ما همه با هم نفس می کشیم
در هر کجا که باشیم،
همه  اعضای یک ارکستر هستیم
درک این موضوع تجربه ای عظیم است
این را خیالبافی و رویا نخوان

در شادمان بودن، در ساکت بودن
می توانی این پیوند را احساس کنی

هنگام فکر کردن تو از دیگران جدا هستی،
زیرا هر کس افکار گوناگون خودش را دارد
اما وقتی خاموش باشید همه ی دیوارهای موجود فرو می ریزد و می توانید پیوند را احساس کنید .

تمام ارزشهای والای زندگی:
عشق - سکوت - سعادت - جذبه و ...
تو را از یک وحدانیت جهان شمول آگاه می سازد
ما همه چهره های متفاوتی از یک واقعیت هستیم،
رقصهای مختلفی از یک رقصنده

#اشو
#کتاب_خلاقیت

«هنگامی‌که تمام باورها، خیالات و تصورات خودت درباره اینکه چه کسی هستی و رهایی چیست را کنار بگذاری و کاملاً خالی بمانی آنگاه همین رهایی است.»
#موجی

هرکه را اسرار حق آموختند مُهر کردند و دهانش
دوختند🤫
تجربه ذات حقیقی، قابل بیان نیست چون در کلمات نمیگنجه فقط با حس و احساس میتونیم تجربش کنیم.
هرکسی با فرو رفتن به تاریکی های درونش، میتونه بی‌واسطه تجربه اش کنه.

به عنوان مشاهده کننده ذهنت، افکارت، احساساتت،
و همچنین واکنشت به وضعیت‌های مختلف،
حاضر باش.


#اکهارت_تله

بودا می‌گوید:

“آنان که راه را دنبال می‌کنند باید مانند قطعه چوبی شناور رفتار کنند که در رودخانه شناور است.
اگر آن چوب توسط ساحل‌ها نگه‌داشته نشود، انسان‌ها آن را نگیرند، توسط خدایان [ادیان] منع نشود، در گردابی گرفتار نشود و خودش هم دچار پوسیدگی نشود؛ به شما اطمینان می‌دهم که عاقبت به اقیانوس خواهد رسید.”

تا وقتی که باور داری باید مشکلی را حل کنی،
پس باید مشکلی را حل کنی.


#رابرت_آدامز
#مشکلات_سختیها

تابحال از خود پرسیده اید که چرا با وجود اینهمه مراقبه هایی که کرده اید و با خرد و آگاهی هایی که حاصل کرده اید هنوزهم در برخی الگوهای تکراری گیر میکنید؟
چرا برخی چرخه ها حتی وقتی اعمال درستی انجام می‌دهیم بازهم تکرار می‌شوند. چرا تغییرات و دگرگونی های لازم حتی وقتی بنظر بسیار نزدیک بنطر می‌رسند بازهم به تعویق می افتند؟
پاسخ ساده است: واقعیت، تبدیل به آن چیزی که می‌دانی(دانستگیهای انباشته شده در ناخوداگاه و خودآگاه ذهنت) نمی‌شود بلکه به آن چیزی هستی و ارتعاشش می‌دهی، شکل و فرم می‌بخشد. همه تغییرات و دگرگونی های بنیادین، با حس و احساسِ "بودن" "من هستم" رخ میدهند.
دانش و دانسته ها، ارتعاشاتِ فکری و ادراکاتِ حسی و احساسیِ فهم مفهومی و محدود به مفاهیمِ از پیش معنا داده شده توست که در گنجینه محدود و منحصر بفرده واژگانت، گنجانده شده اند، طوری که آنها را از کودکی آموختی و به آن زبان‌ها صحبت می‌کنی. ولی هیچکدام ربطی به ا تعاشاتِ وجودینِ تو ندارند زیرا ارتباط با روح برترت که غیر کلامی ست، تنها با ارتباط با سکوت حاصل می‌شود، نه با محتوای انباشته و شرطی شده در ذهنت.

‍ رها کن تا رها شوی

اگر با ذهنت به چیزی چنگ بزنی، از همان چیز چنگ خورده ای.
اگر چیزی را با فکرت بگیری، از همانسو گرفته شده ای.
و اگر چیزی را از آنِ خود بدانی، به واقع از آنِ او گشته ای.
پس رها کن تا رها شوی.
این است روند آزادی درون.
درون چون آزاد نباشد، آزادی بیرون حُقّه ای بیش نیست.
جهان امروز اوج بردگی های ذهنی است،
و جهان فردا، عصر حریّت و آزادگی است و تنها کسانی را سزاست که به آزادی درون دست یافته اند و چه قلیل اند اینان!
💫🕊🕊

هر آن کو خالی از خود چون خلا شد
انا الحق اندر او صوت و صدا شد

+سؤال چرا آرام کردن ذهن تا این حد برای من دشوار است؟ از هر طرفی به شدت در معرض افکار هستم و راه گریزی نمیبینم.

جواب: افکار چیزی جز مجموعه‌ای از جملات نیستند. جملاتی که مدام به صورت‌های مختلف تکرار می‌شوند. خود این جملات نیرو و توانی ندارند اما موضوع اصلی، میزان توجه ای است که ما به این جملات می‌دهیم. هرچه توجه بیشتری به این جملات (افکار) بدهیم آنها قوی‌تر شده و رها شدن از آنها دشوارتر می‌شود. پس پیش از هر چیزی عمیقاً درون خودتان بررسی کنید و ببینید که بیشترین توجه شما را کدام دسته از این افکار به خودشان جلب می‌کنند و نسبت به آنها هشیار باشید. هرچقدر توجه را از آنها بردارید انرژی و توانشان کمتر شده و رفته‌رفته محو می‌شوند

مگذار که غصه در میانت گیرد
این فرصت کوته از جهانت گیرد
اندیشهٔ تلخ مرگ را دور انداز
تا لحظهٔ آخر که نشانت گیرد

تمام چیزی که تو به آن نیاز داری یک ذهن خاموش است. زمانی که ذهنت خاموش شد تمام چیزهای دیگر به‌درستی اتفاق خواهند افتاد. همان‌طور که خورشید هنگام طلوع باعث تکاپو در عالم می‌شود خویش آگاهی نیز باعث تغییراتی در ذهن می‌گردد. در پرتو نور آرام و استوار خویش آگاهی انرژی‌های درونی بیدار شده و بدون هیچ تلاشی از سمت شما در کارتان معجزه می‌کنند.

#نیسارگاداتا

💟
.

اگر میخای توانایی درک فراتر از هستی را داشته باشی فارغ از داشته های زمان و مکان، باهاش روبرو شو و اصلا سراغ عنصر زمان و مکان نرو چون عنصر زمان و مکان مخصوص عالم طبیعت و ماده هست🙏👍

انسان از وجود و حقیقت خویش،
مطلقا ناآگاه است
او تصور میکند که خودش را میشناسد.
و این خطایی اساسی است.
ما هستیم...
اما نمیدانیم که کیستیم!!!

نامهای ما، ما را فریب میدهند.
بدن ما که در آینه منعکس میشود،
چهره ما که در چشم مردم منعکس میشود، پیوسته به ما ایده خاصی در مورد هویت مان میدهد.

شخص نمیتواند خودش را با نگاه کردن در آینه بشناسد، آینه فقط بدنتان را منعکس میکند.
و شما "بدن نیستید"،
شما "در بدن هستید"
اما این تن نیستید

برای شناخت حقیقت تان نیاز به اکتشافی عمیق است.
اکتشاف خویش دشوار و پر زحمت است.
آن بزرگترین سفر است. رفتن به زیارتی حقیقی است و سخت است
زیرا باید در آن تنها سفر کنیم.
آن، پروازی از تنهایی به تنهایی است.
مسئله رفتن به بهشت نیست
مسئله یافتن خدا نیست
مسئله دانستن این است که:
"من کیستم...؟"

هر انسانی یک معبد خداست.
خدا در هر کسی بر تخت نشسته است. نیازی نیست برای یافتن خدا به هیچ جایی بروید
اما اگر بتوانید خود را بیابید، خدا را یافته اید
او درون شما پنهان است.
او عین درون شماست.

#اشو

طلب توجه کردن یکی از ضعف های انسانی است.یکی از سستی های عمیقا ریشه دار است

دلیل اینکه فرد به دنبال توجه است این است که:
فرد خودش را نمی شناسد.
تنها در چشمان دیگران است که او می تواند چهره ی خویش را ببیند.
در نظرات دیگران است که می تواند شخصیت خود را پیدا کند.
آنچه که دیگران می گویند بسیار با اهمیت است

اگر دیگران به او بی اعتنایی کنند و او را نادیده بگیرند؛ او احساس گمگشتگی میکند، اگر از جایی عبور کنی و کسی به تو؛ توجهی نکند هر آنچه را که بافته ای و سر هم کرده ای از دست خواهی داد.

شخصیت چیزی است که آن را گردآوری کرده ای، آن را کشف نکرده ای
شخصیت چیزی طبیعی نیست بسیار مصنوعی و قرار دادی است.
این تنها تو نیستی که گدای توجه هستی
تقریبا همه چنین اند.
و موقعیت نمی تواند تغییر کند
مگر اینکه خود اصیل خودت را که وابسته به نظرات توجهات؛ انتقادات و بی تفاوت های  هیچکس نیست؛ که هیچ ربطی به هیچکس دیگر ندارد را کشف کنی

از آنجا که فقط تعداد بسیار اندکی از مردمان قادر بوده اند خویشتن را کشف کنند،
دنیا پر از گدایان است.

#اشو
#کتاب_زیارت_بزرگ

در تمام دنیا می توانید انواع خرافات را به روش های متفاوت ببینید. و اگر خواهان توجه مردم باشید، مجبور هستید که از افکار آنان پیروی کنید. 
باید همیشه یک پیرو باشی،
همیشه باید یک باورکننده باشی، 
باید همیشه یک احمق و جاهل باشی.

ولی اگر مایلی که از این گدایی کردن خلاص بشوی، باید از
منیت خود و از شخصیت خودت خلاص‌شوی.
باید بیاموزی که، در احترام دیگران و در اعتبار داشتن در جامعه هیچ چیز وجود ندارد
این ها همگی واژگان قلابی و بی معنی هستند.
واقعیت به تو تعلق دارد، ولی تا زمانی که آن را کشف نکنی، مجبور هستی که به دیگران تکیه کنی.

شما امپراطوران هستید، ولی باید این را برای خودتان کشف کنید. و این اکتشاف دشوار نیست: پادشاهی شما در درونتان است.

فقط باید بیاموزید که چشم ها را ببندید و به درون نظر کنید. قدری انضباط، قدری آموختن اینکه در بیرون متمرکز نباشید، 
بلکه دست کم روزی یکی دوبار، هرزمان که فرصتی بیابید، برگشت به درون.... 

آهسته آهسته شروع می کنید به آگاه شدن از وجود جاودانه ی خود. 
آنگاه مفهوم طلب توجه به سادگی ازبین می رود.

و معجزه این است:
روزی که نیازمند توجه دیگران نباشی، مردم شروع می کنند به احساس کردن جذابیت تو، زیرا جذابیت تشعشع فردیت تو است. آنان احساس می کنند که تو شخصی ویژه هستی، منحصربه فرد، باوجودی که نمی توانند مشخص کنند که این ویژگی تو در چیست و چه چیز است که مانند مغناطیس آنان را جذب می کند.

مردمانی که خویشتن را کشف کرده اند، دریافته اند که هزاران نفر به سمت آنان جذب می شوند، ولی آنان این را نطلبیده اند.

#اشو
#کتاب_زیارت_بزرگ
#برگردان : محسن خاتمی

در مسیر آگاهی، این نکته باید عمیقا درک و نهادینه شود که کهن آموزه های هیچ یا تهیای درون توضیحی نیستند اگر توضیحی بودند که همه این آموزه ها را از بر می‌کردند و طوطی واری برای هم تکرار میکردن. برای درک و دریافت آگاهی از متونِ معنوی، نیاز به خلوت با خودتان دارید تا در مراقبه سکوت و مشاهده درونتان از هرآنچه نیستید، اندک اندک خالی شوید. وقتی چیزی در تهیای درونتان برای مشاهده نماند، شاهد و مشهود یکی می‌شود و آنچه حضور است را درمیابید.

🎶بداهه نوازی(یاهو مدد،الله مدد)

تار و صدای : استاد محمد رضا لطفی

تنبک : محمد قوی حلم

مخالف سه گاه و فرود

هنر نگاه کردن را بیاموزید
نه ساکت کردن ذهن را

مولانا غزل شماره 1397
زین دوهزاران من و ما ای عجبا من چه منم
خواننده : سراج🌾🌾🌾

انسان بجای ارتباط با خود زندگی، با سایه زندگی رابطه برقرار میکند. اینکه گفته میشود انسان در خواب زندگی می کند، به این معناست که زندگی واقعی را از دست داده، از واقعیات زندگی منفک شده و از اوهام، پندارها، تصاویر و تعابیر برای خود یک زندگی و یک عالم ذهنی ساخته است و در آن عالم رؤیاگونه بسر می‌برد.
.

📗 کتاب تفکر زائد از محمد جعفر مصفا