Aki Sarah:
ریشه روانی تمام اندوهها و غصه ها، وابستگی است. وابستگی از این رو رخ می دهد که ما در درون، احساس کاستی و نقص می کنیم. به همین خاطر برای کامل شدن، به دنبال دیگران، اشیا، مالکيت، مكان ها و یا اعتقادات و مفاهیمی میرویم که پوچی درونی خود را با آنها پر کنیم. چون آنها ناخودآگاه برای رفع یک نیاز درونی به کار گرفته شده اند، به عنوان چیزی که متعلق به «من» ،است برای ما شناخته میشوند. همچنان که انرژی بیشتری به چیزهای بیرونی داده میشود، آنها از چیزهایی که متعلق به «من» هستند به چیزهایی که ضمیمه و جزئی از هویت «من» هستند، تغییر می یابند.
آنگاه، از دست دادن شیء یا ،شخص به صورت از دست دادن بخشی از هویت خویش تجربه می شود از «دست دادن» به شکل نابودی جنبه هایی از وجود «خود»، که آن شیء یا شخص، نماد آن بوده حس میشود.
هر چه انرژی بیشتری روی هویت یابی با چیزی صرف شده باشد، احساس فقدان و درد بریدن ریسمان وابستگی به آن بیشتر خواهد بود. تعلق، وابستگی به همراه می آورد و وابستگی، به خاطر طبیعت آن، ذاتاً ترس از فقدان را به دنبال دارد.


دیوید آر هاوکینز
رهایی طریقت

🌀تا زمانی که ناخودآگاهت را در #خود_آگاهی درک نکنی،
این #ناخود_آگاه توست که بر زندگیت حکمرانی میکند و تو آن را #سرنوشت میخوانی...

منیت هیچ زمان اجازه نمیدهد که عشق درون شما ساکن شود ... باید از کینه ، رنجش ، انتقام ، خودخواهی ، تکبر ، دوری کنید تا به درجه معنوی "عشق" پی ببرید .

♥️

وقتی اسم کسی را به زبان میاری

غیبت
بدگویی
قضاوت

مثل تار عنکبوت تار انرژیکی پرت می کنی وبه اون شخص وصل میشی
حالا اگه اون شخص اگه گناهکار باشه

تمام انرژی منفیش میاد براتون

وانرژی مثبت شمارا می بلعه

انسان شهامت روبرو شدن با احساسات عواطف و آنچه که هست رو نداره مدام میخواداز رنج درونش فرار کنه


هیچ چیز با سرکوب از بین نمی رود.
برعکس ، فقط قوی تر می شود!
سرکوب کردن هر چیز،
سبب تشدید جاذبه آن می شود!
آنچه را سرکوب کرده ایم،
وارد لایه های عمیق آگاهى ما می‌شود.

الماسهاى آگاهى
اوشو

چگونه می شود وابستگی به چیزها را رها کرد؟

حتی در انجام این کار تلاش هم نکنید، زیرا ناممکن است.

هنگامی که دیگر به دنبال یافتن خود در چیزها نباشید،
در حالی که کاملا از وابستگی خود به آن ها آگاه هستید،

رفته رفته این وابستگی کم می شود.

اکهارت_تله

کودک درونت را ببین....
زخم هایش را انکار نکن...
به خشمش اجازه بده...
به ترسش گوش کن...
به دردهاش احترام بگذار...
وبعد در آغوشش بگیر...

بیرون ز تو نیست آنچه در عالم هست

مولانا

«هرگاه بتوانی بدون قضاوت، فقط شاهد افکار، احساسات و اعمال خود باشی، چیزی در درونت شروع به تغییر می‌کند. تو دیگر با آنچه در درونت می‌گذرد یکی نیستی؛ تو مشاهده‌گری.

فکر می‌آید و می‌رود، احساس می‌آید و می‌رود، اما شاهد باقی می‌ماند. همین شاهد بودن، آغاز آگاهی است.»

#اشو

#رامانا_ماهارشی
#تفحص_خویش #خودشناسی

در این سخن، رامانا ماهارشی ما را به ریشه‌ی مسئله‌ی کارما می‌برد؛ نه به خودِ عمل، بلکه به «فاعل» آن.

ما معمولاً خود را کسی می‌دانیم که عمل می‌کند: «من انجام دادم»، «من تصمیم گرفتم»، «من نتیجه را تجربه خواهم کرد». از همین احساسِ «من فاعل هستم»، چرخه‌ی کارما و پیامدهای آن معنا پیدا می‌کند.

اما ماهارشی پرسشی بنیادی مطرح می‌کند:

این «من» که می‌گوید «من انجام می‌دهم»، کیست؟

تفحص در «من کیستم؟» به معنای پیدا کردن یک پاسخ ذهنی نیست؛ بلکه توجه را به سرچشمه‌ی خودِ احساس «من» بازمی‌گرداند.

هنگامی که فاعلِ مستقل مورد جست‌وجو قرار می‌گیرد، آنچه از میان می‌رود خودِ زندگی یا عمل نیست، بلکه تصورِ «من، انجام‌دهنده‌ی مستقلِ اعمال هستم» است.

دل چون آبِ زلال گردد نورِ حقیقت را بازمی‌تاباند

انسان موجود عجیبی است
تا وقتی جوان است
چشم به آینده دوخته است
و چون پیر می‌شود
چشم به خاطرات گذشته می‌دوزد!

او هیچگاه در زمان و مکان واقعی حضور ندارد ،
و تمام رنجی که می‌کشد ،
از همین نادرستی است.

خیلی از این فکرها واقعی نیستن و بیشترش ساخته‌ی ذهنت شده.

جوهرۀ آنچه تو هستی، #آگاهی‎ست.

👌چه در مورد موقعیتی که در آن قرار داری، چه در مورد افراد و چه در مورد زندگی‎ات و
👈وقتی به آنچه #ذهنت در حال انجام دادن است #هوشیار می‎شوی ،
#حضور پیدا می‎کنی.

رنج تو
در واقع ناشی از شرایط #بیرونی نیست بلکه توسط داستانی ایجاد شده که
#ذهنت در حال گفتن است.

وقتی در موقعیتی قرار داری که
آزارت می‎دهد از خودت بپرس:

👈این موقعیت را چگونه تجربه خواهم
کرد اگر به آن هیچ تفسیر یا هیچ فکری اضافه نکنم
و به آن اجازه بدهم فقط باشد.

👌این سوال تو را به لحظه حاضر
می آورد:

درک وحدت وجود

علی زند

جادوی آگاهی این است که هرچه بیشتر هشیار می‌شوی، به‌طور طبیعی آرامش بیشتری تو را دربرمی‌گیرد. لازم نیست آرامش را در خودت پرورش بدهی؛ مثل سایه به دنبال تو می‌آید. این بخشی از کیفیت وجود تو می‌شود. هاله‌ای ظریف از صلح و سکون تو را احاطه می‌کند.

وقتی در درون آگاه باشی، نوعی وقار و زیبایی از وجودت می‌تابد؛ و این زیبایی خودجوش است، چیزی نیست که آن را با تمرین و زور ساخته باشی.

#اشو

اگر عشق با آگاهی همراه نباشد،
به‌سادگی می‌تواند به وابستگی تبدیل شود.

آن‌گاه عشق دیگر آزادی نمی‌بخشد؛
بلکه زندان می‌سازد.

حسادت می‌آید.

ترس می‌آید.

تملک می‌آید.

و انسان به نام عشق،
دیگری را محدود می‌کند.

اما عشق حقیقی نمی‌خواهد مالک کسی باشد.

عشق، آزادی می‌دهد.

زیرا تنها در #آزادی است
که #عشق می‌تواند نفس بکشد.

عاشق بودن یعنی حضور داشتن؛
نه تصاحب کردن.

#اشو