روز شنبه ١٤ اکتبر به دعوت کمیته بین المللی علیه اعدام کنفرانسی در شهر کلن آلمان به مناسبت ١٠ اکتبر روز جهانی علیه عدام و در گرامیداشت یاد ریحانه جباری که در ٢٥ اکتبر در ایران اعدام شد، برگزار شد
در این برنامه در ابتدا مارتین یانسن با خوشامد گویی به حاضرین در مورد روز جهانی علیه اعدام حرف زد و سخنرانان را معرفی کرد. سپس زینا فوگت نویسنده وژورنالیست و از مسئولین ابتکار علیه اعدام در مورد مبارزه علیه اعدام در امریکا سخنرانی کرد. او از دو نفر محکوم به اعدام در امریکا بطور مفصل صحبت کرد و گفت که سیستم در امریکا و دستگاه رسیدگی به جرائم کاملا طبقاتی است و فقرا امکان دفاع از خود را ندارند، او گفت در امریکا در پروسه رسیدگی به جرائم تبلیغات پوپولیستی و ضد متهمین انجام میشود و در مجموع افکار عمومی پذیرای اعدام هست. روسای جمهور رسما و علنا از اعدام دفاع میکنند و اعدام را راه مقابله با جرائم و دفاع از امنیت جامعه به افکار عمومی میفروشند.
زینا فوگت گفت طبعا ما در مورد حکومتی حرف میزنیم که جرات نمیکند منتقد و یا فعال سیاسی را به اعدام محکوم کند و فقط متهمین به قتل و یا جرایم اجتماعی را به اعدام محکوم میکند. او در باره همراهی کردن یک مرد جوان ٣٠ ساله در امریکا تا اطاق اعدام و تجربه دردناک خود در این مورد حرف زد و در پایان گفت اعدام قتل عامدانه توسط دولتها است و باید در همه جا ممنوع شود.
سپس فیلم کوتاهی از تلویزیون شبکه یک آلمان در بخش اخبار نمایش داده شده بود که در روز اجرای حکم اعدام ریحانه جباری پخش شده بود. در این برنامه تلویزیون آلمان از اجرای ظالمانه حکم اعدام ریحانه و از فعالیتهای شعله پاکروان مادر او حرف زد و سپس گفت دولت آلمان این اعدام و کلا اعدام را محکوم میکند. در ادامه مجری برنامه با معرفی ریحانه جباری و کمپین گسترده برای نجات جان او گفت که مادر ریحانه شعله پاکروان پیامی ارسال کرده است که در ابتدا به زبان فارسی و سپس متن آلمانی آنرا میخوانیم. شهلا خباززاده پیام فارسی شعله پاکروان را خواند و مارتین یانسن متن آلمانی پیام را برای حاضرین قرائت کرد.
سپس مینا احدی سخنرانی کرد. او در سخنرانی خود به آغاز اعدامها در ایران بعداز روی کار آمدن جمهوری اسلامی ایران و اعدام صدها فعال سیاسی اشاره کرد و گفت جمهوری اسلامی ایران با اعدام سرکار آمد و سپس در سال ١٣٦٠ و ١٣٦٧ هزاران نفر منتقد و معترض را کشت. این حکومت از اعدام کودکان هم ابایی نداشت. در ادامه مینا احدی در مورد اعدامها در دو دهه اخیر حرف زد و اینکه سیستم قضایی جمهوری اسلامی ایران یک دستگاه جنایت سازمان یافته است و بویژه دستگاه مخوفی است علیه زنان و زن ستیزی اسلامی در این سیستم بسیار آشکار است . در این دستگاه کودک به اعدام محکوم میشود و مبارزه با همه این جنایات در دستور کار سازمانای علیه اعدام هست. مینا احدی در مورد نحوه فعالیت کمیته علیه اعدام و نگرش خود به مبارزه علیه اعدما حرف زد و گفت سعی کرده کاری کند که هر محکوم به اعدام چهره داشته باشد و این انسان کشی فقط به یک آمار تبدیل نشود که گفته شود صدها نفر اعدام شده اند بدون اینکه جامعه بتواند بفهمد کی و چه کسانی با کدام قیافه و پیشینه و خانواده و علایق اعدام شدند. احدی کمپین هایی را معرفی کرد و گفت کدام یکبه نتیجه رسید و کدام نه . و در پایان گفت جنبش علیه اعدام در ایران قوی است و از تشکیل ایران تریبونال و محکومیت جمهوری اسلامی حرف زد و گفت دولت آلمان و دوول غربی فقط به دادن بیانیه هایی در محکومیت اعدام بسنده کرده و علیه اعدام رسما کاری نمیکنند.
در ادامه و بعنوان آخرین سخنران فلورین چفایی از فعالین علیه اعدام و از مسئولین سایت پربیننده و مهم هومانیستها در آلمان سخنرانی کرد . او در مورد اینکه با مبارزه علیه اعدام از طریق کمیته علیه اعدام آشنا تر شده و کمپین هایی را در مقابله با اعدام سهیل عربی و ریحانه جباری و .. به همراه مینا احدی سازمان داده حرف زد و در رابطه با اینکه هر تک نفر میتواند موثر علیه اعدام فعالیت کند حرف زد و به معرفی یک شخصیت مهم علیه اعدام و کسی که برای اولین نفر در قرن نوزده کمپین علیه اعدام سازمان داد حرف زد و در پایان از همه دعوت کرد علیه اعدام کاری بکنند. این برنامه با سخنرانی فلورین چفایی و تشکر مارتین از حاضرین به پایان رسید
@Icaeir
در این برنامه در ابتدا مارتین یانسن با خوشامد گویی به حاضرین در مورد روز جهانی علیه اعدام حرف زد و سخنرانان را معرفی کرد. سپس زینا فوگت نویسنده وژورنالیست و از مسئولین ابتکار علیه اعدام در مورد مبارزه علیه اعدام در امریکا سخنرانی کرد. او از دو نفر محکوم به اعدام در امریکا بطور مفصل صحبت کرد و گفت که سیستم در امریکا و دستگاه رسیدگی به جرائم کاملا طبقاتی است و فقرا امکان دفاع از خود را ندارند، او گفت در امریکا در پروسه رسیدگی به جرائم تبلیغات پوپولیستی و ضد متهمین انجام میشود و در مجموع افکار عمومی پذیرای اعدام هست. روسای جمهور رسما و علنا از اعدام دفاع میکنند و اعدام را راه مقابله با جرائم و دفاع از امنیت جامعه به افکار عمومی میفروشند.
زینا فوگت گفت طبعا ما در مورد حکومتی حرف میزنیم که جرات نمیکند منتقد و یا فعال سیاسی را به اعدام محکوم کند و فقط متهمین به قتل و یا جرایم اجتماعی را به اعدام محکوم میکند. او در باره همراهی کردن یک مرد جوان ٣٠ ساله در امریکا تا اطاق اعدام و تجربه دردناک خود در این مورد حرف زد و در پایان گفت اعدام قتل عامدانه توسط دولتها است و باید در همه جا ممنوع شود.
سپس فیلم کوتاهی از تلویزیون شبکه یک آلمان در بخش اخبار نمایش داده شده بود که در روز اجرای حکم اعدام ریحانه جباری پخش شده بود. در این برنامه تلویزیون آلمان از اجرای ظالمانه حکم اعدام ریحانه و از فعالیتهای شعله پاکروان مادر او حرف زد و سپس گفت دولت آلمان این اعدام و کلا اعدام را محکوم میکند. در ادامه مجری برنامه با معرفی ریحانه جباری و کمپین گسترده برای نجات جان او گفت که مادر ریحانه شعله پاکروان پیامی ارسال کرده است که در ابتدا به زبان فارسی و سپس متن آلمانی آنرا میخوانیم. شهلا خباززاده پیام فارسی شعله پاکروان را خواند و مارتین یانسن متن آلمانی پیام را برای حاضرین قرائت کرد.
سپس مینا احدی سخنرانی کرد. او در سخنرانی خود به آغاز اعدامها در ایران بعداز روی کار آمدن جمهوری اسلامی ایران و اعدام صدها فعال سیاسی اشاره کرد و گفت جمهوری اسلامی ایران با اعدام سرکار آمد و سپس در سال ١٣٦٠ و ١٣٦٧ هزاران نفر منتقد و معترض را کشت. این حکومت از اعدام کودکان هم ابایی نداشت. در ادامه مینا احدی در مورد اعدامها در دو دهه اخیر حرف زد و اینکه سیستم قضایی جمهوری اسلامی ایران یک دستگاه جنایت سازمان یافته است و بویژه دستگاه مخوفی است علیه زنان و زن ستیزی اسلامی در این سیستم بسیار آشکار است . در این دستگاه کودک به اعدام محکوم میشود و مبارزه با همه این جنایات در دستور کار سازمانای علیه اعدام هست. مینا احدی در مورد نحوه فعالیت کمیته علیه اعدام و نگرش خود به مبارزه علیه اعدما حرف زد و گفت سعی کرده کاری کند که هر محکوم به اعدام چهره داشته باشد و این انسان کشی فقط به یک آمار تبدیل نشود که گفته شود صدها نفر اعدام شده اند بدون اینکه جامعه بتواند بفهمد کی و چه کسانی با کدام قیافه و پیشینه و خانواده و علایق اعدام شدند. احدی کمپین هایی را معرفی کرد و گفت کدام یکبه نتیجه رسید و کدام نه . و در پایان گفت جنبش علیه اعدام در ایران قوی است و از تشکیل ایران تریبونال و محکومیت جمهوری اسلامی حرف زد و گفت دولت آلمان و دوول غربی فقط به دادن بیانیه هایی در محکومیت اعدام بسنده کرده و علیه اعدام رسما کاری نمیکنند.
در ادامه و بعنوان آخرین سخنران فلورین چفایی از فعالین علیه اعدام و از مسئولین سایت پربیننده و مهم هومانیستها در آلمان سخنرانی کرد . او در مورد اینکه با مبارزه علیه اعدام از طریق کمیته علیه اعدام آشنا تر شده و کمپین هایی را در مقابله با اعدام سهیل عربی و ریحانه جباری و .. به همراه مینا احدی سازمان داده حرف زد و در رابطه با اینکه هر تک نفر میتواند موثر علیه اعدام فعالیت کند حرف زد و به معرفی یک شخصیت مهم علیه اعدام و کسی که برای اولین نفر در قرن نوزده کمپین علیه اعدام سازمان داد حرف زد و در پایان از همه دعوت کرد علیه اعدام کاری بکنند. این برنامه با سخنرانی فلورین چفایی و تشکر مارتین از حاضرین به پایان رسید
@Icaeir
نامه سرگشاده سهیل عربی به مناسبت پایان اعتصاب غذا در زندان
خبرگزاری هرانا – سهیل عربی، زندانی عقیدتی محبوس در زندان اوین اخیرا به حدود دو ماه اعتصاب غذای اعتراضی خود پایان داده است. او در روزهای گذشته به بند ۳۵۰ زندان اوین که محل شناخته شده نگهداری زندانی سیاسی است منتقل شد. آقای عربی به مناسب این جابجایی و پایان اعتصاب غذای خود نامه ای نوشته است که در ادامه میخوانید.
به گزارش هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، سهیل عربی، زندانی عقیدتی محبوس در زندان اوین که از مردادماه سال جاری اعتصاب غذای خود را در اعتراض به آزار و اذیت خانواده و پرونده سازی های دستگاه امنیتی و همینطور جلوگیری از آزادی به موقع خود آغاز کرده بود مدتی پیش پس از ۵۲ روز اعتصاب با وعده مساعد مسئولین به این اعتراض پایان داد.
آقای عربی در اواخر هفته گذشته به بند ۳۵۰ زندان اوین که محل نگهداری زندانیان عقیدتی است منتقل شد. این انتقال و اجرای اصل تفکیک جرایم با استقبال آقای عربی روبرو شد.
این زندانی عقیدتی به همین مناسبت با نگارش نامه ای سرگشاد به مناسبت پایان اعتصاب غذای اعتراضی خود و همینطور استقبال از اجرای اصل تفکیک جرایم واکنش نشان داده است.
در این گزارش همچنین جدیدترین تصاویر سهیل عربی منتشر می شود که به وضوح نشان دهنده تاثیر اعتصاب غذای طولانی او در مقایسه با شرایط پیش از اعتصاب است.
متن کامل نامه سهیل عربی را به نقل از هرانا در ادامه بخوانید:
ما تا رسیدن به بی مرگی امید هر روز مرده ایم
به خانه (بند ۳۵۰ اوین) باز گشتم
موقتا اعتصاب غذایم را شکستم،پیروز شدیم ،موقتا اعتصاب غذایم را شکستم.
سلام مادر ،بازگشت به بند ۳۵۰ آنقدر مرا خوشحال کرد که حتی آزاد شدن از زندان هم برایم اینقدر خوش آیند نبود.
دیگر نگران نباش به خاطر تو و به این دلیل که هیچ چیز به جز اشکهای تو مرا نمی تواند بشکند پس از مشورت با اساتید و دوستانم عبد الفتاح سلطانی ،اسماعیل عبدی و آرش صادقی عزیز موقتا به اعتصاب غذایم پایان دادم.
شادم و شاد باش ! باور کن هیچ جای دنیا را به اندازه اینجا و آدمهایش دوست ندارم .
من بی لنز ناب زیستن نتوانم
بی قلم کشید بار تن نتوانم
خرسند از آنم که بازجو گوید
هشت سال دیگه حبس بکش و من می توانم
من نمی توانم در جامعه ای زندگی کنم که افرادش در برابر ظلم و جنایت سکوت می کنند.
نه زندگی کرده ایم که از مرگ بترسیم
و نه آزادمان گذاشتند که از زندانهایشان هراسی داشته باشیم.
بسیاری از انسانهای بیرون از زندان گمان می کنند که زنده اند اما تا روزی که در بند ۳۵۰ باشم نه اعتصاب غذا میکنم و نه درخواستی از مسئولان جمهوری اسلامی خواهم داشت و حتی به بازپرسی هم نخواهم رفت.
مزدورانی چون صلواتی و مقیسه شایسته آن نیستند که قاضی من باشند ، روزی در یک دادگاه علنی محاکمه می شوم و قضاتی عادل مرا برای ساعتها وقتی که گذاشتم تا به قصد روشنگری مقاله بنویسم و ترجنه کنم و عکس بیاندازم تقدیر خواهند کرد.
گمان می کنم زندگی در اتاق هشت درکنار قهرمانهایی چون اسماعیل عبدی ، آرش صادقی بهترین پاداش برای خوب زیستتم بوده است.
به خودم افتخار می کنم ، سختی های بسیاری کشیدم که به لجن تن در ندهم و حافظ شرایط موجود نشوم.
بزرگترین درسی که در دانشگاه اوین آموختم این بود که آنچه ما را نکشد باعث قدرتمند تر شدن ما خواهد شد.
چهار سال حبس ،دو سال زیر حکم اعدام بودن و پنجاه و دو روز اعتصاب غذا چنان قدرتی به من داده است که دیگر از هیچ چیز نمی هراسم.
با قدرت بیشتر به مبارزه ادامه می دهم و از تمام انسانهایی که در سرتاسر جهان از من حمایت کردند ممنونم.
به لطف هشتگ ها و حمایت های شما بود که حکم اعدام من شکست و پس از زجر های بسیاری که در بند هفت کشیدم به خانه بازگشتم.
باشد که به زودی سرنگونی این سیستم فاسد را جشن بگیریم .
می بینم آن روزی را که درهای اوین را می شکنید ، ما را از زندان آزاد می کنید و با هم “سر اومد زمستون” می خوانیم.
به امید پیروزی های بزرگتر
سهیل عربی
بیست و چهار مهر ۱۳۹۶
زندان اوین
بند ۳۵۰
اتاق هشت
@Icaeir
خبرگزاری هرانا – سهیل عربی، زندانی عقیدتی محبوس در زندان اوین اخیرا به حدود دو ماه اعتصاب غذای اعتراضی خود پایان داده است. او در روزهای گذشته به بند ۳۵۰ زندان اوین که محل شناخته شده نگهداری زندانی سیاسی است منتقل شد. آقای عربی به مناسب این جابجایی و پایان اعتصاب غذای خود نامه ای نوشته است که در ادامه میخوانید.
به گزارش هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، سهیل عربی، زندانی عقیدتی محبوس در زندان اوین که از مردادماه سال جاری اعتصاب غذای خود را در اعتراض به آزار و اذیت خانواده و پرونده سازی های دستگاه امنیتی و همینطور جلوگیری از آزادی به موقع خود آغاز کرده بود مدتی پیش پس از ۵۲ روز اعتصاب با وعده مساعد مسئولین به این اعتراض پایان داد.
آقای عربی در اواخر هفته گذشته به بند ۳۵۰ زندان اوین که محل نگهداری زندانیان عقیدتی است منتقل شد. این انتقال و اجرای اصل تفکیک جرایم با استقبال آقای عربی روبرو شد.
این زندانی عقیدتی به همین مناسبت با نگارش نامه ای سرگشاد به مناسبت پایان اعتصاب غذای اعتراضی خود و همینطور استقبال از اجرای اصل تفکیک جرایم واکنش نشان داده است.
در این گزارش همچنین جدیدترین تصاویر سهیل عربی منتشر می شود که به وضوح نشان دهنده تاثیر اعتصاب غذای طولانی او در مقایسه با شرایط پیش از اعتصاب است.
متن کامل نامه سهیل عربی را به نقل از هرانا در ادامه بخوانید:
ما تا رسیدن به بی مرگی امید هر روز مرده ایم
به خانه (بند ۳۵۰ اوین) باز گشتم
موقتا اعتصاب غذایم را شکستم،پیروز شدیم ،موقتا اعتصاب غذایم را شکستم.
سلام مادر ،بازگشت به بند ۳۵۰ آنقدر مرا خوشحال کرد که حتی آزاد شدن از زندان هم برایم اینقدر خوش آیند نبود.
دیگر نگران نباش به خاطر تو و به این دلیل که هیچ چیز به جز اشکهای تو مرا نمی تواند بشکند پس از مشورت با اساتید و دوستانم عبد الفتاح سلطانی ،اسماعیل عبدی و آرش صادقی عزیز موقتا به اعتصاب غذایم پایان دادم.
شادم و شاد باش ! باور کن هیچ جای دنیا را به اندازه اینجا و آدمهایش دوست ندارم .
من بی لنز ناب زیستن نتوانم
بی قلم کشید بار تن نتوانم
خرسند از آنم که بازجو گوید
هشت سال دیگه حبس بکش و من می توانم
من نمی توانم در جامعه ای زندگی کنم که افرادش در برابر ظلم و جنایت سکوت می کنند.
نه زندگی کرده ایم که از مرگ بترسیم
و نه آزادمان گذاشتند که از زندانهایشان هراسی داشته باشیم.
بسیاری از انسانهای بیرون از زندان گمان می کنند که زنده اند اما تا روزی که در بند ۳۵۰ باشم نه اعتصاب غذا میکنم و نه درخواستی از مسئولان جمهوری اسلامی خواهم داشت و حتی به بازپرسی هم نخواهم رفت.
مزدورانی چون صلواتی و مقیسه شایسته آن نیستند که قاضی من باشند ، روزی در یک دادگاه علنی محاکمه می شوم و قضاتی عادل مرا برای ساعتها وقتی که گذاشتم تا به قصد روشنگری مقاله بنویسم و ترجنه کنم و عکس بیاندازم تقدیر خواهند کرد.
گمان می کنم زندگی در اتاق هشت درکنار قهرمانهایی چون اسماعیل عبدی ، آرش صادقی بهترین پاداش برای خوب زیستتم بوده است.
به خودم افتخار می کنم ، سختی های بسیاری کشیدم که به لجن تن در ندهم و حافظ شرایط موجود نشوم.
بزرگترین درسی که در دانشگاه اوین آموختم این بود که آنچه ما را نکشد باعث قدرتمند تر شدن ما خواهد شد.
چهار سال حبس ،دو سال زیر حکم اعدام بودن و پنجاه و دو روز اعتصاب غذا چنان قدرتی به من داده است که دیگر از هیچ چیز نمی هراسم.
با قدرت بیشتر به مبارزه ادامه می دهم و از تمام انسانهایی که در سرتاسر جهان از من حمایت کردند ممنونم.
به لطف هشتگ ها و حمایت های شما بود که حکم اعدام من شکست و پس از زجر های بسیاری که در بند هفت کشیدم به خانه بازگشتم.
باشد که به زودی سرنگونی این سیستم فاسد را جشن بگیریم .
می بینم آن روزی را که درهای اوین را می شکنید ، ما را از زندان آزاد می کنید و با هم “سر اومد زمستون” می خوانیم.
به امید پیروزی های بزرگتر
سهیل عربی
بیست و چهار مهر ۱۳۹۶
زندان اوین
بند ۳۵۰
اتاق هشت
@Icaeir
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔴نه به اعدام
برنامه ای تهیه شده در کانال جدید
🔵مینا احدی در رابطه با سهیل عربی و همچنین قتل و اعدام خاموش زندانیان سیاسی میگوید.
🎤فررانه نباتی ۲۰ مهر ۱۳۹۶- ۱۲ اکتبر ۲۰۱۷
@Icaeir
برنامه ای تهیه شده در کانال جدید
🔵مینا احدی در رابطه با سهیل عربی و همچنین قتل و اعدام خاموش زندانیان سیاسی میگوید.
🎤فررانه نباتی ۲۰ مهر ۱۳۹۶- ۱۲ اکتبر ۲۰۱۷
@Icaeir
سالگرد اعدام ریحانه جباری را به روز اعتراض بر علیه اعدام در ایران بدل کنیم. سخنرانی مینا احدی در تلگرام
@Icaeir
@Icaeir
🔴 پیام رضا شهابی از زندان رجایی شهر
با گرمترین درودها
بدینوسیله از تمامی کارگران، اعضای سندیکا، دانشجویان، فعالین اجتماعی و خانواده ها و انسانهای آزاده که به حبس ناعادلانه من و دیگر فعالین کارگری اعتراض کرده اند کمال قدردانی و تشکر را دارم. همچنین از کلیه تشکلات بین المللی کارگری از اقصی نقاط جهان که با ارسال نامه های اعتراضی به مقامات حکومتی خواهان آزدی بدون قید و شرط اینجانب و دیگر کارگرن زندانی شده اند بسیار سپاسگزارم.
اذیت و آزار من و خانواده ام از سال ۱۳۸۹ که مامواران لباس شخصی مرا در حین رانندگی و در حضور مسافران به اتهام ساختگی سارق مسلح دستگیر کردند تا امروز لحظه ای متوقف نشده است. ۱۹ ماه در سلول انفرادی بازداشتگاه ۲۰۹ زندان اوین تحت بازجویی های طولانی مدت و شدیدترین برخوردهای فیزیکی، روحی و روانی بودم و چندین بار تهدید به اعدام شدم. در این سال ها بارها عمل حراحی و معاینه و مداوای پزشکی داشته ام و به دفعات مجبور گردیدم که برای رساندن صدای حق خواهی ام دست به اعتصاب غذاهای طولانی بزنم. برای چی؟ چرا یک کارگر باید به دلیل دفاع از حقوق ابتدایی خود و همکارانش اینچنین آزار ببیند و سلامتی خودش و خانواده اش به خطر بیافتد؟ تصور کرده بودند که با این اعمال سرکوبگرانه و ایجاد رعب و وحشت می توانند سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه و دیگر تشکلات کارگری مستقل را مرعوب کنند و سرجایشان بنشانند. اما هیچگاه اینچنین نشد و نخواهد شد. مادام که کارگران را استثمار و بی رحمانه سرکوب می کنند، حق کارگران را بی مهابا پایمال می کنند و در عین حال سرمایه داران و اختلاس گران و غارت گران اموال عمومی را مورد حمایت قرار می دهند؛ تشکل و اعتراض و اعتصاب خواهد بود.
وضعیت من کماکان ناروشن است و با وجود وعده های مقامات برای پایان دادن به این وضعیت، کماکان در حبس و بدون مراقبت پزشکی مناسب به سر می برم. حمایت همبندان محترمم، خانواده عزیزم، همسر بزرگوارم و همکاران زحمتکش سندیکای کارگران شرکت واحد و نیز حمایت کارگران و مدافعین حقوق کارگری و انسانی در ایران و در سطح بین المللی تنها ضامن آزادی من و دیگر همقطاران در بند خواهد بود.
پیروز باشید
رضا شهابی
زندان رجایی شهر-کرج ۱۳۹۶/۰۷/۲۶
@Icaeir
با گرمترین درودها
بدینوسیله از تمامی کارگران، اعضای سندیکا، دانشجویان، فعالین اجتماعی و خانواده ها و انسانهای آزاده که به حبس ناعادلانه من و دیگر فعالین کارگری اعتراض کرده اند کمال قدردانی و تشکر را دارم. همچنین از کلیه تشکلات بین المللی کارگری از اقصی نقاط جهان که با ارسال نامه های اعتراضی به مقامات حکومتی خواهان آزدی بدون قید و شرط اینجانب و دیگر کارگرن زندانی شده اند بسیار سپاسگزارم.
اذیت و آزار من و خانواده ام از سال ۱۳۸۹ که مامواران لباس شخصی مرا در حین رانندگی و در حضور مسافران به اتهام ساختگی سارق مسلح دستگیر کردند تا امروز لحظه ای متوقف نشده است. ۱۹ ماه در سلول انفرادی بازداشتگاه ۲۰۹ زندان اوین تحت بازجویی های طولانی مدت و شدیدترین برخوردهای فیزیکی، روحی و روانی بودم و چندین بار تهدید به اعدام شدم. در این سال ها بارها عمل حراحی و معاینه و مداوای پزشکی داشته ام و به دفعات مجبور گردیدم که برای رساندن صدای حق خواهی ام دست به اعتصاب غذاهای طولانی بزنم. برای چی؟ چرا یک کارگر باید به دلیل دفاع از حقوق ابتدایی خود و همکارانش اینچنین آزار ببیند و سلامتی خودش و خانواده اش به خطر بیافتد؟ تصور کرده بودند که با این اعمال سرکوبگرانه و ایجاد رعب و وحشت می توانند سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه و دیگر تشکلات کارگری مستقل را مرعوب کنند و سرجایشان بنشانند. اما هیچگاه اینچنین نشد و نخواهد شد. مادام که کارگران را استثمار و بی رحمانه سرکوب می کنند، حق کارگران را بی مهابا پایمال می کنند و در عین حال سرمایه داران و اختلاس گران و غارت گران اموال عمومی را مورد حمایت قرار می دهند؛ تشکل و اعتراض و اعتصاب خواهد بود.
وضعیت من کماکان ناروشن است و با وجود وعده های مقامات برای پایان دادن به این وضعیت، کماکان در حبس و بدون مراقبت پزشکی مناسب به سر می برم. حمایت همبندان محترمم، خانواده عزیزم، همسر بزرگوارم و همکاران زحمتکش سندیکای کارگران شرکت واحد و نیز حمایت کارگران و مدافعین حقوق کارگری و انسانی در ایران و در سطح بین المللی تنها ضامن آزادی من و دیگر همقطاران در بند خواهد بود.
پیروز باشید
رضا شهابی
زندان رجایی شهر-کرج ۱۳۹۶/۰۷/۲۶
@Icaeir
عفو بینالملل روز جمعه با انتشار بیانیه ای اعلام کرد مقامات ایران باید فورا برنامه اعدام پسر ۱۷ ساله ای که به خاطر قتل و تجاوز محکوم شده را متوقف کرده و حکم اعدام او را به زندان تبدیل کنند.
امیرحسین پورجعفر قرار است در تاریخ ۲۷ مهر ماه ۱۳۹۶ در یکی از زندانهای تهران اعدام شود. او در فروردین ۱۳۹۵ بازداشت و پس از ۶ ماه به قتل و تجاوز به یک دختر ۷ ساله به نام ستایش قریشی از جامعهی تحت تبعیض افغان مجرم شناخته شده و به اعدام محکوم شد.
مگدلنا مغربی معاون بخش خاورمیانه و شمال آفریقا عفو بین الملل گفت: «جای سوال نیست که این جنایت وحشتناک بوده و فرد مجرم باید مسؤول نگه داشته شود. عفو بینالملل با خانوادهی ستایش قریشی و جامعهی افغان در ایران در خواست برقراری عدالت همراه است اما اعدام یک پسر ۱۷ ساله عدالت نیست.»
مغربی گفت: «استفاده از مجازات اعدام علیه افرادی که هنگام وقوع جرم زیر ۱۸ سال سن داشتند در قوانین بینالملل حقوق بشر مطلقا ممنوع شده است. اگر مقامات ایران این اعدام را در هفتهی آینده انجام دهند، بار دیگر مرتکب یک تخطی وحشتناک از تعهدات بینالمللیشان میشوند.»
دادگاه در حکم نهایی خود اظهار داشته که حکم اعدام علیه امیرحسین پورجعفر با در نظر گرفتن «توقعات آحاد جامعه و اذهان عمومی» صادر شده است.
معاون بخش خاورمیانه و شمال آفریقا عفو بین الملل در واکنش به این موضوع گفت: «شتاب مقامات ایران برای فرستادن یک نوجوان به پای چوبهی دار به منظور تسکین خشم عمومی، کوته نظرانه و اشتباه است. اعدام یک مجازات بیرحمانه، غیرانسانی و غیرقابل برگشت است و شواهدی وجود ندارد که اثر بازدارندهی بیشتری نسبت به حبس داشته باشد. استفاده از این مجازات به عنوان وسیلهای برای انتقام گیری، تاثیرات خشونت آمیز آن بر جامعه را تشدید میکند.»
@Icaeir
امیرحسین پورجعفر قرار است در تاریخ ۲۷ مهر ماه ۱۳۹۶ در یکی از زندانهای تهران اعدام شود. او در فروردین ۱۳۹۵ بازداشت و پس از ۶ ماه به قتل و تجاوز به یک دختر ۷ ساله به نام ستایش قریشی از جامعهی تحت تبعیض افغان مجرم شناخته شده و به اعدام محکوم شد.
مگدلنا مغربی معاون بخش خاورمیانه و شمال آفریقا عفو بین الملل گفت: «جای سوال نیست که این جنایت وحشتناک بوده و فرد مجرم باید مسؤول نگه داشته شود. عفو بینالملل با خانوادهی ستایش قریشی و جامعهی افغان در ایران در خواست برقراری عدالت همراه است اما اعدام یک پسر ۱۷ ساله عدالت نیست.»
مغربی گفت: «استفاده از مجازات اعدام علیه افرادی که هنگام وقوع جرم زیر ۱۸ سال سن داشتند در قوانین بینالملل حقوق بشر مطلقا ممنوع شده است. اگر مقامات ایران این اعدام را در هفتهی آینده انجام دهند، بار دیگر مرتکب یک تخطی وحشتناک از تعهدات بینالمللیشان میشوند.»
دادگاه در حکم نهایی خود اظهار داشته که حکم اعدام علیه امیرحسین پورجعفر با در نظر گرفتن «توقعات آحاد جامعه و اذهان عمومی» صادر شده است.
معاون بخش خاورمیانه و شمال آفریقا عفو بین الملل در واکنش به این موضوع گفت: «شتاب مقامات ایران برای فرستادن یک نوجوان به پای چوبهی دار به منظور تسکین خشم عمومی، کوته نظرانه و اشتباه است. اعدام یک مجازات بیرحمانه، غیرانسانی و غیرقابل برگشت است و شواهدی وجود ندارد که اثر بازدارندهی بیشتری نسبت به حبس داشته باشد. استفاده از این مجازات به عنوان وسیلهای برای انتقام گیری، تاثیرات خشونت آمیز آن بر جامعه را تشدید میکند.»
@Icaeir
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
یکی از جلسات علیه اعدام در استکهلم در سال ۲۰۱۶
@Icaeir
@Icaeir
نامه محمد نظری زندانی اعتصابی رجاییشهر در ۸۱مین روز اعتصاب غذا
«آهای مردم
بی کسترین زندانی این شهرم! شهری که با نام زندانش عجین شده است، با عجایب، شهری که ۸۱ روز از اعتصابم میگذرد اما هیچ گوش شنوا و دست یاری دهندهای از آن برای من نمانده است.
محمد نظری هستم، ۲۴ سال است که در پشت میلههای زندان از مهاباد و ارومیه تا همین زندان رجایی شهر و هر روز بیکستر از روز پیشش و تنهاتر شدهام. پدر و مادر و برادرم رهسپار گورستان بوکان شدهاند و جز شما مردم کسی را ندارم. ۸۱ روز از اعتصابم میگذرد. اعتصابی برای خواستهای ساده. خواستهام نه آزادی و نه مرخصی بلکه اجرای قانون است. قانونی که با اجرای آن ۴ سال و نیم پیش باید آزاد میشدم ولی دستهای نامریی قدرت و امنیت از اجرای این قانون (مواد ۱۰ و ۹۹ و ۱۲۰ و ۷۲۸ از قانون مجازات اسلامی جدید) درباره من جلوگیری میکنند. حال پس از ۲۴ سال زندان و در عین تنهایی و بیکسی هیچ راه دیگری جز اعتصاب برایم نمانده است.
کجایید مردم؟
مرا به خاطر بیکسیام به حال خود مگذارید. فرق من با آرش صادقی که بیش از ۷۰ روز گرسنگی کشید در چیست جز اینکه که او پدر و همسری داشت و شما مردم را، اما من هیچ کسی ندارم. پدر، مادر و برادرم که سالهاست در گورستان بوکان خوابیدهاند و مرا اگر دست یاری گری باشد شمایید که تنها تکیه گاه و امیدم هستید.
مرا کمک کنید، کمک کنید صدایم شنیده شود که اکنون چیزی جز مرگ برای رها شدن از این عذاب زندان و اعتصاب برایم نمانده است.
کمکم کنید برای رسیدن به حق قانونی آزادی که از من دریغ کردهاند. جز این اگر باشد بر اعتصابم میمانم تا با مرگ رهسپار گورستان بوکان شوم که جز آنجا هیچ جایی و هیچ کسی برایم نمانده است.
محمد نظری
چهارشنبه ۲۶ مهر
«زندان رجایی شهر»
*توضیح: این متن را امروز صبح یکی از زندانیان همبند محمد نظری با تقریر محمد نظری نوشته است و پس از گرفتن امضای او بر متن دستنویس، در ملاقات کابینی زندانیان سیاسی رجایی شهر با خانواده، به دست ما رسیده است.
@Icaeir
«آهای مردم
بی کسترین زندانی این شهرم! شهری که با نام زندانش عجین شده است، با عجایب، شهری که ۸۱ روز از اعتصابم میگذرد اما هیچ گوش شنوا و دست یاری دهندهای از آن برای من نمانده است.
محمد نظری هستم، ۲۴ سال است که در پشت میلههای زندان از مهاباد و ارومیه تا همین زندان رجایی شهر و هر روز بیکستر از روز پیشش و تنهاتر شدهام. پدر و مادر و برادرم رهسپار گورستان بوکان شدهاند و جز شما مردم کسی را ندارم. ۸۱ روز از اعتصابم میگذرد. اعتصابی برای خواستهای ساده. خواستهام نه آزادی و نه مرخصی بلکه اجرای قانون است. قانونی که با اجرای آن ۴ سال و نیم پیش باید آزاد میشدم ولی دستهای نامریی قدرت و امنیت از اجرای این قانون (مواد ۱۰ و ۹۹ و ۱۲۰ و ۷۲۸ از قانون مجازات اسلامی جدید) درباره من جلوگیری میکنند. حال پس از ۲۴ سال زندان و در عین تنهایی و بیکسی هیچ راه دیگری جز اعتصاب برایم نمانده است.
کجایید مردم؟
مرا به خاطر بیکسیام به حال خود مگذارید. فرق من با آرش صادقی که بیش از ۷۰ روز گرسنگی کشید در چیست جز اینکه که او پدر و همسری داشت و شما مردم را، اما من هیچ کسی ندارم. پدر، مادر و برادرم که سالهاست در گورستان بوکان خوابیدهاند و مرا اگر دست یاری گری باشد شمایید که تنها تکیه گاه و امیدم هستید.
مرا کمک کنید، کمک کنید صدایم شنیده شود که اکنون چیزی جز مرگ برای رها شدن از این عذاب زندان و اعتصاب برایم نمانده است.
کمکم کنید برای رسیدن به حق قانونی آزادی که از من دریغ کردهاند. جز این اگر باشد بر اعتصابم میمانم تا با مرگ رهسپار گورستان بوکان شوم که جز آنجا هیچ جایی و هیچ کسی برایم نمانده است.
محمد نظری
چهارشنبه ۲۶ مهر
«زندان رجایی شهر»
*توضیح: این متن را امروز صبح یکی از زندانیان همبند محمد نظری با تقریر محمد نظری نوشته است و پس از گرفتن امضای او بر متن دستنویس، در ملاقات کابینی زندانیان سیاسی رجایی شهر با خانواده، به دست ما رسیده است.
@Icaeir
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
جلسه علیه اعدام در رابطه با قتل ستایش ، برای جلو گیری از تکرار جنایت راه حل اعدام نیست
@Icaeir
@Icaeir
اعدام امیر حسین پور جعفر فورا باید متوقف شود!
امیرحسین پورجعفر۱۷ساله، قرار است در تاریخ پنجشنبه ۲۷ مهر ماه ۱۳۹۶ در زندان رجایی شهر کرج اعدام شود. او در فروردین ۱۳۹۵ بازداشت و پس از ۶ ماه به قتل و تجاوز به یک دختر ۷ ساله به نام ستایش قریشی از جامعهی تحت تبعیض افغان مجرم شناخته شده و به اعدام محکوم شد. او در زمان ارتکاب جرم تنها ۱۶ سال سن داشت.
این اولین بار نیست که جمهوری اسلامی میخواهد یک کودک را اعدام کند. جمهوری اسلامی قاتل و جلاد کودکان است. اعدام امیر حسین پور جعفر فورا باید متوقف شود.
کمیته بین المللی علیه اعدام
۲۶ مهر ۱۳۹۶- ۱۸ اکتبر ۲۰۱۷
@Icaeir
امیرحسین پورجعفر۱۷ساله، قرار است در تاریخ پنجشنبه ۲۷ مهر ماه ۱۳۹۶ در زندان رجایی شهر کرج اعدام شود. او در فروردین ۱۳۹۵ بازداشت و پس از ۶ ماه به قتل و تجاوز به یک دختر ۷ ساله به نام ستایش قریشی از جامعهی تحت تبعیض افغان مجرم شناخته شده و به اعدام محکوم شد. او در زمان ارتکاب جرم تنها ۱۶ سال سن داشت.
این اولین بار نیست که جمهوری اسلامی میخواهد یک کودک را اعدام کند. جمهوری اسلامی قاتل و جلاد کودکان است. اعدام امیر حسین پور جعفر فورا باید متوقف شود.
کمیته بین المللی علیه اعدام
۲۶ مهر ۱۳۹۶- ۱۸ اکتبر ۲۰۱۷
@Icaeir
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
مادری علیه اعدام
خواندن پیام شعله پاکروان به مناسبت روز جهانی علیه اعدام در کنفراسن علیه اعدام شهر کلن آلمان بوسیله شهلا خباززاده
@Icaeir
خواندن پیام شعله پاکروان به مناسبت روز جهانی علیه اعدام در کنفراسن علیه اعدام شهر کلن آلمان بوسیله شهلا خباززاده
@Icaeir