات شود در رسانه های حکومتی شهلا را به عنوان قاتل معرفی کردند و او را در زندان مخفی و مخوف اطلاعات زير بازجوئی همراه با شکنجه بردند. شهلا چند سال قبل در تماسی تلفنی از زندان به من گفت: "چندين روز و چندين هفته زير بازجوئی بودم. هر کاری ميتوانستند با من کردند. تا پای مرگ شکنجه ام کردند٬ تحقيرم کردند، هفته ها آزارم دادند و بالاخره مجبورم کردند آنچه را که آنها ديکته ميکنند٬ بگويم. حتي تهديدم کردند که دختر کوچکی از اقوام مرا که همچون فرزند من بود٬ به آنجا آورده و به او آزار ميرسانند... براي اينکه دست از سرم بردارند٬ هر آنچه آنها ميحواستند را "اقرار" کردم. بعد از اینکه شکنجه ها تمام شد در دادگاههای بعدی اعتراض کردم و اتهام قتل را رد کردم اما کسی گوشش بدهکار نیست".
وکيل پرونده شهلا، عبدالصمد خرمشاهي، همواره گفته است اين پرونده ده ايراد حقوقي دارد. از جمله در محل قتل سيگاري نيمه کشيده پيدا شده و شهلا اصلا سيگاری نيست. ضربه های چاقو توسط يک نفر چپ دست زده شده و شهلا با دست راست کار ميکند٬ جسد را بعد از به قتل رساندن٬ لباس تميز پوشانده اند و اين از عهده شهلا برنمی آيد در رسيدگي ابتدائی به اين پرونده، شاهد يك بررسی شفاف نبوديم و ايرادات شكلی و ماهوی زيادی از ابتدا در پرونده وجود داشت. تحقيقات اوليه به صورت كامل انجام نشد، شهود و مطلعين حاضر نشدند، بررسی هایي علمی صورت نگرفت و از سوی ديگر رسيدگی با سرعت انجام شد و ... معاینه پزشکی از لاله نیز نشان داد که احتمالا قبل از اینکه لاله به قتل برسد به او تجاوز شده است.
اما سیستم قضائی رژیم، تصمیمش را قبل از بازجوئی و اثبات چیزی گرفته بود. قصد داشت شهلا را قاتل معرفی کند و از این اقرار استفاده کرد و شهلا را به اعدام محکوم کرد و نهایتا این زن جوان را اعدام کرد.
دادگاه شهلا به یکی از جنجالی ترین دادگاهها تبدیل شد و همگان از زبان شهلا شنيدند که به زور شکنجه و تهديد از او اعتراف گرفته اند. شهلا جاهد در اين دادگاه از رفتارهاى وحشيانه در زندان و بى عدالتى موجود در دادگاه انتقاد کرد و گفت که قربانى ميشود تا اصل پرونده قتل مورد بررسى قرار نگيرد.
شهلا يک زن جوان، باهوش و علاقمند به هنر و شعر است. او در زندان شعر می گفت و بدليل خصوصیات و توانائی هایش مورد احترام زنان زنداني بود.
در سالهای قبل از اعدامش به یمن فعالیت گسترده علیه حکم اعدام شهلا در ایران و در سطح بین المللی از زندگي او فيلمي تهيه شده بنام "کارت سرخ" که در رسانه هاي بين المللي نشان داده شد و در برخی فستیوال ها از جمله در هلند به نمایش درآمد.
شهلا جاهد قربانی یک رژیم جنایتکار و زن ستیز شد. یادش گرامی باد. بگذار در هفتمین سالگرد اعدام شهلا جاهد نیروی اتحاد و مبارزه خود را گرد آوریم و یکصدا خواهان سرنگونی رژیم جمهوری اسلامی و لغو مجازات اعدام شویم.
کمیته بین المللی علیه اعدام
۱۰ آذر ۱۳۹۶-۱ دسامبر ۲۰۱۷
@icaeir
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
آخرین لحظات زندگی یک زن سنت شکن و آزاده، شهلا جاهد. مینا احدی سخنگوی کمیته بین المللی علیه اعدام از شهلا جاهد و آخرین مکالمه اش با او می گوید.
این گفتگو برای اولین بار در تابستان ۲۰۱۳ منتشر شد
@icaeir
این گفتگو برای اولین بار در تابستان ۲۰۱۳ منتشر شد
@icaeir
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
استکهلم- 2 دسامبر 2017- اکسیون اعتراضی در مقابل سفارت جمهوری اسلامی برای آزادی زندانیان سیاسی که کمیته بین المللی علیه اعدام نیز در آن مشارکت داشت.
@icaeir
@icaeir
shahla.wmv
34.8 MB
ویدئو کلیپ برای شهلا جاهد که 7 سال پیش توسط جمهوری اسلامی ایران به دار آوایخته شد.
متن: رضا شکیبا
گوینده: ناصر شیشه گر
تدوین: حسن صالحی
متن: رضا شکیبا
گوینده: ناصر شیشه گر
تدوین: حسن صالحی
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
به صداي يك مادر از نواحی زلزله زده غرب کشور گوش كنيد و به یاری این خانواده بشتابید!
مادري كه فقط يه كانكس براي بچه هايش ميخواهد تا از سرما تلف نشوند.
زلزله تمام نشده! كرمانشاه را فراموش نكنيم!
@Icaei
مادري كه فقط يه كانكس براي بچه هايش ميخواهد تا از سرما تلف نشوند.
زلزله تمام نشده! كرمانشاه را فراموش نكنيم!
@Icaei
به صداي يك مادر از نواحی زلزله زده غرب کشور گوش كنيد و به یاری این خانواده بشتابید!
مادري كه فقط يه كانكس براي بچه هايش ميخواهد تا از سرما تلف نشوند.
زلزله تمام نشده! كرمانشاه را فراموش نكنيم! مادري كه چند نفر از عزيزانش را از دست داده و در سرماي زير صفر نگران كودكانش است درخواست كمك فقط براي يك سرپناه موقت دارد. شماره تماس ٠٩٣٦٧٩٦٩٩٧٥ كه در ويديو گفته ميشود براي درخواست كمك.
@Icaeir
مادري كه فقط يه كانكس براي بچه هايش ميخواهد تا از سرما تلف نشوند.
زلزله تمام نشده! كرمانشاه را فراموش نكنيم! مادري كه چند نفر از عزيزانش را از دست داده و در سرماي زير صفر نگران كودكانش است درخواست كمك فقط براي يك سرپناه موقت دارد. شماره تماس ٠٩٣٦٧٩٦٩٩٧٥ كه در ويديو گفته ميشود براي درخواست كمك.
@Icaeir
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
ویدیدئو کلیپی از کمیته بین المللی علیه اعدام در باره مجازات اعدام و به یاد شهلا جاهد که 7 سال پیش توسط جمهوری اسلامی ایران به دار آوایخته شد.
متن:رضا شکیبا
گوینده:ناصر شیشه گر
تدوین:حسن صالحی
@Icaeir
متن:رضا شکیبا
گوینده:ناصر شیشه گر
تدوین:حسن صالحی
@Icaeir
بیانیه
------------------------------
نوزدهمین سالگرد قتل سیاسی محمد مختاری و محمدجعفر پوینده
کانون نویسندگان ایران در بیانیهای که روز چهاردهم آذر منتشر کرد، اعلام داشت: « هرگز از دادخواهی برای خون های ریخته شده دست باز نخواهد داشت». در پایان بیانیه آمده: « روز جمعه هفدهم آذرماه ساعت ٣ عصر بر مزار محمد مختاری و محمد جعفر پوینده در گورستان امامزاده طاهر کرج گرد می آییم و یاد و نام جانباختگان راه آزادی اندیشه و بیان را گرامی می-داریم.»
متن کامل بیانیه:
در نوزدهمین سالگرد قتل تبهکارانه ی محمد مختاری و محمدجعفر پوینده
یاد جان باختگان آزادی را گرامی می داریم
در آستانه ی نوزدهمین سالگرد قتل های سیاسی پاییز ١٣٧٧ و حذف فیزیکی محمد مختاری و محمد جعفر پوینده، دوتن از اعضای متعهد کانون نویسندگان ایران، سیاهی آن روزهای رعب و وحشت و تهدید چنان بر قامت پاییز سایه میافکند که هر قلب روشنی را به درد می آورد و انگیزه ی دادخواهی برای خون¬های پاک ریخته شده را در ذهن هر آزادی خواه، بیش از پیش بیدار میکند.
اکنون نوزده سال از جنایتی می گذرد که در راستای اجرای سیاست سرکوب و حذف مخالفان و دگراندیشان رخ داد. گرچه چنین سیاست¬هایی در حکومت¬های پیشین نیز به شکل¬های مختلف از تهدید و به بند کشیدن و داغ درفش کردن به اجرا درمی¬آمد، در دوران حاکمیت جدید به برنامه¬ای سازمان یافته، علنی و همه جانبه بدل شد که اگر هم جناحی از حاکمیت، در یک مورد خاص، قتل های پاییز ٧٧، زیر فشار افکار عمومی نتوانست آن را انکار یا پرده پوشی کند، طرح و اجرای آن را به نیروهای خودسر سازمان های امنیتی نسبت داد. اما بر کمتر کسی پوشیده است که برنامه¬ای سازمان یافته برای نابودی نویسندگان، هنرمندان و روشنفکران مستقل و منتقد در کار بود که طی چند سال، نخست با سرهم کردن و پخش برنامه ی ننگینی چون "هویت" در تلویزیون جمهوری اسلامی، برای پاپوش دوزی و بدنام کردن روشنفکران و آنگاه احضار مکرر نویسندگان مستقل و اعضای کانون نویسندگان ایران به مراکز امنیتی و ایجاد فضای رعب و وحشت و تهدید به قتل طرح ریزی شد و سپس چون نتوانستند روشنفکران مستقل را از پا در آورند کمر به قتل آنان بستند.
شواهدی که همان هنگام به دست آمد نشان داد سیاست حذف مخالفان پیشینه¬ای دراز داشته است و هرگز به این دو قتل محدود نبوده است و سازمان های امنیتی خون بسیاری از مخالفان و دگراندیشان، از جمله زنده یادان سعیدی سیرجانی، ابراهیم زال زاده، احمد تفضلی، غفار حسینی، احمد میرعلایی، پیروز دوانی، حمید و کارون حاجی زاده، مجید شریف و... را ریخته¬اند.
پیگیری مستمر خانواده های قربانیان، ناصر زرافشان، وکیل برخی جانباختگان، بسیاری از اعضای کانون نویسندگان ایران، ابعادی از جنایت ها را آشکار کرد و سبب شد تا چندی پس از ماجرای قتل های سیاسیِ پاییز١٣٧٧، "دادگاهی" پشت درهای بسته و بدون حضور خانواده های جانباختگان و وکیلان آن ها برگزار شود. اما از میان برداشته شدن سعید امامی، یکی از عاملان اصلی اجرای جنایت¬ها، پیش از برگزاری این دادگاه، سبب شد تا بیشتر مسایل مهم این پرونده و قتل های سیاسی دیگر همچنان در پرده ی ابهام و تاریکی بماند؛ چرا که افشای اعترافات او می¬توانست بسیاری از ابعاد این پرونده را هر چه بیشتر باز کند و موجب افشای چهره آمران و عاملان اصلی جنایت¬ها شود.
کانون نویسندگان ایران که از آغاز فعالیت خود در ١٣٤٧ تا به امروز همواره تحت فشارهای امنیتی و ممانعت های بسیار قرار داشته است و حتی برای برگزاری مراسم سالگرد جانباختگان راه آزادی بر مزار آن¬ها با ممانعت و سرکوب روبه رو بوده است، ضمن تجدید عهد با آرمان های انسانی و آزادی خواهانه یاران ستم کُشته خود برای برچیده شدن بساط سانسور و خفقان، و تحقق آزادی اندیشه و بیان بی هیچ حصر و استثنا برای همگان، اعلام می¬دارد که هرگز از دادخواهی برای خون های ریخته شده دست باز نخواهد داشت و تنها محاکمه و مجازات آمران و عاملان قتل های سیاسی است که می تواند عدالت را بر ستمکاران و سرکوبگران جاری کند و زمینه ای فراهم آورد که در آینده سخن گفتن و خواست آزاد زیستن، جنایت شمرده نشود.
روز جمعه هفدهم آذرماه ساعت ٣ عصر بر مزار محمد مختاری و محمد جعفر پوینده در گورستان امامزاده طاهر کرج گرد می¬آییم و یاد و نام جانباختگان راه آزادی اندیشه و بیان را گرامی میداریم.
کانون نویسندگان ایران
١٤ آذر ١٣٩٦
@Icaeir
------------------------------
نوزدهمین سالگرد قتل سیاسی محمد مختاری و محمدجعفر پوینده
کانون نویسندگان ایران در بیانیهای که روز چهاردهم آذر منتشر کرد، اعلام داشت: « هرگز از دادخواهی برای خون های ریخته شده دست باز نخواهد داشت». در پایان بیانیه آمده: « روز جمعه هفدهم آذرماه ساعت ٣ عصر بر مزار محمد مختاری و محمد جعفر پوینده در گورستان امامزاده طاهر کرج گرد می آییم و یاد و نام جانباختگان راه آزادی اندیشه و بیان را گرامی می-داریم.»
متن کامل بیانیه:
در نوزدهمین سالگرد قتل تبهکارانه ی محمد مختاری و محمدجعفر پوینده
یاد جان باختگان آزادی را گرامی می داریم
در آستانه ی نوزدهمین سالگرد قتل های سیاسی پاییز ١٣٧٧ و حذف فیزیکی محمد مختاری و محمد جعفر پوینده، دوتن از اعضای متعهد کانون نویسندگان ایران، سیاهی آن روزهای رعب و وحشت و تهدید چنان بر قامت پاییز سایه میافکند که هر قلب روشنی را به درد می آورد و انگیزه ی دادخواهی برای خون¬های پاک ریخته شده را در ذهن هر آزادی خواه، بیش از پیش بیدار میکند.
اکنون نوزده سال از جنایتی می گذرد که در راستای اجرای سیاست سرکوب و حذف مخالفان و دگراندیشان رخ داد. گرچه چنین سیاست¬هایی در حکومت¬های پیشین نیز به شکل¬های مختلف از تهدید و به بند کشیدن و داغ درفش کردن به اجرا درمی¬آمد، در دوران حاکمیت جدید به برنامه¬ای سازمان یافته، علنی و همه جانبه بدل شد که اگر هم جناحی از حاکمیت، در یک مورد خاص، قتل های پاییز ٧٧، زیر فشار افکار عمومی نتوانست آن را انکار یا پرده پوشی کند، طرح و اجرای آن را به نیروهای خودسر سازمان های امنیتی نسبت داد. اما بر کمتر کسی پوشیده است که برنامه¬ای سازمان یافته برای نابودی نویسندگان، هنرمندان و روشنفکران مستقل و منتقد در کار بود که طی چند سال، نخست با سرهم کردن و پخش برنامه ی ننگینی چون "هویت" در تلویزیون جمهوری اسلامی، برای پاپوش دوزی و بدنام کردن روشنفکران و آنگاه احضار مکرر نویسندگان مستقل و اعضای کانون نویسندگان ایران به مراکز امنیتی و ایجاد فضای رعب و وحشت و تهدید به قتل طرح ریزی شد و سپس چون نتوانستند روشنفکران مستقل را از پا در آورند کمر به قتل آنان بستند.
شواهدی که همان هنگام به دست آمد نشان داد سیاست حذف مخالفان پیشینه¬ای دراز داشته است و هرگز به این دو قتل محدود نبوده است و سازمان های امنیتی خون بسیاری از مخالفان و دگراندیشان، از جمله زنده یادان سعیدی سیرجانی، ابراهیم زال زاده، احمد تفضلی، غفار حسینی، احمد میرعلایی، پیروز دوانی، حمید و کارون حاجی زاده، مجید شریف و... را ریخته¬اند.
پیگیری مستمر خانواده های قربانیان، ناصر زرافشان، وکیل برخی جانباختگان، بسیاری از اعضای کانون نویسندگان ایران، ابعادی از جنایت ها را آشکار کرد و سبب شد تا چندی پس از ماجرای قتل های سیاسیِ پاییز١٣٧٧، "دادگاهی" پشت درهای بسته و بدون حضور خانواده های جانباختگان و وکیلان آن ها برگزار شود. اما از میان برداشته شدن سعید امامی، یکی از عاملان اصلی اجرای جنایت¬ها، پیش از برگزاری این دادگاه، سبب شد تا بیشتر مسایل مهم این پرونده و قتل های سیاسی دیگر همچنان در پرده ی ابهام و تاریکی بماند؛ چرا که افشای اعترافات او می¬توانست بسیاری از ابعاد این پرونده را هر چه بیشتر باز کند و موجب افشای چهره آمران و عاملان اصلی جنایت¬ها شود.
کانون نویسندگان ایران که از آغاز فعالیت خود در ١٣٤٧ تا به امروز همواره تحت فشارهای امنیتی و ممانعت های بسیار قرار داشته است و حتی برای برگزاری مراسم سالگرد جانباختگان راه آزادی بر مزار آن¬ها با ممانعت و سرکوب روبه رو بوده است، ضمن تجدید عهد با آرمان های انسانی و آزادی خواهانه یاران ستم کُشته خود برای برچیده شدن بساط سانسور و خفقان، و تحقق آزادی اندیشه و بیان بی هیچ حصر و استثنا برای همگان، اعلام می¬دارد که هرگز از دادخواهی برای خون های ریخته شده دست باز نخواهد داشت و تنها محاکمه و مجازات آمران و عاملان قتل های سیاسی است که می تواند عدالت را بر ستمکاران و سرکوبگران جاری کند و زمینه ای فراهم آورد که در آینده سخن گفتن و خواست آزاد زیستن، جنایت شمرده نشود.
روز جمعه هفدهم آذرماه ساعت ٣ عصر بر مزار محمد مختاری و محمد جعفر پوینده در گورستان امامزاده طاهر کرج گرد می¬آییم و یاد و نام جانباختگان راه آزادی اندیشه و بیان را گرامی میداریم.
کانون نویسندگان ایران
١٤ آذر ١٣٩٦
@Icaeir
دیدار و تجدید پیمان همرزمان و زندانیان سیاسی سابق به مناسبت ازادی محمود صالحی
@Icaeir
@Icaeir
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔴 نه به اعدام
تهیه شده درکانال جدید
مصاحبه با مینا احدی درباره قتل های زنجیره ای و اعدام بیگناهان در جمهوری اسلامی
فرزانه نباتی۱۶ آذر ۱۳۹۶-۷ دسامبر ۲۰۱۷
تهیه شده درکانال جدید
مصاحبه با مینا احدی درباره قتل های زنجیره ای و اعدام بیگناهان در جمهوری اسلامی
فرزانه نباتی۱۶ آذر ۱۳۹۶-۷ دسامبر ۲۰۱۷