علیه احکام وحشیانه و ضد کارگری جمهوری اسلامی به پا خیزیم
مجموعا ۱۰۵ سال زندان برای فعالین کارگری صادر شده‌ است!

صبح امروز شنبه ۱۶ شهریور بنا به اطلاع وکلای کارگران زندانی هفت‌تپه و کانال تلگرامی هفت‌تپه، شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب با تشکیل پرونده‌ای ۳۰۰۰ صفحه‌ای در ۹ جلد، با پرونده سازی و پاپوش دوزی و اتهامات ساختگی و نخ‌نمای همیشگی چون، اجتماع وتبانی علیه امنیت ملی، فعالیت تبلیغی علیه نظام، نشر اکاذیب، دریافت پول برای به راه انداختن آشوب و عضویت در تشکل‌های سیاسی، فعالین اعتراضات کارگری هفت تپه را که برای احقاق مطالبات معوقه ودستمزدهای پرداخت نشده خود دست به اعتراض زدند را به حبس‌های سنگین محکوم نمود.
اسماعیل بخشی، رهبر محبوب و جسور مبارزات کارگر هفت‌تپه به ۱۴ سال حبس تعزیری و محمد خنیفر به ٦ سال حبس تعزیری محکوم شده‌اند!
سپیده قلیان، حامی کارگران هفت تپه به جرم‌ واهی "اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی" به ۷ سال زندان و "نشر اکاذیب" به دو سال و نیم حبس، "عضویت در گروه گام" به ۷ سال و "فعالیت تبلیغی علیه نظام" به یک سال و نیم زندان محکوم گردیده است! بنا به اظهارات وکیل مدافع، هفت سال از این حکم قابل اجرا خواهد بود.
امیرحسین محمدی‌فرد، سردبیر نشریه گام، ساناز الهیاری، امیر امیرقلی و عسل محمدی، از اعضای تحریریه نشریه گام با همان جرایم ساختگی هر کدام به ۱۸ سال حبس تعزیری محکوم شده‌اند!
پیش از این در ۲۲ مرداد ماه، ۷ نفر از کارگران هفت‌تپه و روز دوشنبه چهارم شهریور،‌ ۹ تن دیگراز کارگران نیشکر هفت‌تپه به تحمل ۸ ماه زندان و حکم شنیع ۳۰ ضربه شلاق محکوم گریده بودند!

جمهوری اسلامی افسار پاره کرده است! از وحشت گسترش دامنه اعتراضات کارگری دست به هر جنایتی می‌زند تا به خیال واهی با ایجاد جو رعب و وحشت این مبارزات را به عقب براند! از احکام زندان و شلاق برای دستگیر شدگان اول ماه مه تا حبس‌های سنگین علیه کارگران هفت‌تپه و حامیان آن، از صدور حکم ۱۰سال و نیم حبس تعزیری و ۱۴۸ ضربه شلاق برای مرضیه امیری تا ۱۱ سال سال زندان و ۷۴ ضربه شلاق برای عاطفه رنگریز و ده‌ها مورد دیگر چیزی جز ضعف و ناتوانی جمهوری اسلامی درمقابل سیل بنیان کن اعتراضات مردم نیست!
در حالی‌که احکام سنگین و ظالمانه زندان برای کارگران و حامیان مبارزات نیشکر هفت‌تپه صادر شده‌ است. کارگران آذر‌آب و هپکو و ده‌ها مجتمع کارگری دیگر با همان خواست‌ها و مطالبات خیابانها را به تسخیر خود در می‌اورند! معلمان از کارزار اعتراضی بازگشایی مدارس خبر می‌دهند و بازنشستگان علیرغم جو امنیتی سنگین، جسورانه بر خواست‌های به حق خود پای ‌می‌فشارند.
جمهوری اسلامی راه گریز ندارد. همانگونه که پرونده سازی و مستند سازی علیه رهبران مبارزات کارگران هفت‌تپه با شجاعت و جسارت اسماعیل بخشی و سپیده قلیان سوخت و به افشای هر چه بیشتر جنایات بی‌شمار جمهوری اسلامی بدل شد. دستگاه قضایی وامنیتی حکومت اسلامی زیر فشار مبارزات کارگران، معلمان، زنان، دانشجویان و بازنشستگان و پشتیبانی بین‌المللی مجبوربه لغو این احکام خواهد شد!
جمهوری اسلامی بخوبی می‌داند که نه زندان نه شلاق نه مستند نه شکنجه دیگر اثر ندارد! این حکم مردم جان به لب رسیده در هرکوی برزن و در هر کارخانه و خیابان است! این آخر خط است! حکومتی وحشت‌زده، منزوی و فاسد به ضرب قلدری و چماق زندان و شلاق می‌خواهد ادامه حیات بدهد!

کمیته مبارزه برای آزادی زندانیان سیاسی این احکام وحشیانه را شدیداً محکوم می‌کند و دوش به دوش مبارزات اعتراضی مردم به جان آمده و هزاران خانواده مصیبت دیده زندانیان سیاسی علیه توحش حکومت اسلامی از همه نهادهای بین‌المللی و وجدانهای بیدار و آگاه جهانیان می‌خواهد این حکومت جنایتکار را تحت فشار بگدارند و با اخراج از کلیه نهادهای بین‌المللی خواهان آزادی کلیه زندانیان سیاسی شوند!

کمیته مبارزه برای آزادی زندانیان سیاسی
۱۶ شهریور ۱۳۹۸
۷ سپتامبر ۲۰۱۹

پیام مینا احدی از کنفرانس هومانیستهای آلمانی به زنان در ایران و معرفی کمپین نه به آپارتاید جنسی در ایران

گفتگو تلویزیون بی بی سی فارسی با خدارحم قلیان، پدر #سپیده_قلیان

برگرفته از صفحه فیس بوکی کانون نویسندگان ایران
نــظــــر بــر خــبــــر
-----------------------------------
بیش از یک قرن زندان برای متهمان پرونده‌ی هفت تپه
امروز خبر احکام مربوط به پرونده‌ی متهمان هفت‌تپه در فضای مجازی منتشر شد. بیش از یک قرن حبس برای اسماعیل بخشی، سپیده قلیان، محمد خنیفر، امیرحسین محمدی‌فرد، ساناز اللهیاری، عسل محمدی و امیر امیرقلی. دو تن از این هفت تن کارگر شرکت نیشکر هفت‌تپه و دیگران مدافعان کارگران معترض بوده‌اند و اخبار اعتراضات را در فضای مجازی پوشش می‌دادند. اکنون در پی ماه‌ها بازداشت و انواع فشارها، قاضی مقیسه به هر یک از چهار نویسنده و تهیه‌کننده‌ی نشریه اینترنتی گام حکم 18 سال و به یکی از آنها (سپیده قلیان) جکم 19 سال‌ونیم زندان داده است.
در توضیح صدور این حکم‌های بسیار سنگین اشاره به شرایط موجود، انباشتگی خواست‌ها و اعتراض‌ها و نیاز حاکمیت به ایجاد رعب و وحشت گرچه لازم است، کفایت نمی‌کند. بهتر است از نزدیک نگاهی به این رویه بیندازیم و منابع تغذیه‌ی سنگینی حکم‌ها را بشناسیم.

نــظــــر بــر خــبــــر
-----------------------------------
بیش از یک قرن زندان برای متهمان پرونده‌ی هفت تپه
امروز خبر احکام مربوط به پرونده‌ی متهمان هفت‌تپه در فضای مجازی منتشر شد. بیش از یک قرن حبس برای اسماعیل بخشی، سپیده قلیان، محمد خنیفر، امیرحسین محمدی‌فرد، ساناز اللهیاری، عسل محمدی و امیر امیرقلی. دو تن از این هفت تن کارگر شرکت نیشکر هفت‌تپه و دیگران مدافعان کارگران معترض بوده‌اند و اخبار اعتراضات را در فضای مجازی پوشش می‌دادند. اکنون در پی ماه‌ها بازداشت و انواع فشارها، قاضی مقیسه به هر یک از چهار نویسنده و تهیه‌کننده‌ی نشریه اینترنتی گام حکم 18 سال و به یکی از آنها (سپیده قلیان) جکم 19 سال‌ونیم زندان داده است.
در توضیح صدور این حکم‌های بسیار سنگین اشاره به شرایط موجود، انباشتگی خواست‌ها و اعتراض‌ها و نیاز حاکمیت به ایجاد رعب و وحشت گرچه لازم است، کفایت نمی‌کند. بهتر است از نزدیک نگاهی به این رویه بیندازیم و منابع تغذیه‌ی سنگینی حکم‌ها را بشناسیم.
یکی از ویژگی‌های دوران‌نمای این پرونده و این احکام، زن بودن سه تن از هفت متهم پرونده است که پنجاه و پنج سال از یک‌صد و شش سال حکم زندان متوجه آنهاست. گر چه تشدید سرکوب و ایجاد رعب و وحشت در دل مردم معترض انگیزه‌ی صدور این‌گونه حکم‌هاست، از منابعی نیز تغذیه می‌شوند که یکی از آنها ستم و نفرت جنسیتی است؛ زن بودن است. در همین روزها عاطفه رنگریز و مرضیه امیری از بازداشت‌شدگان روز جهانی کارگر، یکی پژوهشگر و دیگری خبرنگار، هر یک به بیش از ده سال زندان و ده‌ها ضربه شلاق محکوم شده‌اند. در همین روزها برای اسرین درکاله و مریم محمدی دو فعال حقوق زنان کیفرخواستی سنگین شامل انواع اتهام‌ها ساخته‌اند که مقدمه‌ی صدور حکم‌های سنگین است. فهرست زنان فعال در بند یا دارای پرونده بسیار طولانی است.
منبع دیگر این حکم‌ها ستم و تنفر طبقاتی است. پرونده‌ی هفت‌تپه نوعی شرح اعتراض کارگری - طبقاتی است و برای حافظان نظم موجود چیزی سهمگین‌تر و غیرقابل تحمل‌تر از آن نیست که چنین اعتراض‌هایی سویه‌ی طبقاتی پیدا کند. اسماعیل بخشی و محمد خنیفر دو کارگر هفت تپه مجموعا به بیست سال زندان محکوم شده‌اند و پنج تن دیگر به سبب دفاع از اعتراضات کارگران هفت‌تپه حکم‌های سنگین گرفته‌ و ده‌ها تن از کارگران معترض هفت تپه به زندان و شلاق محکوم شده‌اند و نیز فعالان کارگری که در زندان به‌سر می‌برند بسیارند و پرونده‌های در نوبت رسیدگی فراوان.
سومین منبع تغذیه‌ی حکم‌های سنگینِ متهمان پرونده‌ی هفت تپه، استبداد و تنفر از آزادی بیان است. پنج تن از متهمان جرمی ندارند جز پوشش دادن به اخبار اعتراضات کارگران در قالب یک نشریه‌ی اینترنتی. اعتراض خود نوعی بیان است. آزادی بیان مخل ستم جنسی و ستم طبقاتی است و موجب ناکارآمد کردن یکی از ابزارهای مهم اعمال آن یعنی جهل و خرافه می‌شود.بی‌سبب نیست که حاکمان به‌شدت از آن بیزارند. بسیارند کسانی که به دلیل ابراز نظر یا عقیده‌اشان اکنون در زندان به‌سر می‌برند یا برایشان پرونده‌سازی شده است.
حکم‌های سنگین متهمان اعتراضات هفت‌تپه از هر سه منبع تغذیه شده است و برآمد و برآیند آنهاست. به همین معنا به سه جنبش تاخته‌اند: جنبش‌های کارگری، زنان و آزادی بیان. همین‌ها را نیز در مقابل خود خواهند داشت.
درست است که بیشتر آمران و عاملان صدور این‌گونه احکام از دهه‌ی 60 آمده‌اند و لابد نتایج "طلایی" سرکوب آن دوره را به‌یاد دارند؛ اما نباید از یاد ببرند که اگر آنها همان‌اند، دنیا دیگر شده است. با صدور احکام سنگین وحشتناک حتما فشارها و رنج‌هایی به فعالان عرصه‌های گوناگون و خانواده‌هایشان تحمیل و موانعی در راه اعتراض‌های مردم ایجاد خواهند کرد؛ اما سکوت و سکون را نمی‌توانند بر آنها غالب کنند.

منبع:صفحه فیس بوکی کانون نویسندگان ایران

محکوم شدن ۳۵ سال حبس به عباس نوری


محمد مقیمی وکیل عباس نوری شادکام ، فعال اجتماعی اعلام کرد که وی در شعبه ۱ دادگاه کیفری یک استان یزد به ۳۵ سال حبس محکوم شد. اتهامات وی اهانت به پیامبر ,حضرت موسی , حضرت زهرا , حضرت داود نبی ،حضرت خدیجه به ۳۵ سال حبس و هر اتهام ۷ سال حبس که برابر ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی، یکی از آنها قابل اجراست و ۲ سال اقامت اجباری در نیک شهر محکوم شده است.
همچنین این زندانی از اتهام سب النبی تبرئه شدند.

💥پیام اسماعیل بخشی اززندان بعدازرفتن به دادگاه وابلاغ حکم؛
اسماعیل بخشی پس ازرفتن به دادگاه وابلاغ حکم ظالمانه خوداین شعرراسرودوباعشق به کارگران هفت تپه تقدیم کرد:

می رنجم تاتونرنجی
شادم ازین رنج
می خندم دراین رنج براین رنج
رقصان رنجت رابه دوش می کشم
تاتونرنجی
تاتوبخندی...
۹۸/۶/۱۶
اوین*اسماعیل بخشی

پروین محمدی

در شصت و دومین روز از بازداشت موقت ناعادلانه خواهرم #مریم_محمدی ، جهت اعتراض به اتهامات واهی وارده بر وی( «تشکیل گروه ندای زنان ایران باهدف بر هم زدن امنیت کشور»، «اجتماع و تبانی»، «فعالیت تبلیغی علیه نظام»، «تشویق به فساد و فحشا در فضای مجازی» و «تظاهر به عمل حرام در اماکن عمومی»)
با تعدادی از خانواده های زندانیان که
برای عزیزانشان یا احکام سنگین تعیین کرده اند و یا مدتهای طولانی بدون قبول وثیقه در بازداشت و بلاتکلیف هستند
به مجلس شورای اسلامی مراجعه کردیم
قصد تجمع نداشتیم و فقط میخواستیم با یکی از نماینده ها طرح موضوع کنیم و نامه ایی که هر کدام از خانواده ها سرگذشت زندانی و مشکلاتش را بطور جداگانه تهیه کرده بود ،تحویل دهیم
اما در حالی که منتظر برخی از خانواده ها بودیم
مامورین همیشه حاضر به سراغمان آمدند و علت ایستادن را جویا شدند
بعد از پاسخ ما ،گفتند که مجلس تا ۳۰ شهریور تعطیل است و هیچ نماینده ایی نیست و نامه ها تون را ببرید و به دبیرخانه تحویل دهید و اینجا نیاستید

👇👇👇

پروین محمدی

در شصت و دومین روز از بازداشت موقت ناعادلانه خواهرم #مریم_محمدی ، جهت اعتراض به اتهامات واهی وارده بر وی( «تشکیل گروه ندای زنان ایران باهدف بر هم زدن امنیت کشور»، «اجتماع و تبانی»، «فعالیت تبلیغی علیه نظام»، «تشویق به فساد و فحشا در فضای مجازی» و «تظاهر به عمل حرام در اماکن عمومی»)
با تعدادی از خانواده های زندانیان که
برای عزیزانشان یا احکام سنگین تعیین کرده اند و یا مدتهای طولانی بدون قبول وثیقه در بازداشت و بلاتکلیف هستند
به مجلس شورای اسلامی مراجعه کردیم
قصد تجمع نداشتیم و فقط میخواستیم با یکی از نماینده ها طرح موضوع کنیم و نامه ایی که هر کدام از خانواده ها سرگذشت زندانی و مشکلاتش را بطور جداگانه تهیه کرده بود ،تحویل دهیم
اما در حالی که منتظر برخی از خانواده ها بودیم
مامورین همیشه حاضر به سراغمان آمدند و علت ایستادن را جویا شدند
بعد از پاسخ ما ،گفتند که مجلس تا ۳۰ شهریور تعطیل است و هیچ نماینده ایی نیست و نامه ها تون را ببرید و به دبیرخانه تحویل دهید و اینجا نیاستید

چندین بار این تذکر انجام شد تا اینکه
نامه های شخصی به همراه یک نامه دسته جمعی به امضای همه خانواده های زندانیان حاضر را تحویل دبیرخانه دادیم
مشاهده کردیم که بخش تحویل کیف و موبایل فعال است پرسیدیم مگر نماینده ها حضور دارند که تحویل وسایل ارباب رجوع انجام میشود
گفتند برخی از نماینده ها هستند
یک نفر از جمع خانواده ها به نمایندگی وارد مجلس شد تا بتواند با مسئول دفتر یکی از نماینده ها هماهنگ دیدار حضوری خانواده ها شود
سپس به دادستانی تهران در ۱۵ خرداد رفتیم و فرم دیدار با دادستان را پر کردیم
موقع تحویل تقاضای دیدار ،متوجه شدیم که ۳۰۰ نفر از تقاضا کنندگان جهت دیدار با دادستان در جلوی صف قرار دارند و منشی دفتر گفت که طی سه هفته دیگر باهاتون تماس گرفته میشود
همگی خسته از کار فرسایشی اداری به امید آزادی عزیزانمان به زندگی روزمره برگشتیم
دست از آزار زندانی و خانواده اش بردارید

یکسال از اعدام جنایتکارانه زانیار و لقمان مرادی و رامین حسین پناهی توسط جمهوری اسلامی گذشت. در حالیکه محل دفن این عزیزان هنوز به خانواده های آنها اطلاع داده نشده است. یکسال پیش در چنین روزهای حسن صالحی سخنگوی کمیته بین المللی علیه اعدام درباره اعدام زانیار و لقمان مرادی و رامین حسین پناهی پیامی ارسال کرد که در سالگرد اعدام این عزیزان مجددا پخش می کنیم

بیاد رامین حسین پناهی، زانیار مرادی و لقمان مرادی در اولین سالگرد اعدامشان- یادشان گرامی باد
وازه های رنگین از احساس درد
متن: شمه صلواتی
صدا و تدوین ویدئو: سیامک زارع

رکسانا تلارمی

متن زیر همدردی ناچیزیست به شعر اسماعیل بخشی، کارگر زندانی، که به کارگران هفت تپه تقدیم کرده است؛

آری حقیقت نزد توست و رنج های آدمی را پایانی نیست. پدیده مرگ که ظاهرا نقطه ی اوج رنج های ما انسان ها به حساب می آید تنها حضوریست از رنج، در برهه ای از زندگی، در فقدانی که بر ما وارد می شود و زهر تلخیست که جان و پود آدمی را تکان می دهد، اما با این همه مقایسه ایست بی ربط از این همه رنجی که در طول زندگی به ما انسان ها تحمیل می شود.
رنج هایی دیگر، چون رنج زیستن در فقر، رنج زیستن در بیماری، رنج زیستن در بی‌کسی، رنج زیستن در جنگ و آواره گی و رنج زیستن در نبود آزادی از آن دست رنج هایی هستند که هستی انسان را همواره به مخاطره می‌اندازند.
ایا این رنج‌های بشری را می‌شود جدا از این سیستم نابرابر جهانی تعریف نمود؟
آیا رنج زندگی در فقر و بیماری، بیکاری و بهره کشی از انسان، که سرچشمه اش به توزیع نابرابر ثروت در نبود عدالت در جهان بر می گردد بستگی ندارد؟
حال چگونه می توانیم خود را از این رنج های تحمیل شده رها کنیم. 👇👇

رکسانا تلارمی

متن زیر همدردی ناچیزیست به شعر اسماعیل بخشی، کارگر زندانی، که به کارگران هفت تپه تقدیم کرده است؛

آری حقیقت نزد توست و رنج های آدمی را پایانی نیست. پدیده مرگ که ظاهرا نقطه ی اوج رنج های ما انسان ها به حساب می آید تنها حضوریست از رنج، در برهه ای از زندگی، در فقدانی که بر ما وارد می شود و زهر تلخیست که جان و پود آدمی را تکان می دهد، اما با این همه مقایسه ایست بی ربط از این همه رنجی که در طول زندگی به ما انسان ها تحمیل می شود.
رنج هایی دیگر، چون رنج زیستن در فقر، رنج زیستن در بیماری، رنج زیستن در بی‌کسی، رنج زیستن در جنگ و آواره گی و رنج زیستن در نبود آزادی از آن دست رنج هایی هستند که هستی انسان را همواره به مخاطره می‌اندازند.
ایا این رنج‌های بشری را می‌شود جدا از این سیستم نابرابر جهانی تعریف نمود؟
آیا رنج زندگی در فقر و بیماری، بیکاری و بهره کشی از انسان، که سرچشمه اش به توزیع نابرابر ثروت در نبود عدالت در جهان بر می گردد بستگی ندارد؟
حال چگونه می توانیم خود را از این رنج های تحمیل شده رها کنیم؟
تنها پاسخی که به ذهن می‌رسد این است که، می‌باید با سرچشمه این رنج ها مقابله کرد و ریشه آنرا خشکاند.
آیا پادزهر دیگری سراغ داریم جز ایستادگی؟ جز مقاومت؟ و جز مبارزه با عاملان و مسببین این زندگی سراسر رنج؟!
آیا جز شناسایی عامل اصلی این مصیبت و از بین بردنش راه واقعی دیگری را می‌توان سراغ گرفت؟
نه، هیچ تسلایی برای رنج جانکاهمان نیست جز مقابله و مبارزه با این سیستم جهانی که انسان را در این مخمصه‌ی زندگی مملو از رنج انداخته است. تنها انتخابمان این است: مقاومت! مبارزه! پیروزی !
انتخاب تو انتخاب ما نیز هست.
شعر “رنج” از اسماعیل بخشی، کارگر زندانی که به کارگران هفت تپه تقدیم کرده است :
می رنجم تا تو نرنجی
شادم ازین رنج
می خندم در این رنج بر این رنج
رقصان رنجت را به دوش می کشم
تا تو نرنجی.
«اسماعیل بخشی»

گفتگو مادر #عسل_محمدی با تلویزیون ایران اینترنشنال درباره وضعیت و حکم صادره برای این عضو تحریریه نشریه گام

از صفحه اینستاگرام #ناهید_شقاقی و #اکرم_نصیریان


عزیزان سلام
ممنون از اینکه پیگیر احوالمون بودید .
ما رفتیم و برگشتیم
تشدید وثیقه و در نتیجه تشدید جرم شدیم ، البته هنوز نمی دونیم مرگمون چیه ، هفته بعد بازم می ریم،
شاید اون موقع بهمون بگن
بهر حال برگشتیم
تا شب چه زائد باز...

#پاسخ_مطالبات_زنان_زندان_پرونده_سازی_نیست
#سرکوب_فعالین_را_متوقف_کنید

#زانیار_مرادی و #لقمان_مرادی یکسال پس از اعدامشان
#زانیار_مرادی
#لقمان_مرادی
#رامین_حسین_پناهی

تظاهرات علیه جمهورجنایتکار اسلامی در شهر فرانکفورت
علیه احکام زندان و شلاق برای کارگران زندانی هفت تپه بپا خیزیم
لطفا به اشتراک بگذارید

مردم آزادیخواه شهر استکهلم فردا ده سپتامبر برابر با باز گشایی پاییزی پارلمان و طبق روال هر ساله صدها نفر از مخالفین راسیسم و حامی پناهجویان و معترضین به سیاست های ضد انسانی دولت سوئد در استکهلم تجمع میکنند ، امسال شما را دعوت میکنیم ضمن حمایت از خواست تجمع کنندگان در میدان سرگستوری به احکام سنگین زندان وشلاق بازداشت شدگان اعتراضات کارگری هفت تپه ومماشات ورابطه دولت سوید با حکومت جمهوری اسلامی اعتراض کنیم و خواهان بایکوت رژیم ضد کارگر و ضد زن جمهوری اسلامی شویم وعده ما ساعت 17 فردا سه شنبه در میدان سرگستوری در استکهلم
کارگر زندانی و زندانی سیاسی آزاد باید گردد
هرمز رها- مسئول کمیته بین المللی علیه اعدام

امروز کارگران احضار شده فولاد اهواز دستجمعی به دادگستری استان مراجعه می‌کنند. کارگران گروه ملی صنعتی فولاد اهواز در محل شرکت بی صبرانه منتظر نتیجه بودند. دادگستری اعلام می‌کند که چرا اینجا آمدید، احضار شایعه است و ما کاری با شما نداریم. کارگران می‌گویند شما پیام فرستادید و آنها انکار می‌کنند. وحشت از اعتراض و اتحاد کارگران و احتمال اعتصاب باعث شد حکم شان را پس بگیرند. زنده باد اتحاد کارگران فولاد.

پیام عسل محمدی پس از ابلاغ حکم ظالمانه‌ اش

«با هم سر صحبتی را باز می کنیم
در نیمه قطع می شود.
می رویم که دیواری بسازیم
ما را نمی گذارند که تمامش کنیم.
و آوازمان نیز قطع شده.
همه چیز را افق به انجام می رساند.
بر فراز چادر ها افواج ستارگان می گذرند
گاه خسته، گاه تلخکام،
با این همه مُطمئن به راهشان، به راهمان.

رُفقا، ما همه چیز را قسمت کردیم،
نان را، آب را، سیگار را، غم را و امید را؛
حال می توانیم زندگی کنیم یا که بمیریم ساده و زیبا بسیار زیبا
انگار که سحرگاهان دری را باز کنیم
و به آفتاب و به دنیا صبح بخیر بگوئیم...»

عسل محمدی - ۹۸/۶/۱۶ - اوین