امروز مراسم علیرضا بود مادرش نقل میپاشید رو مزارش شهناز مادر مصطفی دوباره لباس سیاه به تن کرده بود کنار مهناز مادر علیرضا با اشک ایستاده بود مهناز با چنگ به صورتش کشید صورتش پر از خون شد خون خراش صورتش روی عکس علیرضا پاشید و شهناز مادر مصطفی دستاش گرفت اخه این دوتا دست ی حس درد تجربه مشترک دارن جیگر گوشه هاشون خونی به دل خاک سپردن مادر سهیل عربی ناله میزد راحله از خانواده کشته شده های دهه شصت ایستاده بود کنار مادر علیرضا راحله حتی ی قبر هم از عزیزش نداره جای مادر سینا قنبری بیست یک ساله که در زندان کشته شد خالی بود که ی دفعه دیدم بانویی گریان به سمت مزار نزدیک شد خواهر وحید صیاد نصیر بود خواهری که برادرشو چندماه قبل در زندان قم کشتن وحیدی که استاد دانشگاه بود انقدر خون بالا اورد در اثر اعتصاب غذا تا جاودانه شد چی بگم چی بنویسم باید می امدید میدید اشک خانواده کشته شده هارو نفر بعدی کی هست من یا تو خانواده هارو تنها نزاریم این جوان ها اقایی تاریخ رو از ان خود کردن روحتون در ارامش علیرضا سینا وحید 😔
لیلا میرغفاری
لیلا میرغفاری
یاسمن آریانی زندانی سیاسی سابق و مادرش منیره عربشاهی که هم اکنون هر دو در زندان قرچک ورامین به سر میبرند در پی قتل علیرضا شیرمحمدعلی در زندان تهران بزرگ با انتشار پیامی، ضمن ابراز همدردی با مادر این زندانی سیاسی، خواهان توجه به وضعیت زندانیان سیاسی دیگر که هم اکنون بر خلاف اصل تفکیک جرائم در زندانهای مختلف تحمل حبس میکنند شدند. این دو فعال مدنی در بخشی از این نامه گفتهاند “نگذاریم خون علیرضا پایمال شود و یادش مثل بسیاری دیگر به آه و افسوس خوردنی گاه به گاه ختم شود.”
جمعه ۲۴ خردادماه ۹۸، یاسمن آریانی و مادرش منیره عربشاهی با انتشار پیام تسلیتی از زندان قرچک ورامین با مادر علیرضا شیرمحمدعلی، زندانی سیاسی به قتل رسیده ابراز همدردی کردند.
جمعه ۲۴ خردادماه ۹۸، یاسمن آریانی و مادرش منیره عربشاهی با انتشار پیام تسلیتی از زندان قرچک ورامین با مادر علیرضا شیرمحمدعلی، زندانی سیاسی به قتل رسیده ابراز همدردی کردند.
نامه آتنا دائمی در خصوص انتقال سپیده قلیان به زندان قرچک ورامین؛
“اطمینان دارم که عزمش بیشتر خواهد شد”
“اطمینان دارم که عزمش بیشتر خواهد شد”
نامه آتنا دائمی در خصوص انتقال سپیده قلیان به زندان قرچک ورامین؛ “اطمینان دارم که عزمش بیشتر خواهد شد”
"بیست و دو ساله است! در حسرت آزادی و برابری. در اولین تجربهاش از زندان با نهایت سرکوب مواجه شد. دخترک را کتک زدند و در برابر دوربین نشاندند و او را مجبور به اعتراف علیه خود کردند و تا ابد زخمی عمیق بر روانش وارد کردند، اما نه زخمی که او را از پای اندازد، بلکه قطعا مصممتر از قبل خواهد شد! فیلم اعترافات اجباری و تحت شکنجه او را از دستگاه دروغپراکنی خود پخش کردند، بیآنکه چهرهاش را بپوشانند. کسی معترض نشد که نقض حقوق متهم شده است، چون او که رقاص یا قاتلِ خودی نبود که بخواهند با بلوا بر سر او افکار عمومی را از مسائل اصلی چون اختلاسها یا لابیهای نایاک و آلترناتیوسازی و تعاملات پشت پرده، منحرف کنند! در طول مدت شکنجههای فیزیکی او را در سلول مردانه نگهداری کردند و بعد او را به بند عمومی فرستادند. سپس او را بعد از ۱۵ ساعت در راه بودن با غل و زنجیر و چشمبند به طهران و زندان اوین منتقل و پس از چند هفته به قرچک تبعیدش کردند. به دانشگاه علوم سیاسی! به نمایشگاه مرور آثار چهل ساله جمهوری اسلامی! گمان میکنند برای کسی که در اوج جوانی خود پا در راه مبارزه گذاشته و از همه چیز گذشته، تفاوتی دارد که در کدام زندان باشد! اطمینان دارم که عزمش بیشتر خواهد شد و این قبیل سرکوبها در او و امثال او اثر نخواهد کرد. او را به جایی فرستادند که حتی زندانیان مواد مخدریاش شعاری دارند مبنی بر اینکه: “نمیشود حبس مواد را بکشیم خود مواد را نکشیم”.
سپیده قلیان دختر جوان آزادی خواه کشورمان سراسر از شور زندگیست امثال او کم نیستند و همچنان تکثیر میشوند…
آتنا دائمی-فعال حقوق بشر-اوین-خرداد ۹۸"
"بیست و دو ساله است! در حسرت آزادی و برابری. در اولین تجربهاش از زندان با نهایت سرکوب مواجه شد. دخترک را کتک زدند و در برابر دوربین نشاندند و او را مجبور به اعتراف علیه خود کردند و تا ابد زخمی عمیق بر روانش وارد کردند، اما نه زخمی که او را از پای اندازد، بلکه قطعا مصممتر از قبل خواهد شد! فیلم اعترافات اجباری و تحت شکنجه او را از دستگاه دروغپراکنی خود پخش کردند، بیآنکه چهرهاش را بپوشانند. کسی معترض نشد که نقض حقوق متهم شده است، چون او که رقاص یا قاتلِ خودی نبود که بخواهند با بلوا بر سر او افکار عمومی را از مسائل اصلی چون اختلاسها یا لابیهای نایاک و آلترناتیوسازی و تعاملات پشت پرده، منحرف کنند! در طول مدت شکنجههای فیزیکی او را در سلول مردانه نگهداری کردند و بعد او را به بند عمومی فرستادند. سپس او را بعد از ۱۵ ساعت در راه بودن با غل و زنجیر و چشمبند به طهران و زندان اوین منتقل و پس از چند هفته به قرچک تبعیدش کردند. به دانشگاه علوم سیاسی! به نمایشگاه مرور آثار چهل ساله جمهوری اسلامی! گمان میکنند برای کسی که در اوج جوانی خود پا در راه مبارزه گذاشته و از همه چیز گذشته، تفاوتی دارد که در کدام زندان باشد! اطمینان دارم که عزمش بیشتر خواهد شد و این قبیل سرکوبها در او و امثال او اثر نخواهد کرد. او را به جایی فرستادند که حتی زندانیان مواد مخدریاش شعاری دارند مبنی بر اینکه: “نمیشود حبس مواد را بکشیم خود مواد را نکشیم”.
سپیده قلیان دختر جوان آزادی خواه کشورمان سراسر از شور زندگیست امثال او کم نیستند و همچنان تکثیر میشوند…
آتنا دائمی-فعال حقوق بشر-اوین-خرداد ۹۸"