☘️انسان در یک بندی قرار دارد که این بند به ظاهر بسیار انسانی، اخلاقی است ولی بندی است که شدیداً سطح ارتعاشات انسان را پایین نگه می‌دارد
👈و آن ″عواطف″ و ″احساسات″ است.

☘️اگر چه عواطف و احساسات کمک می‌کند ما زندگی بهتری داشته باشیم، در این دنیا به هم رحم کنیم، با یکدیگر خوب باشیم، به هم مهر بورزیم، فرزندآوری داشته باشیم و...


👈امّا اگر نتوانیم عواطف و احساسات را در دست خود نگه داریم همواره انسان رنجوری باقی خواهیم ماند و رنج بشر، حاصل چنگال احساسات و عواطف است.

حقیقت را نمی‌توان مالک شد تنها میتوان با آن یکی شد

تا وقتی که خواسته از بین نرود، تا وقتی که انتظار را رها نکنی، اتفاق نخواهد افتاد. تسلیم فقط وقتی رخ می‌دهد که خواسته و انتظار از بین رفته باشند. در ترک‌کردن کامل اینها رخ می‌دهد.

💎بزرگی را گفتند:

راز همیشه شاد بودنت چیست؟
گفت:
✨دل به آنچه نمی ماند نمی بندم!

اساسی‌ترین چیزی که باید بخاطر داشت
این است که:
زندگی نوسانی بین اضداد است

تو نمی‌توانی تا ابد خوشحال باشی،
وگرنه خوشی معنایش را از دست خواهد داد
بارها و بارها باید ناخوشی به دنبال خوشی باشد، و ناسازگاری در پی سازگاری، هر لذتی را رنجی است، و هر رنجی را لذتی

‌
خودشناسی

آگاهی نسبت به اینکه "خود" وجود ندارد، عین "خودشناسی" است!

کتاب «آگاهی»
محمدجعفر مصفا

کیفیت زندگی شما وابسته به لباس، ماشین یا خانه‌ی شما نیست بلکه وابسته به این است که چقدر آرام و شاد هستید.

#سادگورو

بودن کافیست
حیرت آغازِ بودن است
نگاهی که در آن ایده و دانستگی نیست

فقط " این" وجود دارد
از طریق اولین اظهار نظر
که نه " این" آن نیست
شخص پدیدار میشود
و شخص جستجوی آن را آغاز می‌کند
و سعادتِ بودن
از طریق تقلا برای شدن از بین میرود
تا جایی که این تقلا برای انطباق
آنچه که هست
با آنچه که می‌خواهد یا میداند
موجب سردرگمی و افسردگی خواهد شد

پاکسازی معده

وقتی فهمِ "من میدانم" میگه من میدونم که خدا یا خالق کیه یا چیه یا چی گفته و یا چی نگفته، تو همین دانستگی های انباشته شده و کاویده و خالی نشده، چرخه های تکراری میزنی.
درک و شناختِ عمیق به اینکه ""من هیچ نمی‌دانم"" از بعدی ناشناخته میاد. با آن "من نمی‌دانم" بیعت کن تا پرتالِ ابعاده ناشناخته وجود رو برات باز کنه. اون همون خودبرتر و آگاه توست که منتظره مونده تا از دانستگی هات دست بکشی و دست تو دستش بزاری تا با چشمانِ درونت (نه دنیوی) چیزهایی که تا حالا ندیدی و نميدونستی رو برات نشون بده.

«وقتی از خود می‌پرسید: چه کسی در حال فکر کردن است؟ شما روند فکر کردن را متوقف می‌کنید

✨𝓡𝓸𝓰𝓱𝓪𝔂𝓮𝓱 ✨
«تنهایی» راهی‌ست برای گفت‌وگوی عمیق با
کسی که همیشه نادیده‌اش می‌گیری:
خودت.

🕊️💫🕊️💫🕊️


و این بزگترین بی احترامی به شعور خودته که یادنگرفتی ازش استفاده کنی☺️

خودبرتر 11:
کپی نباش نقاب نباش انسانها درنقش ونقابها
شون گم شده اند دوست ندارند اصیل باشند
خودشان را دوست ندارند دائما وانمود می‌کنند
کسی دیگری هستند
اصیل باش از اصل بودن فرار نکن بخاطر دیگران
درنقاب نباش دیگران فقط نقابهایت را دوست دارند نه اصل تورا
اصل باش از خودواقعی ت فرار نکن اجازه بده
هرکس اصالت را بشناسد ازپیش تو نمی رود
نقابها موقتی هستند وروزی نقابهایت کنار می‌روند وصورت واقعی ت بیرون می‌زند
اصل باش اصل بمان از قضاوت کردن دیگران
نهراس
خودواقعی بودن تورا دگرگون می‌کند انسانهایی که خودشان را نمی پذیریند نمی‌توانند با ادا وتظاهر ها ونقش ها دگرگون شوند

انسانها عاشق نقش های همدیگر می‌شوند نه خود
واقعی شان
ترس ازدست دادن ها باعث شده است همیشه چهره واقعی ت را پنهان کنی
آنچه برصورت زده ایم ماسک هایی است که ازکودکی بخاطر ترسهااموختیم ترس ما را وادار
کرد دردروغ رشد کنیم
ما آنی نیستیم که نشان می‌دهیم ما نقاب ها نقش‌ها ورول ها نیستیم
ما با چهره های زیادی را برچهره زده ایم ولی
ازچهره واقعی مان واهمه داریم چون ازمجازات وتنبیه ترسیده ایم ترس از ابرو وحیثیت چهره
واقعی را ازما گرفته است

کسی که درگذشته است نمی‌تواند دراین لحظه
بی قضاوت باشد

بزرگترین راز در ساده ترین اتفاق
پنهان شده
تقسیمِ نخستین سلول آغازِ راز بود
نه برای جدایی
بلکه برای دیدنِ خود
یکی ست که دو می‌نماید

احتما کن احتما ز اندیشه‌ها
فکر شیر و گور و دل‌ها بیشه‌ها

احتماها بر دواها سرور‌ست
زانک خاریدنْ فزونی‌ِ گَر‌ست

احتما اصل دوا آمد یقین
احتما کن‌، قوّت جانت ببین

راز ناظر بودن: چگونه به ذهن نفسانی آگاه شویم ؟

✨ آیا تا به حالا به این فکر کردی چرا ذهن دائم با ما حرف می‌زنه و آرامش ما می‌گیره؟

توی این ویدئو به زبان ساده یاد می‌گیریم که ناظرباشیم ، یعنی بدون هیچ واکنشی فقط شاهد افکار و صداهای ذهن باشیم.

🧠🔥 نکته کلیدی اینکه هیچ پاسخی به صدای ذهن ندید
صداهایی مثل :
تعریف
سرزنش
تهدید
ترغیب
دعوت
دوستی
همکاری
دلسوزی
نگرانی
خشم
صدایی شبیه صدای خود
صدای دیگران
ندای قلبی
ایجاد ترس
دعوت به شادی و ارامش
من می دانم
محکوم کردن
قضاوت کردن
و….

چون همه‌ی این‌ها نَفسه که می‌خواد ما رو از لحظه حال و آرامش دور کنه.

با تمرین کردن سکوت درونی و ناظر بودن، می‌تونی به قدرت انتخاب واقعی برسیم و حضورخداوند را در زندگیمان حس کنیم

شرح یک رباعی از مولانا
در جان تو جانی است، بجو آن جان را در کوه تو کانی است، بجو آن کان را صوفی رونده، گر تو آن می جویی بیرون تو مجو، ز خود بجو تو آن را

اکهارت_تله

آنچه انسان را می ترساند بی هویتی ست
نفس با هویت جون می‌گیرد وتورا دراختیار
می‌گیرد وقتی انسان درهویت هاست احساس
بودن می‌کند وقتی دربی هویتی ست احساس
پوچی وترس می‌کند نفس تلاش می‌کند تا ازبی
هویتی بیرون بزند بخاطر همین تورا به بیرون هدایت می‌کند تا هویت ازدست رفته را بدست
بگیرد
آگاهی در بی هویتی نمایان میشود ولی نفس از
آگاهی هراسان است آگاهی نفس را می‌سوزاند
هرچقدر قبول وپذیرش این لحظه را داشته باشید
از هویت ها خالی تر می‌شوی
هرلحظه در هویت ها می‌میریم ودرخداگونگی زنده میشویم
خداگونگی همان بی هویتی ست که ازش می‌ترسید دنبال بدست آوردن هویت ها نباشید نچسبید شاهد نفس باشید که تلاش می‌کند خودش را بدست بیاورد تا احساس خوبی
پیدا کند
آنچه مهم است خداگونگی ست که تورا ازآنچه نیستی خالی وبی نیاز می‌کند

ملانصرالدین شدن کار بسیار دشواری است! زیرا ملانصرالدین بودن یعنی دو چیز: «در خردِ خود نادان بودن و در نادانی خود، خردمند‌بودن.» این یک تضاد بزرگ است. در نادانی خود خردمند باش و در خردمندی خود نادان بمان.

باید متوجه باشید که ملانصرالدین یک ابزار تصوف است. برای این است که برایتان روشن سازد که زندگی در نادانی خودش خردمند است. و وقتی سعی کنی خردمند باشی، یک نادان می‌شوی.

بزرگترین خردمندان مانند احمق‌ها هستند. و احمق‌ترین انسان‌ها کسانی هستند که سعی کنند خودشان را خردمند جلوه دهند.

سقراط گفته است: “وقتی هشیار نبودم، وقتی جاهل بودم فکر می‌کردم که می‌دانم! اکنون که می‌دانم، فقط یک چیز را می‌دانم ــــ که نمی‌دانم.”

نگران دنيا نباش،دنيا را بحال خودش بگذار،
و تمام نگراني هايت را فراموش كن
تو تنها مسئول خودت هستي
با سعي در تغيير جهان آشوب بيشتري مي آفريني
تو قادر به روشن كردن جهان نيستي،
امّا قادري خود را روشن كني،
تنها راهي كه مي تواني جهان را روشن كني آن است كه خودت "نور" شوی

هرآنچه از عمق به سطح می‌آید، پاره ایی از وجود توست. بگذار بیاید پذیرایش باش، پسش نزن حس و احساسش کن تا در وجودت، ادغام و حل شود. هرآنچه پذیرفته نشود، در تاریکی های ناخوداگاه پنهان می‌ماند و خودش را استتار می‌کند.

خودبرتر 11:
هرچیزی که باعث می‌شود ازاین لحظه غافل
شوی ازش فاصله بگیر
آگاهی با حضور این لحظه، درک و دریافت می‌شود
واقف باش چه چیزی با چه چیزی میفروشی
خدای درونت را دراین لحظه با چی با کی
جایگزین میکنی آگاه باش

به عقب نگاه نکن به کارهایی که در گذشته انجام داده ای نگاه نکن آنچه هست در حضور همین این لحظه است نه در گذشته و آینده