بیداری پایانِ تلاش کردن است
شاید چنین به نظر برسد که پذیرشی وجود دارد
اما در حقیقت آشکار می‌شود
که هیچ "کسی" وجود ندارد
که چیزی را بپذیرد یا رد کند

شادمانی، حال طبیعی ماست. شادی حال طبیعی بچه‌های کوچکی است که تا هنوز به حماقت‌ها و خریت‌های فرهنگ و جامعه آلوده نشده‌اند، پادشاهی متعلق به آن‌هاست. برای به دست آوردن شادی نیازی نیست کاری انجام دهید، چون شادی به دست آوردنی نیست. می‌دانید چرا؟ چون شما شادی را همیشه در خود دارید. چگونه می‌توانید چیزی را که پیشاپیش دارید، دوباره به دست بیاورید؟ پس چرا تجربه‌اش نمی‌کنید؟

در حالت‌های مختلف :
‌وقتی که اندوهگین هستی، تماشا کن، 
وقتی که شاد هستی، ‌تماشا کن،  
وقتی بی‌تفاوت هستی، تماشا کن،
وقتی ناامید شده‌ای، تماشا کن،
وقتی که سرشار از امید هستی تماشا کن،  
در خواهش، در ناکامی ...
میلیون‌ها حالت در اطراف تو هست:  
به تماشا کردن ادامه بده . 

بگذار هر حالت پنجره‌ای باشد که خودت را از آن نگاه کنی،

از تمامی رنگ‌های رنگین کمان، خودت را   ببین. 

وقتی که تنها هستی تماشا کن. 
وقتی که تنها نیستی تماشا کن . 

به کوهستان برو،
در انزوا، ‌خودت را تماشا کن
به کارخانه برو، به اداره، تماشا کن که   چگونه تغییر می‌کنی، در کجا تغییر   می‌کنی .  
به تماشا  کردن ادامه بده
هرگز برای یک ثانیه هم این تماشا کردن را متوقف نکن

#بودا گفته  است:
”سپس وقتی که به رختخواب می‌روی،
به تماشاکردن ادامه بده، وقتی ادامه   می‌دهی، به خواب می‌روی به تماشاکردن ادامه بده که چگونه به‌خواب می‌روی “  

به تماشاگری ادامه بده ... 

اجازه نده هیچ چیزی گذر کند بدون اینکه   آن را تماشا کرده باشی . 

فقط همین یادآوری خویش، همین   مطالعه‌ی خود، کفایت می‌کند .
نیازی نیست بپرسی:
پس از تماشاکردن چه کنم؟
نیازی به هیچ چیز نیست،

زمانی که نفرت خودت را تماماً‌ مشاهده   کردی، ازبین می‌رود .  

و معیار این است : 
آنچه که با مشاهده‌ کردن ازبین برود،
گناه است،
و آنچه که با مشاهده کردن رشد کند،‌ فضیلت است . 

این تنها معیاری است که می‌توانم به شما   بدهم  . 
من نمی‌گویم که ”این گناه است  
و این فضیلت است .  

نه، گناه و ثواب مورد عینی ندارند . 

آنچه که با تماشاکردن رشد کند ثواب    است ،
آنچه که با مشاهده‌کردن ناپدید شود   گناه است . 
خشم توسط مشاهده‌کردن ازبین می‌رود،  
عشق رشد می‌کند . 
نفرت ازبین می‌رود، 
مهر رشد می‌کند . 
خشونت ازبین می‌رود،
نیایش رشد می‌کند، 
شکرگزاری رشد می‌کند . 

پس هرآنچه که توسط مشاهده‌کردن ازبین برود یک گناه است . 

هیچ کار دیگری نباید با آن کرد . 
فقط آن را تماشا کن و ازبین خواهد رفت .  

درست همانگونه که تاریکی ازبین می‌رود وقتی که نور را وارد اتاق کنی . 

اتاق از بین نمی‌رود، تاریکی ناپدید می‌شود .  
با تماشاکردن، تو ازبین نمی‌روی . 

درواقع، توسط تماشاگری،‌ تو   آشکار   می‌گردی . 
فقط تاریکی ناپدید می‌شود :  
تاریکی خشم، 
تاریکی مالکیت،
تاریکی  حسادت
تمام این‌ها ازبین می‌روند.
فقط تو باقی خواهی ماند در خلوص   کامل خودت . 

فقط فضای درونی تو باقی خواهد ماند   خالی، تهی!
  
یکی‌شدن با الوهیت توسط تفحص درون رخ می‌دهد .


#اشو

گاهی فکر می‌کنیم اگر زندگی‌مان را تغییر دهیم، خودمان هم تغییر خواهیم کرد.
شهرمان را عوض می‌کنیم.
آدم‌های اطرافمان را تغییر می‌دهیم.
به محیطی تازه می‌رویم.
سفر می‌کنیم و حتی از زندگی قبلی‌مان فاصله می‌گیریم...
اما اکهارت توله یک سؤال مهم می‌پرسد:
چه مقدار از خودِ شرطی‌شده‌تان را با خودتان به این زندگی جدید آورده‌اید؟
اگر خشم، ترس، اضطراب، قضاوت یا الگوهای قدیمی درون ما باقی مانده باشند، ممکن است حتی در زیباترین و متفاوت‌ترین محیط هم همان زندگی قبلی را تجربه کنیم.
چون مشکل همیشه در محیط نیست؛
گاهی نحوه تجربه کردن ماست که همراه‌مان به همه‌جا می‌آید.
«هر جا که بروید، خودتان هم آنجا هستید.»
شاید تغییر واقعی زمانی آغاز شود که به جای تغییر دادن مداوم بیرون، ببینیم چه چیزی در درون ما هنوز همان الگوهای قدیمی را تکرار می‌کند.

تقدیم به تمام کسانیکه احساس پوچی و فروپاشی داشتن و گمان میکردند افسرده و یا درگیر بیماری روحی هستن....🥹🥹

برای تمام کسانیکه احساس گم گشتگی داشتن چون احساس میکردن چیزهایی که قبلاً براشون رنگ و لعاب داشته دیگه ارزش سابق رو نداره و دنبال جوابی برای این حالشون بودن...🫂

مشکل از تو نیست ، تو در حال رها کردن نسخه قبل خودت و در حال پروانه شدن هستی...🦋
رشد و پروانه شدن راحت و آسون نیست،گاهی شبیه گم شدنه،شبیه احساس زندانی شدن در یه قفس ...
شبیه چیزی که نمیدونی چیه و هیچ تعریفی براش نداری... باید بدونید که در پسِ این آشفتگی نسخه جدید و واقعی شما منتظر شماست
فقط کافیه دوام بیارید و بذارید پیله هایتان برای پروانه شدن باز شوند هر چند که سالهای زیادی طول بکشد... هنر شما در این دوران زیستن در حقیقت وجود با درک و شناخت و نورآگاهی درونتونِ .

بیداری یعنی جرئت کنیم آنچه را که نکاویده «واقعیت» پنداشته‌ایم را با دیده درون نگاه کرده و به غیره واقعی بودنش پی ببریم تا حقیقتِ وجودمان را بی پروا زندگی کنیم

وقتی دیگر اشتباهات قدیمی را تکرار نکند، کم‌کم از دام‌ها و الگوهای گذشته آزاد می‌شود.

وقتی گذشته را رها کنیم، آینده نیز از میان می‌رود و تنها چیزی که باقی می‌ماند «اکنون و اینجا»

انسان برای زیستن دو راه بیشتر ندارد: زندگی از طریق ذهن یا زندگی از طریق مراقبه

لذت و رنج، مانند روز و شب، به یکدیگر پیوسته‌اند و نمی‌توان یکی را بدون دیگری انتخاب کرد.

بیداری پایانِ تلاش کردن است
شاید چنین به نظر برسد که پذیرشی وجود دارد
اما در حقیقت آشکار می‌شود
که هیچ "کسی" وجود ندارد
که چیزی را بپذیرد یا رد کند

ماهی که در خاک اوفتد،
قیمت بداند آب را!

وقتی فکر کردن متوقف می‌شود، ناگهان به خانه بازمی‌گردی

#اشو

هشیار باشید که با غلبه بر جاذبه های جهان مادی و تعلقات دنیوی، تماس خود را با جوهر راستین خویش حفظ کنید. اتصال همیشگی به هوشمندی طبیعت به شما کمک میکند تا با لجام گسیختگی و تمایلات بی قید و شرط خواهش های نفسانی به مقابله برخیزید

دویی از خود برون کردم
دو عالم را یکی دیدم
یکی گویم
یکی جویم
یکی دانم
یکی خوانم

💠💠💠
تو نویسنده‌ی زندگی خودتی

فکر می‌کنی چمن سبز است؟ نیست
چشمان تو سبز را می بینند چون سه گیرنده ی رنگ دارند
اما یک سگ فقط دو گیرنده دارد و چمن برای او به رنگ بژ دیده می‌شود

اگه براتون سواله که چمن چه رنگیه باید بگم هیچی! تا زمانی که مغز تو سیگنال ها را ترجمه کند و تصمیم بگیرد!
همه‌ی آنچه احساس می کنی، میبینی، لمس میکنی، می شنوی و می چشی چیزی جز سیگنال های الکتریکی نیست که مغز تو آن ها را ترجمه می کند.
و اگر فقط مغز تو فقط در حال ترجمه سیگنال هاست پس افکار و کلمات تو واقعیت تورا کدنویسی می کنند
اگر خودتو آدم بدشانسی بدونی
مغزت این سیگنال را رمز گشایی می کند و آن را به واقعیت تبدیل می کند
اما اگر با قدرت سخن بگویی، مغزت همان واقعیت را رمزگشایی خواهد کرد.
تو فقط با چشمان باز در حال رویا دیدن هستی
و وقتی این را درک کنی
می توانی رویا را کنترل کنی

با احساس عالی بنویس
من خالق واقعیت خودم هستم


.
#تصویرسازی #قانون_جذب #انرژی #فرکانس #باورتراپی

             ─┅═༅𖣔❤️𖣔༅═┅─

🌼🍃🌸🍃🌼🍃🌸🍃🌼


🌼🍃🌸🍃🌼🍃🌸🍃🌼

ما همه از همدیگر عشق می خواهیم دوستان از دوستان عشق میخواهند
ما همه از کسی دیگر عشق می خواهیم

بدون این درک که آن دوستی که ما از او عشق خواسته ایم، خودش از شما عشق میخواهد. شما مانند دو گدا هستید که  روبروی هم ایستاده اید و کاسه ی گدایی همدیگر را می کشید.

تا زمانی که کسی عشق بخواهد،
او قادر به عشق دادن نخواهد بود
زیرا عشق خواستن نشان دهنده ی این است که:
درون او چشمه ی عشق وجود ندارد وگرنه چرا باید عشق را از بیرون بخواهد؟ 
فقط کسی که فراتر از نیاز به عشق خواهی رفته باشد، میتواند عشق دهد.

بیداری یعنی دیگر لازم نیست با هر درد، با هر رفتنی، با هر شکستنی بجنگی. یعنی درک کنی که این‌ها بخشی از زندگی هستند. مثلِ ابرهایی که در آسمان می‌آیند و می‌روند؛ آسمانِ تو، همچنان آبی و بیکران باقی می‌ماند.

وقتی جنگت با رنج تمام می‌شود، آن‌وقت است که آرامش واقعی را کشف می‌کنی. آرامشی که نه به اتفاق‌های خوبِ بیرون وابسته است، نه به نبودِ اتفاق‌های بد. آرامشی که از درونِ خودت می‌جوشد؛ آرامشی که همراهِ تو می‌ماند، حتی وقتی که دنیا باز هم طوفانی می‌شود.💫

اگر حس منجی بودن یا دلسوزی داشتید بدونید این ایگوی شماست
و پاکسازیش کنید..